nieuws

Schade valt toch nog mee aan gezonken tunnelelement Sont

bouwbreed

kopenhagen – De constructie van het dertiende deel voor de Sonttunnel heeft bij het neerkomen op het funderingsbed geen zichtbare schade opgelopen. Dat is gebleken uit de inspecties die tot nu toe aan het volgelopen element zijn uitgevoerd. Daarmee lijkt de ramp toch nog beperkt van omvang. Dat zegt Nils Uldall van oeresund Tunnel Contractors (oeTC) de internationale aannemerscombinatie die de bouw van de Sonttunnel uitvoert.

Het zinken van het tunnelelement tijdens de afzinkmanoeuvre is te wijten geweest aan het bezwijken van een onderaanslag voor het kopschot in een van de tunnelbuizen voor treinverkeer. Het gaat om de meest zuidelijke buis van in totaal vijf tunnelbuizen en dan aan de oostelijke kant. Om een tunnelelement drijvend te kunnen vervoeren worden de uiteinden van de buizen dichtgemaakt met stalen schotten. Deze zogenoemde kopschotten sluiten de uiteinden waterdicht af door middel van rubberen afdichtingsprofielen. Het tunnelelement hing op het moment van bezwijken van het kopschot op een hoogte van 1,2 meter boven het funderingsbed van grind aan de hijsdraden van de transport- en afzinkpontons. Deze zijn bij het zinken van het element ook 1,2 meter onder water verdwenen. Door de hijsdraden te vieren zijn de pontons inmiddels weer boven water gehaald. Duidelijk is dat er een nieuw kopschot moet komen voordat het element weer kan worden gehesen en verplaatst. Dat is nodig om het funderingsbed van grind te kunnen herstellen.

Bezwijken

Tot nu toe is nog niet vastgesteld wat de oorzaak is geweest van het bezwijken van de betonnen balk die dient als onderaanslag. Aan de bovenzijde steunt het kopschot tegen stalen nokken. Uldall verwacht deze week nog met een plan te kunnen komen om de situatie op te lossen.

Een val van 1,2 meter in water van het tunnelelement hoeft volgens een tunneldeskundige inderdaad niet desastreus te zijn. Modelproeven met het breken van hijskabels van een tunnelelement geven aan dat het element niet als een baksteen valt. Het element blijkt naar beneden te “dwarrelen”. De watermassa onder het tunnelelementen zorgt voor een soort kussen waardoor de val bij geringe hoogte wordt gedempt. Dat zal ook het geval zijn als er water in het element loopt. Het vaststellen van eventuele schade gebeurt nu met behulp van duikers. De elementen hebben een lengte van 176 meter en bestaan uit acht segmenten die met voorspankabels aan elkaar zitten. Tussen de segmenten zitten voegen en rubberen afdichtingsprofielen. Duikers kunnen bekijken of de voegen tussen de segmenten open staan. Staan ze open dan zou dat een indicatie kunnen zijn dat de voorspankabels die de acht segmenten tot een geheel verbinden zijn bezweken. Zelfs al is dat het geval dan is het element nog niet verloren. Kan het element na plaatsing van een nieuw kopschot worden leeggepompt dan drukt het water de segmenten nog tegen elkaar.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels