nieuws

CDA-fractie maakt zich grote zorgen over aanbesteding megacontracten

bouwbreed Premium

den haag – De CDA-fractie in de Tweede Kamer maakt zich grote zorgen over de aanbestedingen van de HSL-Zuid en de Betuwelijn. Aanleiding is een artikel van prof.dr.ir. H. de Ridder vorige week donderdag in Cobouw. Hij stelt dat de Design- en Constructcontracten, waarvoor bij beide megaprojecten is gekozen, weinig innovatie, talrijke risico’s en hoge prijzen opleveren.

De beschouwing van de hoogleraar, die integraal ontwerpen doceert aan de TU Delft, is voor CDA-Kamerlid Leers aanleiding schriftelijke vragen te stellen aan minister Netelenbos van Verkeer. Hij wil van de bewindsvrouw weten of de bezwaren die De Ridder in het krantenartikel opsomt ook gelden voor de HSL-Zuid en de Betuwelijn. Ook vraagt hij Netelenbos of het mogelijk is alsnog te kiezen voor de traditionele besteksvorm of voor een nieuwe mengvorm, zoals De Ridder voorstelt en waarbij naast het vaste-prijscontract ook een na te calculeren kosten-pluscontract wordt afgesloten.

In zijn bijdrage aan Cobouw gaf De Ridder een analyse van de bezwaren die kleven aan Design en Constructcontracten om vervolgens tot de conclusie te komen dat deze vorm ‘rampzalig’ is. “Niet alleen voor de kwaliteit en de kosten, maar vooral ook de oneigenlijk grote aanslag op de capaciteit. Bijna alles wordt minimaal dubbel doch meestal vier keer over gedaan! Op geen enkele manier is er sprake van een voordeel ten op opzichte van het traditionele bestek. Integendeel, er zijn alleen maar nadelen. Bij de aannemers, die deze zomer een ware slachting onder hun personeel hebben aangericht door op de stukken Betuwelijn en HSL-Zuid in te schrijven is dit al bekend. Ik denk dat dit over een tijdje ook wel bij de opdrachtgevende partijen doorkomt. De oogst zal weinig innovatief zijn, de gesignaleerde risico’s talrijk en de aangeboden prijzen te hoog. Het vervelende is dat niemand – en zeker niet de leiding van de genoemde projecten – dit wil.”

Goedkoper

De Ridder schetste vervolgens dat de traditionele bestekvorm eenvoudiger en goedkoper is. Hij vindt echter dat een weg terug moeilijk te accepteren is en stelde daarom een alternatief voor. “We weten dat het voorgecalculeerde vaste-prijscontract niet werkt en dat de overheid het na te calculeren kosten-pluscontract niet wil. In beide gevallen gaat het om te veel werk om de risico’s beperkt te houden. De ideale vorm zit er echter tussen in. Het is een voor te calculeren vaste-prijscontract voor datgene wat bekend en zeker is, met daarboven een na te calculeren kosten-pluscontract voor datgene wat onbekend en onzeker is. Met een dergelijke contractvorm wordt de ideale situatie gecreeerd voor innovatie. De opdrachtnemer wordt niet gestraft voor nieuwe technieken, maar juist gestimuleerd.”

Bestoken

Het belangrijkste voordeel van een dergelijk combinatiecontract is volgens de hoogleraar dat beide contractanten niet bezig zijn elkaar met risico’s te bestoken. “De in te schatten procesrisico’s moeten natuurlijk niet in dit verrekensysteem worden ondergebracht. Het betreft alleen de tegenvallers die in redelijkheid niet te voorzien zijn.”

CDA-Kamerlid Leers zegt desgevraagd onder de indruk te zijn van het betoog van De Ridder. Zijn fractie maakte zich toch al zorgen over het nieuws dat de kosten van miljardenprojecten uit de hand dreigen te lopen. Daarom wil Leers dat ook Netelenbos zich verdiept in de theorie van De Ridder over Design en Construct en aangeeft hoe ze er zelf over denkt.

Reageer op dit artikel