nieuws

Architecten boos op bijklussende ambtenaren Coen Bleijs: ‘Zandvoort wil kwestie in de doofpot stoppen’

bouwbreed Premium

zandvoort – De Nederlandse Bond van Architecten (BNA) is ervan overtuigd dat ambtenaren op grote schaal in de avonduren het werk van architecten zitten te doen. Broodroof dus. Demissionair minister Peper mag dan gezworen hebben beunende ambtenaren op te zullen sporen, echt harde bewijzen zijn in de ogen van J. H. van Rijn van de BNA vaak moeilijk te leveren. “Het zijn meestal vermoedens of in het beste geval hele sterke aanwijzingen. Zoals in de zaak Zandvoort…”

Het is de eerste echt zomerse dag van het jaar en de badplaats Zandvoort begint al aardig vol te lopen. Maar architect Coen Bleijs heeft nauwelijks oog voor de strandgangers. De oude man is boos. Gezeten achter een kop koffie vertelt hij al jarenlang met enige regelmaat signalen op te vangen dat twee ambtenaren op het gemeentehuis niet erg op hem gesteld zijn.

“Hoe gaat dat? Tsja, men wil een huis bouwen en krijgt bij het aanvragen van de vergunning te horen dat het niet verstandig is om met mijn architectenbureau in zee te gaan.”

Hij kent beide ambtenaren, de een werkt bij de dienst ruimtelijke ordening en de ander op de afdeling van bouw- en woningtoezicht, goed. “Het is hier een dorp. In Zandvoort kent iedereen iedereen en er gaan al snel verhalen rond…”

De architect heeft een florerend bedrijf met in zijn hoogtijdagen zes man in dienst en zegt zich van de geruchten en signalen weinig te hebben aangetrokken. “Ik had toen en heb nu nog steeds dat werk niet nodig. Ik had een goed belegde boterham met werk elders in de regio.”

Knagen

Toch begint het de knagen. Zeker wanneer hij wordt gevraagd een plan te maken voor een motel in de badplaats. “Ik heb de opdrachtgevers er op gewezen dat een en ander niet past in het bestemmingsplan. Er werd wat lacherig op gereageerd. Zo van: ‘maak jij dat ontwerp maar, dan regelen wij het wel bij de gemeente’. Na verloop van tijd kwam de opdrachtgever mij vertellen dat ze verder geen gebruik van mijn diensten zouden maken.”

Bleijs vermoedens worden bewaardheid als de opdrachtgever toegeeft dat hem te verstaan is gegeven dat Bleijs niet zo goed ligt bij de gemeente en daardoor weinig medewerking zal krijgen.

“Hij had de naam van een andere architect gekregen, die mij vervolgens weer belde met het verzoek wat spullen over het motel op te sturen”, vertelt Bleijs uiterlijk onbewogen.

Maar er is meer. Bleijs laat een brief lezen van mevrouw M.J.E.J. Coenraad. Daarin beschrijft zij hoe het haar als voorzitter van de vereniging van eigenaren ‘ten sterkste’ werd afgeraden met Bleijs in zee te gaan. “Men adviseerde mij om een ingenieursbureau in te schakelen omdat architecten alleen ontwerpers zijn”, schrijft mevrouw Coenraad.

Druppel

“En toen had ik plotseling zoiets van: ‘en nu ga ik er iets aan doen’. Het was zeg maar de bekende druppel die de emmer deed overlopen.”

Hij schakelt de Bond van Nederlandse Architecten (BNA) in. Deze is dan al bezig met het verzamelen van gegevens over de uitspattingen van het ambtenarenkorps, want Bleijs is zeker niet de enige die hiermee wordt geconfronteerd. Het meest bekend in dit verband zijn misschien wel de ambtenaren van het Zeeuwse plaatsje Hulst, die onder werktijd bouwtekeningen voor derden maken en daarmee heel wat bijschnabbelen.

De BNA weet de kwestie met behulp van het VVD-Tweede-Kamerlid R. Luchtenveld op de politieke agenda te krijgen. Minister Peper wil eveneens paal en perk stellen aan ‘zijn’ beunende werknemers. Hij vindt het ontoelaatbaar dat ambtenaren tegen betaling architectenwerkzaamheden verrichten. Tijdens een algemeen overleg kondigde Peper begin dit jaar aan gemeenten die zich hieraan schuldig maken zelf te zullen aanschrijven.

Voorlichter Frank Wassenaar van het ministerie van Binnenlandse Zaken: “Dat is nog niet gebeurd. Binnenkort heeft er overleg met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten plaats over hoe de zaak moet worden aangepakt.”

Bleijs: “Ik heb het gevoel dat het allemaal wel erg langzaam gaat.” Begin dit jaar kreeg hij van de gemeente een uitnodiging om zijn grieven mondeling toe te lichten. “Ik heb dat niet gedaan. Heb gezegd dat mijn bond de zaak in behandeling heeft.” Gek genoeg heeft hij ook nooit de drang gehad om zijn twee ‘rivalen’ op het gemeentehuis aan de tand te voelen. “Ach, dat heeft toch geen zin, want ze zullen het niet toegeven.”

Burgemeester Van der Heijden van Zandvoort zei afgelopen week in het Haarlems Dagblad over de kwestie dat er een onderzoek naar “eventuele onzorgvuldigheden” wordt ingesteld.

“Dat is een foutje van de burgemeester”, zegt mevrouw A.H. Knoop-Wilpshaar, sectorhoofd burgers en bedrijven op het gemeentehuis. “Het onderzoek is al afgerond. Dat was de burgemeester even vergeten.”

Over het interne onderzoek naar de handel en wandel van de twee door Bleijs aangeklaagde ambtenaren is zij kort: “De uitkomsten geven geen aanleiding tot het nemen van stappen tegen de twee.”

Gesprekken

Op de vraag hoe het onderzoek precies in zijn werk is gegaan zegt het sectorhoofd: “Het afdelingshoofd heeft gesprekken met de desbetreffende personen gevoerd. En omdat de heer Bleijs heeft geweigerd zelf de zaak toe te lichten, is het onderzoek afgesloten. We hebben dat ook aan de Vereniging van Nederlandse Gemeenten laten weten. Van minister Peper hebben we nog niets vernomen. Mocht het zover komen, dan sturen we hem de uitkomsten van het onderzoek wel.”

Van Rijn heeft een niet al te hoge pet op van het Zandvoortse onderzoek. “Ik hoop ook niet dat Peper dat wel heeft. Per slot van rekening is het de minister die nu zijn toezeggingen waar moet maken.”

De BNA heeft nu in totaal zeven gevallen aanhangig gemaakt. Maar Van Rijn zegt ervan overtuigd te zijn dat het er op veel gemeentehuizen net zo aan toegaat als in Zandvoort. “Je hebt ambtenaren die zelf gaan tekenen en je hebt erbij die, zoals bij Bleijs, andere architecten, meestal vriendjes, naar voren schuiven. Alleen zijn er maar weinig architecten die het durven melden, en dat is jammer. Nu hebben we nog de indruk dat het door gemeenten wordt gebagatelliseerd. Maar als er nog meer meldingen komen dan hebben we het over een fenomeen dat niemand meer kan ontkennen.”

Doofpot

Bleijs haalt zijn schouders op. “Ik ben een oude architect die aan het eind van zijn carriere is. Ik kan het me dus permitteren om mijn mond open te doen. Ik ben ook benieuwd wat mijn advocaat van de zaak vindt. En als het maar even kans van slagen heeft dien ik een schadeclaim in. Van tonnen, ja. Want als je door de jaren heen kijkt wat die twee op het stadhuis mij hebben gekost, dan kom je daar denk ik wel op.”

Als we hem later op de dag bellen met de mededeling dat het interne onderzoek van de gemeente niets heeft opgeleverd, schiet Bleijs in de lach. “Het verbaast mij niets. Ik had niet anders verwacht, ze proberen het gewoon in de doofpot te stoppen. Maar dat zal ze niet meer lukken. Daarvoor is er te veel in werking gezet.”

Het gemeentehuis in Zandvoort. Een intern onderzoek heeft uitgewezen dat er geen aanleiding is tot het nemen van maatregelen tegen de twee ambtenaren. “Ze proberen het in de doofpot te stoppen”, is het commentaar van Coen Bleijs. Foto Dick Vader

‘Als het kans van slagen heeft, dien ik een schadeclaim in. Van tonnen, ja.’

Reageer op dit artikel