nieuws

Carel Weeber met de Penitentiaire Inrichting ‘De Schie’ Rotterdam (1985-1989)

bouwbreed Premium

Zijn collega’s noemen hem ‘de slechtste architect van Nederland’, maar hij won wel de gouden medaille bij de Prix de Rome voor Schone Bouwkunst, de Sikkensprijs en de Staalprijs. Carel Weeber (1937) is een omstreden figuur, die met zijn provocerende, soms arrogante, soms cynische uitspraken en controversiele gebouwen de gemoederen voortdurend bezighoudt.

Als hoogleraar aan de TU in Delft, als voorzitter van de sectie architectuur van de Rotterdamse Kunststichting en tot voor kort als voorzitter van de BNA ziet Weeber kans zijn tegendraadse ideeen tot hoofdthema van de Nederlandse architectuurdiscussie te maken. Met een feilloos gevoel voor timing weet hij zijn op zich verdedigbare standpunten op het minst geschikte tijdstip te lanceren. Zo pleit hij voor grootschaligheid op het hoogtepunt van de truttigheidsmanie en lanceert hij een eigen interpretatie van het verfoeide classicisme als dit internationaal op zijn retour is.

Rem Koolhaas: “Als alle ratten van het zinkende vlot van Medusa van het postmodernisme springen, probeert hij er juist weer op te klimmen.” Als voorzitter van de architectenbond propageert hij het ‘Wilde Wonen’, waarbij de architect tot een bijrol als industrieel ontwerper wordt veroordeeld.

Ondanks zijn veelgeprezen Rotterdamse bibliotheekontwerp (1977) en metrostations in Spijkenisse (1985), heeft Weeber zich als ontwerper bij HWST Architecten en de Architecten Cie voornamelijk toegelegd op woningbouw. Zijn sociale woningbouwprojecten als ‘De Peperklip’ in Rotterdam, de ‘Zwarte Madonna’ in Den Haag en de Venserpolder in Amsterdam tonen ondanks de ruime plattegronden en de onderhoudsvrije gevels voor velen toch vooral de grimmige realiteit van de woonkazerne.

Over zijn projecten voor tijdelijke huisvesting, vrijwillig in de vorm van het Pullmanhotel in Den Haag en de studentenhuisvesting in Delft en Den Haag, en onvrijwillig in de vorm van de Rotterdamse gevangenis, wordt heel wat positiever geoordeeld.

Waar zijn woningbouwprojecten er soms als gevangenis uitzien is de echte gevangenis ‘De Schie’ juist een vrolijk, goudkleurig gebouw. Met citroengele en fel oranje cellen en een imitatie natuurstenen ‘klassieke’ ommuring, waar een gedeelte als een soort ‘Sesam-Open-U’ opendraait voor de entree. Het gebouw is verder overigens volledig volgens de door de RGD opgelegde typologie met cellenblokken rond twee binnenhoven opgebouwd.

Nadat in oktober 1990 drie gevangen uit de gevangenis ontsnappen via een tunnel spreekt Weeber in de Volkskrant zijn waardering uit voor deze ‘mooie, klassieke ontsnapping.’

Reageer op dit artikel