nieuws

Universiteit legt lijders ‘betonrot’ aan monitor

bouwbreed Premium

eindhoven – Onderzoekers van de TU Eindhoven hebben een methode ontwikkeld waarmee ze het transport van water en zouten in poreuze bouwmaterialen kunnen nagaan. Beheerders van viaducten en waterwerken kunnen zo snel de mate van ‘betonrot’ laten bepalen.

De wetenschappers kunnen het transport van vocht en chloride-ionen in bijvoorbeeld beton nagaan met behulp van kernspinresonantie (nmr, nuclear magnetic resonance). Artsen gebruiken deze techniek onder andere voor hersenscans, zonder de patient te beschadigen. Na speciale aanpassingen is nmr nu ook bruikbaar voor het meten van chloriden.

Tot nu toe moest voor het meten van ionen en ionentransport in beton het object in stukken worden gehakt, waarna het verpulverde materiaal chemisch was te analyseren. Voor de nieuwe techniek hoeft het beton niet meer te worden vernietigd.

Toch kleeft er een groot bezwaar aan: het is niet mogelijk een handzaam instrument naast een betonconstructie te houden en gelijktijdig af te lezen hoe het met de choride-ionen staat.

“Wat dat betreft moet ik u teleurstellen”, zegt ir. L Pel van de TU Eindhoven. “Het is een groot, zwaar apparaat waarmee we niet kunnen slepen.” Een monster blijkt maximaal ook maar tien bij vijftig centimeter te mogen meten. Dat zo’n monster vervolgens niet-destructief kan worden onderzocht, lijkt een schrale troost, want gezien vanuit een betonnen kunstwerk gaat het toch om een destructieve methode.

Het grootste voordeel is de mogelijkheid zonder onderbrekingen te kunnen nagaan hoe chloriden en vocht zich verplaatsen.

Wat zo’n test moet kosten weet Pel niet. Aanvragen voor nmr-onderzoek van bouwmaterialen lopen via TNO-Bouw. “Transport van water kunnen we routinematig meten. Voor onderzoek aan een monster van vijf bij twintig centimeter hebben we twee tot tweeenhalve dag nodig; dat kost zo’n vierduizend gulden.”

Voor een meting van de chloride-concentratie (‘statisch’) of chloridetransport (‘dynamisch’) wil hij geen bedragen noemen. “Beschouw die vierduizend gulden maar als ondergrens.”

Kwaaitaal

Binnendringende zouten en water kunnen de levensduur van een betonconstructie ernstig aantasten. Vooral chloriden zijn wat dat betreft berucht. In het verleden hebben betonfabrieken als Kwaaitaal, Manta en Omnia deze gebruikt in prefabvloeren, om de mortel sneller te laten harden. In dat geval ging het dus niet om het binnendringen van chloriden, maar om het toevoegen.

Reageer op dit artikel