nieuws

‘Ach, maar 22 gebreken, dus dat valt best mee’ ..LE: De ene eigenaar is nu eenmaal kritischer dan de andere Vervolg van pagina 1

bouwbreed Premium

den haag – De kersverse bewoner van de Utrechtse nieuwbouwwijk Langerak haalt zijn schouders op. “Ach, maar 22 gebreken, dus dat valt best mee. Waar gehakt wordt, vallen nu eenmaal spaanders.” Eigenaren van nieuwbouwwoningen lijken zich neer te leggen bij het gegeven dat nieuwbouwhuizen niet foutloos kunnen worden opgeleverd. Maar er zijn ook uitzonderingen. Zoals in Bemmel, waar Jan van Meurs zich dood ergert aan de slechte bouwkwaliteit.

Petenbos heet de jongste uitbreidingswijk van Veenendaal. Een kleurige nieuwbouwwijk met van alles wat: een woonwagenkamp, appartementencomplexen, eengezinswoningen en fraaie twee-onder-een-kapwoningen.

Langzaam maar zeker krijgt het Petenbos vorm. Mevrouw J. van Beek woont sinds december vorig jaar in de wijk. Haar huis, gebouwd door aannemingsbedrijf Mulder Ten Katen, telde bij de oplevering een kleine 38 gebreken.

“Maar”, zegt ze vergoelijkend, “het waren allemaal kleine dingen hoor. Wat vergeten verfwerk en krasjes op de ramen. Alles is vrij snel gemaakt. Alleen moesten we een nieuw raam krijgen en dat heeft een poosje geduurd. Nee, het viel allemaal wel mee.”

Normaal

Het aantal gebreken aan nieuwbouwwoningen daalt niet en aannemers weigeren in toenemende mate deze fouten te herstellen. Deze twee conclusies trekt vereniging Eigen Huis naar aanleiding van het juridisch jaarverslag over 1998. Een rondgang langs enkele opgeleverde huizen in den lande leert dat het aantal gebreken inderdaad in veel gevallen aan de hoge kant is. Opvallend is echter dat het leeuwendeel van de bewoners dit bijna als normaal ervaart.

“Als het maar wordt gemaakt, dan ben ik tevreden”, merkt Bas Droge op in de nieuwbouwwijk Klein Rome in het Gelderse Bemmel. De opleveringslijst van zijn huis telde 22 gebreken. Ook hier gaat het om de ‘vergeten karweitjes’. “Niets bijzonders eigenlijk.”

Eenzelfde geluid valt te beluisteren in de wijk Langerak, deelplan van de Utrechtse Vinex-locatie Leidsche Rijn. De tuinen van de huizen aan de Westraklaan liggen er nog onontgonnen bij. De bewoners hebben dan ook wel iets beters te doen. “Opknappen en dan verhuizen”, zegt een kersverse eigenaar van een eengezinswoning.

Twee dagen voor de bouwvakvakantie werd zijn huis opgeleverd. “Bij elkaar waren het zo’n 22 punten die niet in orde waren. Dat valt dus best mee. Zitten we nog net onder het gemiddelde, want dat is volgens vereniging Eigen Huis geloof ik 23 gebreken. Ach,” zegt hij luchtigjes, “waar gehakt wordt, vallen nu eenmaal spaanders.”

“Maar vier hele kleine puntjes”, zegt Esther trots. In juni werd haar woning in Langerak opgeleverd en ze had dat moment toch met enige pijn in de buik tegemoet gezien. “Je hoort zulke alarmerende berichten vanuit je omgeving dat je denkt ‘wat zal mij te wachten staan’. Maar het is allemaal al hersteld.”

Initiatief

R. Prophitius, timmerman bij Heilijgers Bouw, kijkt met een kritische blik naar de huizen in de Utrechtse nieuwbouwwijk. In Langerak heeft het Amersfoortse bouwbedrijf 120 huizen gebouwd.

Bij een hoekwoning ziet de ervaren timmerman dat een stalen hoekprofiel niet helemaal goed zit. Hij klimt op het muurtje en probeert het iets op te buigen. “Kijk, dit doe ik gewoon op eigen initiatief. Het staat niet op de gebrekenlijst, maar daar valt dan mijn oog op.”

Prophitius kent de verhalen van Vereniging Eigen Huis en zegt uit ervaring te weten dat er “vaak punten bij de oplevering naar voren komen die er niet horen te zijn. Maar”, zo benadrukt hij, “de kwaliteit wordt beter en wij proberen de woningen zo goed mogelijk op te leveren. Alleen, de ene eigenaar is nu eenmaal kritischer dan de ander.”

Terug in Bemmel in het uitbreidingsplan Klein Rome, dat door NBM Amstelland wordt ontwikkeld. Jan van Meurs, een vuttende bouwkundige is in het huis van zijn zoon bezig met het plaatsen van een keuken. Hij heeft geen goed woord over voor de kwaliteit van de twee-onder-eenkapper, gebouwd door Aannemingsbedrijf Weghorst uit Bemmel. “Er was een waslijst van gebreken, waarvan het verkeerd om plaatsen van het bad nog wel het ergste was. De hele badkamer kon op de schop.”

Slordigheid en een gebrek aan respect voor elkaars werk noemt Van Meurs de belangrijkste redenen voor de slechte kwaliteit. “Hadden ze hier net betegeld, loopt er iemand met moddervoeten gewoon overheen. Niet te geloven.”

Kier

In de woonkamer laat hij de vensterbank zien, die in verstek is gezaagd. De enorme kier tussen de niet aansluitende vensterbank is opzichtig dichtgekit. “Diegene die dit heeft gedaan, is duidelijk niet betrokken bij zijn werk. Ik kan me niet voorstellen dat die persoon met plezier dagelijks aan de slag gaat.”

In Parc Rodenrijs, de nieuwbouwwijk van Berkel en Rodenrijs, graaft een machine van Gebr. van Delft een metersdiepe geul. Mevrouw Harteveld slaat de werkzaamheden met gemengde gevoelens gade. Het is, sinds zij in december haar hoekwoning aan de Irislaan betrok, de zoveelste keer dat de straat openligt. Nu weer voor een nieuwe riolering. De oude is door het zware bouwverkeer stukgereden. De gevolgen van het werkverkeer, maar vooral ook van de graafwerkzaamheden, hebben in haar ogen een ‘vernietigend’ effect gehad op de woning. “Er zitten scheuren in het huis en de tuinmuur staat bijna los van de woning.”

Belabberd

Ze kampte bij de oplevering van het huis, gebouwd door Wilma Bouw, met meer dan vijftig gebreken. Hoewel het hier ging om veel kleine zaken, viel het mevrouw Harteveld allemaal wel erg tegen.

“Het was en is nu nog steeds allemaal zo slordig. En kijk hier naar mijn voortuin”, wijst zij naar de grote rioleringsbuis die tussen het onkruid ligt, “het is nog steeds niet duidelijk of dit nu wel of niet mijn grond is.” Ook haar buurman, M. van Puffelen, is weinig te spreken over de kwaliteiten van de aannemer.

“Het schilderwerk was belabberd. Diverse kamers zijn opnieuw gespoten. Als reden voor de vele gebreken gaf Wilma dat onze huizen een afwijkende architectuur zouden hebben. ‘Op papier kunnen ze het allemaal bedenken, maar wij moeten het uitvoeren’, zei de uitvoerder steeds.”

“Maar goed,” zegt Van Puffelen dan, “uiteindelijk is alles binnen drie maanden hersteld. Zitten we nu nog wel met de schade van de graafwerkzaamheden…”

Timmerman R. Prophitius probeert een stalen hoekprofiel in Langerak te herstellen. “Dit doe ik dan op eigen initiatief…”

Mevrouw Harteveld in Berkel en Rodenrijs: “Er zitten scheuren in het huis, en de tuinmuur staat bijna los van de woning. Het is allemaal zo slordig”.

Reageer op dit artikel