nieuws

Komst woonwijk stemt bewoners verdrietig ‘We moeten weg en staan volkomen machteloos’

bouwbreed

“We hebben nu al weer een tijdje niets van Rusland vernomen”, zegt mevrouw Van Zon. Als ze ziet dat haar woorden niet direct worden begrepen verduidelijkt ze: “Wij noemen hier de gemeente Eindhoven Rusland. Het zijn toch ook Russische taferelen. Er wordt zomaar bepaald dat wij hier weg moeten en we staan volkomen machteloos…”

Rijden door het plangebied van de Vinex-locatie Meerhoven geeft haast een vakantiegevoel. Ongerepte natuur en hier en daar een paard dat tevreden over een weiland kuiert. Wat boerderijen liggen te wachten op de dingen die komen gaan. Het weer werkt ook mee: Voor het eerst doet het voorjaar van 1998 serieus van zich spreken. Een strakblauwe lucht hangt boven de velden.

Nauwelijks is voor te stellen dat in dit gebied tussen de gemeenten Eindhoven en Veldhoven binnen enkele jaren zevenduizend woningen staan. “Ik denk daar ook nog maar niet al te veel aan, want het verdriet mij zeer.”

Theo den Ouden (67) haalt de tuinstoelen uit de garage en plant ze op het terras in het zonnetje. Zijn blikken gaan door de fraai aangelegde tuin. “Nog eventjes”, zegt hij na een korte stilte, “en dan ga ik hier aan het terras weer bloembakken hangen. Ik ben gek op bloemen.”

In de verte raast het verkeer van de A2. Duidelijk zichtbaar zijn ook de contouren van de gloeilampenstad. Den Ouden is hier geboren en getogen. “Dit”, zegt hij dan ook terwijl hij een weids gebaar met zijn arm maakt, “is mijn geboortegrond. Mijn zus woont hier ook nog en even verderop staat ons ouderlijk huis.”

Raadslid

Ooit had de familie Den Ouden vele hectares grond in bezit, nu is dat alles bij elkaar nog hooguit een paar duizend vierkante meter. En straks helemaal niets meer. Den Ouden berust hierin. Sterker: als raadslid voor de Ouderenpartij heeft hij zelfs met het uiteindelijke bebouwingsvoorstel ingestemd. “Natuurlijk. Het liefst zou ik hier willen blijven wonen. Het is verreweg de mooiste plek van Eindhoven, maar de stad heeft de locatie nodig. En daar heb ik begrip voor. Het doet pijn hoor, en ik zei onlangs op het stadhuis nog tegen de burgemeester ‘je moest eens weten wat jullie me aandoen’, maar ik heb geen moment overwogen tegen de plannen te stemmen.”

Den Ouden verwacht met een jaar of twee te moeten verhuizen. Er zullen op zijn grond bedrijven worden gerealiseerd. Hij heeft maar een zorg en dat is waar hij uiteindelijk terecht komt. “Ik ga niet in de stad wonen, dat kan ik niet. Als je dit gewend bent moet je ruimte om je heen hebben. Wat ik wil is een lapje grond voor mijn beesten en ruimte. Mijn zus gaat dat in Belgie zoeken. Ik kan moeilijker weg, omdat ik nu eenmaal verplichtingen aan de Ouderenpartij heb… Ach, ik zie het wel. Ik vind mijn weg wel.”

Rusland

De riante woning van de familie Van Zon is nauwelijks over het hoofd te zien. De hoeve valt op door z’n overdaad aan tierelantijntjes. Voor het huis kijkt een paard de bezoekers wantrouwend aan. “Die is van mijn dochter”, zegt de heer H.A.C. van Zon, “zij is gek van paarden.”

Ruim negentien jaar geleden betrok hij de toen nog bouwvallige woning. “We hebben er heel wat werk ingestoken om er dit van te maken. Maar nu zitten we de gemeente in de weg. Er moet hier een weg komen.”

De stem van Van Zon klinkt nuchter en hij spreekt op een bijna onverschillige toon over het lot dat hem en zijn familie treft. “Ik hoop”, zo verduidelijkt hij zijn stemming, “het hier nog zo’n vijf jaar uit te zingen. Dan is mijn dochter een stuk ouder, dan ben ik 62 jaar en dan zien we wel weer. Ik hoef er niet rijk van te worden maar ook zeker niet armer.”

Zijn vrouw heeft er zichtbaar meer moeite mee. “Het gaat allemaal zo onpersoonlijk. Wat ik zeg. Het is net Rusland. Per aangetekende brief is ons meegedeeld dat we hier weg moeten en dat we alleen maar aan de gemeente mogen verkopen. Alles waar we hard voor hebben gewerkt moeten we straks van de hand doen.”

Buren zijn al vertrokken. “Een paar ton kregen ze. Ze zijn er ingelopen”, meent Van Zon. Nu wonen er een paar jongens via de stichting Anti-kraak. “Hele aardige en nette jongens”, zegt mevrouw Van Zon. “Gelukkig maar want voor hetzelfde geld stopt de gemeente hier gasten in die je proberen weg te pesten.”

Vergunning

H. Pfaff wist de transpiratie van zijn voorhoofd. Hij is eigenaar van de gelijknamige sloperij. Zijn woonwagen staat naast twee andere ‘wagens’ voor zijn bedrijf.

Ook hij weet dat het eind van zijn negentienjarige verblijf op deze locatie er bijna op zit. “Maar”, benadrukt hij, “officieel heb ik nog helemaal niets gehoord. Nog niemand heeft zich hier gemeld. Dus ik wacht het maar af. Volgens de vergunning die ik voor mijn sloperij heb kan ik de rest van mijn leven hier blijven zitten. Joh, “, zegt hij dan, “je kan er toch niets tegen doen. We hopen dat we iets behoorlijks aangeboden krijgen.”

Begeleiding

Het is een opvatting die al te beluisteren viel bij Van Zon. Volgens Den Ouden is het echter wel noodzakelijk dat er vanuit de gemeente meer begeleiding komt voor de mensen die hun hele leven al in het landelijk gebied wonen. “En dan heb ik het over degenen die in een gat dreigen te vallen als hun woning is verkocht en ze echt weg moeten.” Van Zon: “Je kijkt zo hier en daar wel eens maar we hebben nog niets gevonden waar we echt zouden willen wonen.”

Zijn vrouw staat op en loopt naar de weide. Het paard komt haar langzaam tegemoet…

Over twee weken: de Makelaars

Verwerven van gronden

Het totale plangebied voor de locatie Meerhoven heeft een oppervlakte van ongeveer 500 hectare. Hiervan zijn zo’n 270 hectare Defensieterreinen.

Deze terreinen, waarvoor al een contract is gesloten tussen Defensie en de gemeente Eindhoven, worden voor 2001 verplaatst en aan de gemeente overgedragen. Van de 230 hectare particuliere eigendommen zijn inmiddels 130 hectare verworven.

Van het totale plangebied moet Eindhoven nog zo’n 100 hectare aankopen. Het betreffen verspreid liggende, niet aaneengesloten percelen die ook van zo’n 100 verschillende eigenaren zijn. Behalve agrarische bedrijven komt in het gebied ook woningbouw voor, al dan niet gecombineerd met kleinschalige bedrijvigheid.

Voor de nog te verwerven eigendommen gaat Eindhoven uit van de Wet voorkeursrecht gemeenten.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels