nieuws

Buitenwijken raken uit de gratie Misplaatste kritiek op Vinex-woningbouw wijst op dieper ongenoegen tegen elk soort nieuwe buitenwijk

bouwbreed

den haag – Nog voor de eerste huizen op de Vinex-locaties waren gebouwd wisten de critici het al: het zou eentonig en krap worden. De eerste resultaten blijken genuanceerder. Dat toch dezelfde kritiek blijft rondzingen, duidt op een groter ongenoegen: niet over Vinex op zich, maar over het fenomeen buitenwijk.

Aan het uiterste randje van Nederland, voorbij Enschede, staan de houten twee-onder-een-kappers losjes gerangschikt rond iets wat nog het meest lijkt op een boerenerf. De voortuinen lopen over in het grind van de bestrating en vanuit de achtertuinen zonder schuttingen loop je zo Duitsland in. Dit is de Vinex-locatie Oikos. Tweehonderd kilometer landinwaarts liggen rond Den Haag de drie dichtstbebouwde Vinex-locaties van het land. De projectleider van Wateringse Veld voorspelt weliswaar dat daar de volgende fase minder dicht zal worden bebouwd, maar tegelijk wordt het woontorentje De Ooievaar verdriedubbeld, van vier naar twaalf verdiepingen.

Slim

Woningmarktonderzoeker prof. H. Priemus maakt in een interview in Trouw zijn verwachting kenbaar dat in Haaglanden duizenden woningen meer zullen worden gebouwd dan gepland dankzij “slimme verkavelingen” van projectontwikkelaars. De woningen gaan als warme broodjes over de toonbank. De kopers blijken niet het ongenoegen van de critici te delen.

Nu de eerste resultaten zichtbaar worden, blijken de verschillen tussen de locaties groot. Vinex eentonig en krap? De werkelijkheid is genuanceerder, ‘de Vinex’ bestaat niet. Dus moet ook elke kritiek erop worden genuanceerd. Dat ondanks de zichtbare verschillen die nuances in de kritiek uitblijven, is opmerkelijk. Er schuilt een diepergaand ongenoegen achter, tegen de buitenwijk als zodanig: tegen seriematige woningbouw in grote gebieden met een uniform programma. Vandaar dat in Hoofddorp-Floriande wordt gespeeld met ideeen voor variaties en vermommingen: homogene buurtjes die elk een eigen lifestyle kunnen uitbeelden. Een laatste lapmiddel, als we de Amerikaanse vastgoed-econoom prof. J. Lessinger mogen geloven. Volgens hem loopt het tijdperk van de buitenwijk ten einde. Die was goed voor de generaties die de vuile industriele stad wilden ontvluchten. Maar door een ‘teveel’ van dit medicijn staat nu een volgende golf van migratie op stapel: van de zich eindeloos uitstrekkende, gekunstelde buitenwijken naar de werkelijke rust, ruimte en schoonheid van het platteland. De kritiek op ‘de Vinex’ en de reeds merkbare trek vanuit de Randstad naar het Oosten en Zuiden van het land kunnen daarvan de voortekenen zijn.

Op pagina 2 en 3: ‘De Vinex’ bestaat niet.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels