nieuws

‘Een klein kwartiertje en dan is de aardigheid eraf’

bouwbreed Premium

amsterdam – Goed gekwalificeerd bouwpersoneel is een schaars goed. Om de instroom te bevorderen kregen vijfentwintig kinderen van de basisschool Crescendo in de Bijlmermeerse wijk Nieuw Gerenstein de gelegenheid hun eerste praktijkervaringen op te doen. “Hoe kom je aan die wondjes?”

Voorman metselaar Nico pakt zijn troffel en doet voor hoe het in zijn werking gaat. “De donkere kant moet buiten, langs het lijntje, beetje specie, aandrukken.” De zes meiden van twaalf jaar, gehuld in blauwe werkpakken, luisteren aandachtig naar zijn aanwijzingen. Een minuut later zijn ze zelf in de weer met de troffel en specie. Ze metselen een nieuwe zandbak op. Plaats van handeling is de binnenplaats van een bouwblok in aanbouw in de woonwijk Nieuw Gerenstein in de Bijlmermeer. Omara doet ijverig haar best en volgt zijn aanwijzingen. Ze vindt het “best leuk”. De voorman weet inmiddels wat leuk betekent. “Een klein kwartiertje en dan is de aardigheid er weer af.

De kinderen zijn op initiatief van SFB Vastgoed en Slokker Bouwgroep BV uitgenodigd om een kijkje in de bouw te nemen. Het doel is tweeledig. Assistent projectleider C. van Schadewijk van Slokker: “Behalve de publiciteit voor dit werk willen we met deze actie de instroom van jongeren in de bouw bevorderen.” In het kader van de vernieuwing van de realiseert SFB Vastgoed hier 187 woningen, waarvan Slokker het merendeel bouwt. De vernieuwing van de Bijlmermeer voorziet in zo’n vierduizend woningen, waaronder veel laagbouw. In groepjes van vijf maken mogen de jongens en meisjes na wat aanwijzingen zelf timmeren, metselen, tegelzetten, schilderen en behangen. Ook het installatiewerk komt aan de orde. In een van de maisonnettes krijgt een andere groepje les over verwarmingen en stroomgroepen. Jurgen vindt het allemaal “best mooi”. Hij wil later iets met techniek doen: “Motors of zo”. Geinteresseerd volgt hij de uitleg over de verschillende groepen draden in de meterkast. De jongens mogen uiteindelijk zelf ook buizen ombuigen.

Eddy Maartens, groepsleider van de basisschool, volgt de krachtinspanningen van Jurgen. “Timmeren ging minder goed, maar dit gaat beter,” roept hij uit. De groepsleider is erg te spreken over deze dag. “De kinderen zijn enthousiast. Het is voor hun een uitdaging om iets anders te zien, dan dat ze in de klas ervaren.” Uit ervaring weet hij dat veertig procent van zijn school toch in de stroom van het voorbereidend beroepsonderwijs terechtkomt. Maartens spreekt dan ook van “een goede inspiratiebron”.

Intussen worden de metselende meiden afgelost door de laatste groep. “Oh metselen, dat is makkelijk jongen”, klinkt het opgetogen. De meiden leggen de troffels neer en gaan richting de schilder. Samora vond het metselen het leukst, maar “misschien zie ik nog wat leukers”.

Wondjes

In een andere woning vertelt schilder Charles het een en ander over verven. Tot zijn spijt is het wandwerk allemaal al gedaan. Alleen de trap kan nog een verfje gebruiken. Hij wijst op wat putten in het houtwerk. “Die plamuren we later.” Het woord plamuren blijkt voor de meesten echter nog een onbekend begrip. Zijn beschadigde handen trekken meer aandacht. “Hoe kom je aan die wondjes?” durft een van de timide meiden uiteindelijk toch te vragen. De schilder geeft een verklaring. “Het is toch meer mannenwerk” concludeert Samantha als het gezelschap afdaalt.

De hoogste klas van basisschool Crescendo in de Bijlmermeerse wijk Nieuw Gerenstein maakten gisteren kennis met het werk in de bouw. “Best leuk”, concludeerden ze. Foto: Dijkstra

Reageer op dit artikel