nieuws

Dure parkeergarages niet alleen binnen de grachtengordel Kansen automatisch parkeren nemen toe

bouwbreed

amsterdam – De markt voor parkeergarages waar auto’s als in een magazijn automatisch heen en weer schuiven, is veel groter dan aanvankelijk gedacht. Als de waarde van onroerend goed maar blijft stijgen en de gemeenschap de onrendabele top afdekt.

Dit blijkt uit de Parkeercatalogus Amsterdam, een leidraad voor parkeren onder de grond of achter de gevel.

De catalogus verkent oplossingen in buiten- en binnenland en wil de Nederlandse ontwikkelaar, projectleider en ontwerper aan het denken zetten. De civieltechnische kanten maar ook de ruimtelijke inpassingen krijgen aandacht.

Conclusies: de hoge kosten zijn vaak terug te verdienen, soms zijn de uitvoerings- en inpassingskwesties prima op te lossen en de faalrisico’s vallen mee.

Tijdens de presentatie van de Parkeercatalogus zei wethouder Grondel van openbare ruimte (GroenLinks) dat ook buurten met veel goedkope huurwoningen recht hebben op voldoende parkeergelegenheid “en daarom zal hier desnoods gemeenschapsgeld in worden gestopt”, kondigde hij aan. Hij sprak over het doorbreken van een taboe: “Ondanks het beleid om autogebruik en autobezit fors te beinvloeden, zal toch overal een zekere mate van autobereikbaarheid nodig zijn.”

Veertien

Tot nu toe zijn er veertien automatische garages in de stad, vooral in de keurige grachtengordel. Daar gaat het woekeren met ruimte in een beschermd stadsgezicht samen met duur onroerend goed en hoge parkeertarieven.

Niet kunnen parkeren bedreigt veel vooroorlogse stadswijken. Vaak ontbreekt genoeg openbare ruimte om het blik kwijt te kunnen en zijn straten niet breed genoeg.

“Grote en middelgrote steden kampen met het probleem”, zegt ir. Sacha Maarschall van de hoofdstedelijke dienst Ruimtelijke Ordening, een van de samenstellers van de gids. “Een aantrekkelijke woon- en leefomgeving vraagt om genoeg groen en ruimte voor kinderen om te spelen. Bijna alle Amsterdamse wijken rondom de grachtengordel zoeken daarom extra parkeerruimte. Maar datzelfde geldt voor wijken in bijvoorbeeld Den Haag en Rotterdam.”

Automatische garages vergen forse investeringen maar lijken waardevast. “Bij de opening van de automatische garage Silodam aan de IJ-Oever werd voor een parkeerplek al 60.000 gulden geboden. De kersverse bewoners hadden 30.000 gulden voor hun plaats neergeteld”, weet Maarschall.

Voetganger

De leidraad geeft mogelijkheden grotere en kleinere aantallen auto’s op een nette manier weg te zetten. Vooral garages waarbij de automobilist komt aanrijden, een paar aanwijzingen intikt in een apparaat en ter plekke uitstapt, zijn in opkomst.

De auto wordt vanzelf weggevoerd, naar beneden of naar boven, links of rechts. De automobilist blijft voetganger op straatniveau, en hoeft niet in catacomben te dwalen. De entree kan een gewone garagedeur zijn, waarachter niet voor een, maar voor vijftig auto’s plaats is. Of hij rijdt een doos binnen, midden in de openbare ruimte.

Door de verdere toepassing van informatietechnologie kunnen de kosten omlaag. Een toekomstbeeld is dat de automobilist vanuit de auto belt naar een systeem dat aangeeft waar en hoe hij kan parkeren en dat de toegang automatisch regelt. Dan is alle kostbare apparatuur op straat met kans op fraude overbodig.

Automatisch parkeren vraagt per auto minder kubieke meter; hellingbanen vervallen. Afhankelijk van de soort toepassing en het aantal auto’s dat moet worden opgeborgen, bedraagt de maximale ruimtewinst zo’n 40 tot 50 procent, vergeleken met conventionele garages.

Schuivende platen

Veel toepassingen hebben als voorouders magazijnsystemen of concepten voor het opslaan van raketten. Snelle en veilige apparatuur dus.

Ecosafe Parking van EWW Technische Bedrijven parkeert de auto’s met schuivende platen. Er zijn altijd een paar open plekken, zodat de auto’s als een groot spel door de lage garageruimte schuiven.

Bij een systeem van Aarding BV (Parkomat) tilt een carrier de auto over andere auto’s heen naar zijn bestemming. Bij een ander systeem staan aan beide kanten van een hoge centrale hal schappenkasten waarin auto’s worden geplaatst. In Amsterdam Zuidoost toont een Smart-autodealer dit voorbeeld in een transparant gebouw.

Parkeeroplosser

Als uitdagende maar dure zoeklocatie ziet de gemeente de Fannius Scholtenbuurt in het noordwesten van de oude stad.

Via entrees in de gevel gaan auto’s de lift in en staan in drie lagen onder de smalle straat. Dat vraagt veel puzzelwerk en soms een aangepast fundament van de huizen. Een opbergplaats van honderd auto’s kost dan 100.000 gulden per auto, met een marge van 20 procent. Een nieuwe functionaris met de titel ‘parkeeroplosser’ moet dit verder uitzoeken. Grondel blikt of bloost niet van de bedragen, zeker niet sinds hij onlangs hoorde dat een garage beneden in zijn eigen flat voor 90.000 gulden van de hand ging. “Ik vind wel dat bewoners moeten kunnen kiezen: een plek wel of niet hoeven kopen.”

De nieuwe vondsten stonden centraal op een informatiemarkt die tegelijkertijd plaatsvond met de presentatie van de catalogus. Zijn Nederlanders rijp voor dergelijke kostbare voorzieningen ?

“Ja”, knikt de Duitse woordvoerder J. Mikolajczak van fabrikant CVSS Helix-System. “Nederland zal zeker de buitenlandse kwaliteitsnormen overnemen. Vijfentwintig jaar geleden deed ik de eerste automatische garage in de verkoop en iedereen verklaarde me voor gek. Nu zie je ze overal in Duitsland en Zwitserland. Het is gewoon een kwestie van tijd.” Om vervolgens direct uit te leggen dat binnen zijn systeem het verplaatsen van een auto van de ene naar de naburige plek maar vijf seconden duurt.

Draagvlak

Tijdens de discussies blijkt het draagvlak voor mechanisch parkeren ook in de marktsector niet overal even groot. Veel aannemers aarzelen, omdat ze bang zijn voor lange wachttijden. Ook zijn de afschrijvingstermijnen anders dan bij normale garages. Een kwestie van koudwatervrees, zeggen de aanbieders en adviseurs zelfverzekerd.

Initiatiefnemer van de catalogus, het ambtelijk coordinatieteam dat het grondgebruik in Amsterdam wil optimaliseren, gaat de komende tijd vooral de baten van gebouwd parkeren beter in beeld brengen.

“Amsterdam is toch een beetje verslaafd aan de inkomsten van de parkeermeter”, zegt de voorzitter van het team. “Dat willen we doorbreken door alle voordelen van alternatieven goed in kaart te brengen. Extra grondopbrengst bovengronds kan dure ondergrondse parkeervoorzieningen goedmaken. Gelukkig wordt het prijsbeleid van het Grondbedrijf al vriendelijker voor dure parkeeroplossingen.”

Het Amsterdamse stadsdeel Westerpark wil onder de Bentinckstraat in de Staatsliedenbuurt een volautomatische parkeergarage bouwen voor buurtbewoners.

De garage dient als voorbeeld voor het oplossen van de grote parkeerproblemen in dichtbebouwde 19de eeuwse woonwijken.Volgens de plannen van het stadsdeelbestuur kost een volautomatisch werkende garage met zo’n honderd plaatsen 10 miljoen gulden (100.000 gulden per plaats).

De helft daarvan kan worden betaald uit het eigen parkeerfonds. Voor de rest wordt een beroep gedaan op de gemeente. De grond onder de straat is volgens het stadsdeel de enig haalbare plek. Anders zou openbaar groen moeten worden geofferd. De entree van de garage gaat wel ten koste van twee benedenwoningen. De bouw moet in 2001 aanvangen en valt samen met een ingrijpende herinrichting van de buurt.

Controlepunt in een automatische parkeergarage. Met de laptop kan de hele garage worden gemanipuleerd. De computer kan ook, via een modem, op afstand worden bediend.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels