nieuws

Centrale maakt sport van besparing ZNAC probeert alles om energieverbruik bij asfaltproductie omlaag te krijgen

bouwbreed

breda – Trots wijst bedrijfsleider Bart Dorenbosch op een beeldscherm in de controlekamer van de Zuid Nederlandse Asfalt Centrale. Overal lichten cijfertjes op, maar de baas van de centrale is op dit moment in slechts een ding geinteresseerd: Het energieverbruik, van de verzameling trommels, bakken, lopende banden en tanks.

De score van 281 MJ per ton geproduceerd asfalt prijkt nu op het beeldscherm. Energietechnisch gezien een prestatie, want het streven is om onder het gemiddelde verbruik van 300 MJ te blijven.

“Het begint een soort sport te worden”, zegt Dorenbosch. “Alles, werkelijk alles proberen we uit om de energiekosten omlaag te krijgen. In het belang van het milieu, maar natuurlijk ook in het belang van onze eigen portemonnee. Vorig jaar gaven we 800.000 gulden uit aan energie, op een omzet van 17 miljoen gulden. Alles wat we er vanaf kunnen krijgen is winst”

De Zuid Nederlandse Asfalt Centrale op het Bredase industrieterrein Krogten, is een van de zeven bedrijven in Nederland, die in deze branche vooroplopen bij het treffen van energiebesparende maatregelen. De onderneming wordt gedreven door de meerjarenafspraak (MJA) die brancheorganisatie VBW Asfalt heeft gemaakt met het ministerie van economische zaken. Eind 1995 is overeengekomen dat in het jaar 2000 het energieverbruik in de asfaltindustrie 20 procent lager moet liggen dan in het peiljaar 1989. Ruim de helft (10,5 procent) was in 1997 al gerealiseerd.

Het zijn cijfers die zowel Dorenbosch als Harry Roos, verantwoordelijk voor technologie en techniek bij VBW Asfalt een goed gevoel geven. Des te onaangenamer werden ze vorige week verrast, toen vanuit het ministerie van Economische Zaken dreigende geluiden kwamen. De asfaltindustrie zou zich niet houden aan de meerjarenafspraken en moest zijn leven beteren om niet te worden uitgesloten van alle voordelen die die de MJA de bedrijven biedt.

Hulp van de Novem, subsidies voor besparende projecten en een aparte behandeling als het gaat om het verlenen van milieusubsidies. Dorenbosch en Roos zouden niet graag zien dat die faciliteiten verloren gaan. Ze geloven ook niet dat het zover zal komen. “Simpel omdat we op de goede weg zijn. Misschien halen we de twintig procent niet precies in 2000, maar dat wil niet zeggen dat we niet alles in het werk stellen om het wel te halen.”

Buiten het kantoortje van de bedrijfsleider rijdt een shovel af en aan. Zand, grind, asfaltgranulaat en andere mineralen worden in sorteerbakken gestort. Lopende banden zorgen er voor dat de juiste hoeveelheden in de trommel komen, waar een brander de temperatuur opstuwt tot zo’n 170 – C.

“Al die mineralen hebben een bepaald percentage vocht, dat er uit moet worden gestookt. Dat kost veel energie. Daarom eisen we van de leverancier dat de spullen niet te nat zijn. We rekenen daar ook op af”, zegt Dorenbosch.

Op pagina 3: Hergebruik van asfaltresten kost centrale 10 procent meer energie.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels