nieuws

Weg met de zomerstop in de wegenbouw Leve de service aan de weggebruiker. Bij wegwerkzaamheden ontbreekt het

bouwbreed Premium

daar veelal aan. U staat in de file en u weet niet waarom. Wegwerkzaamheden. Maar waar, hoe en hoe lang? In de avonduren, zo is de ervaring van Lenny Vulperhorst, is de ergernis het grootst. Zij biedt wegenbouwers tal van mogelijkheden de weggebruiker van dienst te zijn.

’s Avonds laat rijd ik van een vergadering in het zuiden terug naar mijn huis in Utrecht. Ik wil snel naar huis. Dan doemen boven de snelweg signaallichten op met 70 en een stukje verder zelfs met 50. Ik kom in een file terecht. Op dit uur! Waarvoor? De weg is gedeeltelijk afgezet, er is nog maar een strook voor weggebruikers beschikbaar. Wat zijn ze nu weer aan het doen? Geirriteerd als ik ben, probeer ik toch mijn ratio erbij te betrekken. Het werk zal wel nodig zijn.

Ik erger me. Ik wil weten waar ik nou eigenlijk tegenaan loop. Is het omdat ik in de file sta? Dat gebeurt zo vaak, dus daar maak ik me niet echt druk meer om. Of toch een beetje, want deze file heeft een persoonlijk aanwijsbare reden. Ik kan mijn woede richten op een mens. Hij heeft het gedaan. Bij normale files loopt het verkeer gewoon vast, daar is niemand direct voor aan te wijzen. Maar in dit geval is hij het, de wegenbouwer.

Vind je het gek dat mensen agressief worden bij wegwerkzaamheden. Ik ben blij dat ik de oorzaak heb gevonden. Toch besef ik dat het niet terecht is hem de schuld te geven. Hij doet ook maar zijn werk, en nog goed werk ook. Het is in mijn eigen belang. Gek, maar dat voelt absoluut niet zo. Het voelt eerder als belemmering. Dat is raar.

Toch is het enige waarmee ik word geconfronteerd deze belemmering. Over alle positieve aspecten hoor ik als weggebruiker, de uiteindelijk betalende klant, niets. Daar komt bij dat het een opeenstapeling van irritaties is: afgezette wegen waar (weken lang, in de zomer) niet wordt gewerkt, kruispunten die een jaar in onderhoud of onder verbouwing zijn, bewegwijzering die onbegrijpelijk is. Waarom moet dat zo? Wie doet dat zo?

Veel vragen, maar laat ik het maar even bij de wegenbouwers houden. Waarom laten zij het zover komen? Waarom beperken ze de overlast niet? Waarom werken ze niet 24 uur per dag zodat het werk sneller klaar is? Kunnen ze niet met creatieve oplossingen komen om de overlast tot het minimale te beperken? Wordt er uberhaupt aan mij gedacht? Hebben ze wel een belang bij mijn tevredenheid? Aha, daar zit het. Ze merken er waarschijnlijk helemaal niets van. Ze krijgen toch wel een nieuwe opdracht, want er is werk genoeg.

En toch zijn alle partijen gebaat bij maatschappelijke tevredenheid. Ooit gaat het komen. Dus de wegenbouwer die als eerste de stap maakt tot service aan de weggebruiker zal een onderscheidend concurrentievoordeel creeren. Opdrachtgevers moeten daar uiteindelijk in meegaan.

Dus wegenbouwers, zie die klus en pak ‘m aan. Zorg ervoor dat weggebruikers zo weinig mogelijk, en zo kort mogelijk, overlast hebben. Zorg ervoor dat ik als weggebruiker weet wat er aan de hand is, wat mij te wachten staat, zorg dat ik kan kiezen.

Hoe dat kan? Daar kan ik van alles voor verzinnen. Ik zou beginnen met te denken vanuit de weggebruiker. Dat lijkt me al een mentale aardverschuiving die leidt naar doorbrekende ideeen over de werkorganisatie. Denk na over nieuwe technologieen en technische oplossingen door te breken met traditionele werkmethoden en materieel. Bouw een nieuw kruispunt op een verlaten bedrijfsterrein, transporteer een en ander en monteer het kruispunt in een weekend. Breek met vastgeroeste cao’s. Verzin manieren om in de winter door te werken. Stop met rariteiten als de zomerstop.

In sectoren met een klantenprikkel lukt dat ook. Albert Heijn is tot negen uur open. Carglass repareert op elk tijdstip overal mijn autoruit. Daar zit blijkbaar handel in. En vanuit deze invalshoeken zou ik met opdrachtgevers vroegtijdig gaan meedenken en, sterker nog, ze voor zijn door pro-actief mijn stem te laten horen. Het gaat om een maatschappelijk belang.

Ik wou dat ik directeur was van een wegenbouwbedrijf. Dat ben ik niet, ik ben maar een klant met ideeen. Zullen de wegenbouwers me daarom uitlachen of zullen ze er iets mee doen? Ik hoop het laatste. En voor elke verandering is een beetje aanmoediging nodig. Ik heb het vertrouwen dat wegenbouwers die de moeilijkste bouwprojecten tot een goed einde weten te brengen, ook de kracht hebben baanbrekend te werk gaan. Zodat ik als weggebruiker enthousiast word.

Reageer op dit artikel