nieuws

Turkse wetenschap waarschuwt al jaren Epicentrum dichter bij Istanbul was nog grotere catastrofe geweest

bouwbreed Premium

istanbul – De Turkse autoriteiten hebben jarenlange waarschuwingen van wetenschappers over de gevolgen van aardbevingen volslagen genegeerd. Dat stelt prof. Mustafa Erdik uit Istanbul in een vraaggesprek met deze krant. “Rampenplannen deugen absoluut niet. Bovendien is het nooit gelukt een effectief controleapparaat van de grond te krijgen voor de uitvoering van regelgeving voor aardbevingsbestendig bouwen.”

Op de faculteit Aardbeving Techniek van de Bogazici Universiteit in Istanbul toont de kaart van noordelijk Turkije het overduidelijk: dikke zwarte strepen laten de breuklijnen zien die elk moment een aardbeving kunnen veroorzaken. De deze week zwaar getroffen stad Izmit ligt praktisch op zo’n breuklijn. Verder naar het noordwesten lopen er echter nog veel meer, waarvan een op nog geen twintig kilometer ten zuiden van Istanbul.

Erdik: “Als het epicentrum van de aardbeving daar had gelegen, was de ellende werkelijk nauwelijks meer te overzien geweest. Alleen al de materiele schade zou twintig tot veertig miljard dollar hebben belopen. In totaal had het gemakkelijk honderd miljard dollar kunnen zijn”.

De hoogleraar, hoofd van de faculteit, schat in dat geval het aantal doden op 30.000. Er zouden minstens 90.000 gewonden zijn gevallen. Daarnaast zouden 13.000 middelhoge betonnen gebouwen compleet zijn ingestort. Die cijfers baseert hij op de ervaringen van de aardbeving in Erzican in 1992, een stedelijke omgeving vergelijkbaar met Istanbul.

Maatregelen

Al enkele jaren waarschuwt Erdik samen met een groot aantal andere wetenschappers voor de gevaren en gevolgen van een aardbeving in het gebied. Zo stelde hij in 1996 de onverschilligheid van de Turkse autoriteiten aan de kaak waar het gaat om maatregelen die de gevolgen van rampen als een aardbeving moeten verkleinen.

Hij wees er toen op dat ondanks het bestaan van een Wet op het ontwerpen van aardbeving bestendige gebouwen sinds 1944, er nooit een beleid is gevoerd om die aan te passen aan de hoge graad van ontwikkeling en verstedelijking. En juist dat laatste baart velen grote zorg. Eenzesde van de Turkse bevolking woont in Istanbul. De stad herbergt daarnaast de helft van de Turkse industrie. En dat dan op twintig kilometer van een grote breukzone.

“De risico’s van een ramp zijn dramatisch gegroeid gedurende enkele tientallen jaren als gevolg van overbevolking, verkeerde planning van landgebruik, inadequaat toezicht op de bouw en onvoldoende infrastructuur.”

Nog erger noemt de hoogleraar de situatie rond rampenplannen. Er bestaat een rampenscenario voor Istanbul. Dat beslaat niet alleen de stad maar ook de omgeving.

Maar het is ronduit schokkend dat de bijbehorende simulatie is gebaseerd op ruwe schadecijfers van de aardbeving van 1894.

Woongebouwen

Met betrekking tot de aardbeving van deze week noemt hij het opvallend dat het leeuwendeel van de beschadigde of ingestorte gebouwen woningen betreft in vier tot acht bouwlagen. “Gebouwen in de utiliteitssector zijn net zo goed als waar ook ter wereld. Maar met woongebouwen is blijkbaar minder zorgvuldig omgegaan.”

Als oorzaken noemt hij slechte betonkwaliteit, gebrek aan wapening, zwakke verdiepingvloeren, structurele veranderingen in het ontwerp door bijvoorbeeld een extra verdieping, lange overspanningen met een zware belasting en verkeerde bouwplaatsen.

Reageer op dit artikel