nieuws

Heien het mooiste dat bestaat

bouwbreed Premium

utrecht – Heier Willem van Lith houdt van zijn vak. Hij heeft een ruime staat van dienst en wil niets liever. Vorig jaar ramde hij samen met een collega zo’n 12.000 palen de grond in.

Van Lith stapt met een brede grijns van zijn kraan, haalt zijn shaggie uit zijn mond en zegt: “Als ik gezond blijf, ga is door tot mijn 65ste. Dan heb ik er veertig dienstjaren opzitten bij dezelfde baas.” De aanstekelijke lach die volgt, is tot ver over de uitgestrekte bouwput Leidsche Rijn te horen. Het tekent de 52-jarige Leerdammer, die al 27 jaar op de heimachine zit. “In al die jaren ben ik nog geen dag met tegenzin naar mijn werk gegaan.”

Ruim een kwart eeuw heien. Wil je dat volhouden, dan moet je wel heel erg verknocht zijn aan je vak. En misschien zelfs wel een beetje gek. Willem van Lith geeft het zonder meer toe. “Ik zou ook niets anders meer willen. Het is en blijft mooi werk. Al kreeg ik vijftig gulden per uur meer om wat anders te gaan doen, ik blijf heien.”

Gebombardeerd

Niettemin was het geen bewuste keus om door het leven te gaan als heimachinist. “Mijn baas kocht 27 jaar geleden een heimachine, z’n eerste”, vertelt Van Lith. “Ik werd toen eigenlijk gebombardeerd tot machinist, terwijl ik geen idee had hoe dat ding werkte. Ik trok maar wat aan die hendels. Ik heb alles zelf moeten leren. Tegenwoordig moet je daar twee, drie jaar voor naar school en heb je een diploma nodig. In mijn tijd was dat nog anders. Vijf jaar geleden heb ik pas mijn diploma gehaald.”

Zijn eerste klus herinnert de Leerdammer zich maar al te goed. Lachend: “Een paar dagen nadat we de kraan hadden, hebben ik het huis van mijn baas geheid.” Sindsdien is hij niet meer achter de heimachine vandaan te trekken. Ook is hij zijn werkgever – Boer BV uit Meerkerk – tot op de dag van vandaag trouw gebleven.

Wat wel in de loop der tijd is veranderd, zijn de kranen. De stoomblokken zijn verdwenen, de machines werken hydraulisch. “Vroeger had je ook van die grote hendels en pedalen. Ging het hendel voor hendel. Nu heeft elke stick vier functies. Je moet veel meer op je gevoel werken. Dat was in het begin moeilijk, maar op een gegeven moment gaat dat ook blindelings.”

Ook de schaalgrootte is veranderd. “Vroeger wist je meestal voor wie je heide. Eigenaren kwamen vaak even kijken. De eerste paal werd dan gevierd, kreeg je een hapje en een drankje. Af en toe schoof iemand je een tientje toe, dat soort dingen. Heel soms zie je dat nog wel eens als je bij een particulier aan het werk bent. Maar zoals hier op Leidsche Rijn, heb ik nog nooit iemand gezien. Dat is wel eens jammer, ja.”

Rekenen

Het aantal palen dat hij inmiddels de grond in heeft geramd, is nauwelijks bij te houden. “Mijn maat Gijs Versluis en ik zijn wel eens aan het rekenen geweest. Vorig jaar hadden we bijvoorbeeld twaalfduizend palen, met z’n tweeen.” Een snelle rekensom leert dan dat hij in totaal al meer dan tweehonderdduizend palen moet hebben geheid. Een duizelingwekkend aantal, vindt Van Lith ook. Zijn shaggie gaat weer in zijn mond. Het is weer tijd om te heien.

‘Ik blijf heien, al kreeg ik vijftig gulden per uur meer voor ander werk’

Willem van Lith, al 27 jaar heimachinist. Foto: VidiPhoto

Reageer op dit artikel