nieuws

De Fouw blij met resultaat gecompliceerde cao-klus

bouwbreed

“Dit was mijn meest gecompliceerde cao-klus.” Als Cees de Fouw van Koninklijk Volker Wessels Stevin dat zegt over de totstandkoming van de cao Railinfrastructuur, mag worden aangenomen dat de onderhandelingen ‘lang en zwaar’ zijn geweest. Tenslotte weet hij wel wat onderhandelen over arbeidsvoorwaarden is. Gedurende acht jaar had hij bemoeienis met de bouwcao en nog eens vier jaar met de cao voor uta-personeel.

En gecompliceerd was het. Het ging er om voor het personeel van drie spoorbouwbedrijven de arbeidsvoorwaarden vast te stellen, die tot op dat moment volgens vier andere cao’s – die voor de bouw, voor de uta, voor de kleinmetaal en voor het NS-personeel – waren geregeld.

Gecompliceerd ook omdat er niet minder dan zeven werknemersbonden tegenover die ene werkgeversvereniging Railinfrastructuur aan de onderhandelingstafel zaten. Donderdagmiddag verzamelden de verschillende partijen zich in Den Bosch voor een afsluitende bijeenkomst op het werk voor het Paleis van Justitie. Daarna kon het eerste gedrukte cao-exemplaar worden overhandigd.

Het begon allemaal in maart 1996. De spoorbouwactiviteiten van de NS waren overgenomen door Strukton, Koninklijke Volker Wessels Stevin (die er de werkmaatschappij Rail en Traffic voor opzette) en Van Welzenes, dochter van NBM-Amstelland.

Jaar onderhandelen

De drie verenigden zich in de werkgeversvereniging Railinfrastructuur en begonnen met niet minder dan zeven betrokken werknemersorganisaties aan een poging een speciale branche-cao af te sluiten. De onderhandelingen over het in elkaar schuiven van de vier cao’s en het aanbrengen van branchespecifieke eisen en wensen duurden niet korter dan een jaar. En dat terwijl diverse projectgroepen zich al los van de onderhandelingsdelegaties over hoofdonderwerpen hadden geboden, zoals de arbeidstijden, functie-omschrijvingen, etc.

Het zou bijna nog een jaar duren eer al wat werd overeengekomen, juridisch waterdicht bleek te zijn, waarna de cao in druk kon verschijnen. Overigens is de cao al enige tijd van kracht met een geldingsduur van 2 jaar en negen maanden tot precies aan het jaar 2000. Een unicum, aldus De Fouw.

Branchecao op maat

Het is niet alleen de meest gecompliceerde cao-klus voor hem geweest, het heeft ook geleid tot een unieke collectieve arbeidsovereenkomst. Er zijn zaken overeengekomen, die in de bouwnijverheid onbekend zijn en tot nog toe niet te verwezenlijken waren.

Zo blijkt dit een geintegreerde cao te zijn. Dus voor hoog en laag. Dit in tegenstelling tot de bouw, die voor het kader een andere cao hanteert dan voor het bouwplaatspersoneel. Een ander fenomeen in deze cao is de salarissystematiek, die de toepassing van periodieken kent. En er is een functioneel leeftijdsontslag overeengekomen. Wie meer jaren zwaar werk heeft verricht mag op zijn 60ste jaar uit dienst. De overigen gaan op 62-jarige leeftijd met prepensioen.

Vaste dienstverbanden

Helemaal nog nooit vertoond, zegt De Fouw ietwat trots, is dat deze branche vaste dienstverbanden telt. De ruim 4000 werknemers kregen een werkgarantie tot het jaar 2000. En niemand wordt bijvoorbeeld in de winterperiode naar de ww verwezen.

Dat kon allemaal omdat 80% van de werknemers gedurende een zevendaagse werkweek “in de onregelmatigheid zit, dus ’s nachts werkt als treinen buiten dienst zijn gesteld, of in de weekeinden. De toeslagen voor die onregelmatigheid worden verdeeld in tijd en geld. Als in de ‘luwe’ periode (1 december tot 1 maart) er weinig werk voor handen is, zorgen de opgespaarde uren dat het inkomen toch is verzekerd.

Aan het eind van dit jaar houdt de 62-jarige Cees de Fouw het voor gezien. Wat zijn cao-werk voor de bouwbranche betreft: met die voor de Railinfrabranche duidelijk omziend in tevredenheid. Foto: C. Kramer

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels