nieuws

BouwRai als Phoenix uit de as herrezen Beurs in april 2000 weer wat groter

bouwbreed

“Toen de opening van de beurs dinsdag een item in het Acht uur journaal was, hadden we wel zo iets van ‘YES’. Want laten we eerlijk wezen, wanneer is er nu zoveel media-aandacht voor een vakbeurs?” Roy Agterbos en Jolinde Segeren hebben het afgelopen week naar hun zin gehad. “Het meeste werk zit in de voorbereiding van de beurs. Loopt het eenmaal, dan is het eigenlijk alleen maar genieten.”

Het is vrijdagmorgen even na tienen. De Amsterdamse RAI heeft zojuist de poorten geopend voor nog een dag BouwRai. De eerste bezoekers sijpelen binnen en verspreiden zich over de Randstad-, Park- en Hollandhal. De drie voorgaande beursdagen waren samen al goed voor meer dan 16.000 bezoekers. Het projectmanagement, aangevoerd door Agterbos en Segeren, verwacht uiteindelijk boven de 20.000 uit te komen. “Dat betekent dat we meer dan 25 procent bezoekers meer trekken dan twee jaar geleden.”

Wie had dat vier jaar terug nog kunnen denken? De NWR BouwRai werd in dat gedenkwaardige jaar 1994 ten graven gedragen. En er was eigenlijk niemand die een opvolger zag zitten. Toch kwam er twee jaar later wederom een BouwRai. Kleiner van opzet en zonder die nadrukkelijke stempel van de Nationale Woningraad, maar wel degelijk gericht op de woningbouw.

Volgens Agterbos, toen eveneens als beursmanager bij de BouwRai betrokken, betekende dat de definitieve ommekeer in de geschiedenis van de beurs. “De fundamenten zijn toen door de nieuwe tentoonstellingscommissie gelegd. En kijk om je heen, in vergelijking met twee jaar geleden zijn we in alle opzichten alleen maar gegroeid.”

Veldheer

De wandeling over de beursvloer met Agterbos en met op twee passen achter hem Jolinde Segeren, heeft iets weg van wandelen naast een veldheer die zijn troepen inspecteert. Voortdurend glijdt zijn blik over de stands van de uitbaters. Hier en daar een kort knikje naar iemand die groet, maar bovenal blijft hij lopen. “Nou…”, zegt hij aarzelend, om zich vervolgens om te draaien naar Jolinde, “we lopen natuurlijk geregeld over de beurs. Maar dan zoeken we toch vooral contact met klanten. Ze hebben alleen weinig tijd voor ons, dus dat is eigenlijk een heel goed teken.”

De BouwRai is dus als een Phoenix uit zijn as herrezen. Agterbos: “Je kunt dat wel stellen, ja. We zijn nu al eenderde groter dan in 1996. En uit gesprekken die ik met klanten heb gevoerd, weet ik dat we in 2000 weer wat groter zullen zijn.” Segeren: “Wij hebben altijd wel hoge verwachtingen van de beurs gehad. En dan is het fantastisch om te zien als dat ook nog uitkomt.”

Sober

We lopen de Parkhal in waar de toeleveranciers staan. Bij de opzet van de beurs koos het management voor een thematische aanpak. Per sector is zeg maar een hal gereserveerd. De toeleveranciers dus in de Parkhal, onder andere gemeenten, projectontwikkelaars, bouwers en architecten in de Hollandhal en alles wat maar een beetje te maken heeft met automatisering in de Randstadhal.

De projectmanager is tevreden over een dergelijke thematische aanpak. Het schept volgens hem duidelijkheid. “Verder vind ik de presentaties van de deelnemers hoogstaand.” Een losse opmerking dat sommige stands wel erg sober zijn, wijst Agterbos resoluut en zelfs een beetje geergerd van de hand. “Helemaal niet sober, waarom nu sober? Als een producent in zijn tentoonstellingsruimte alleen zijn product centraal stelt hoeft dat toch niet sober te zijn?” Dat de presentaties op Intertraffic (de beurs die samen met de BouwRai plaatsvindt) spectaculairder wuift hij simpel weg met de opmerking “we kunnen hier moeilijk knipperlichten gaan neerzetten…”

Het is duidelijk. Kom je aan de BouwRai dan kom je aan Agterbos. “Het is niet zo dat ik geen kritiek kan hebben, dat is onzin. Maar ik vind alleen dat daarmee de deelnemers tekort wordt gedaan.”

Cannes

Voor het projectmanagement waren het in alle opzichten ‘makkelijke dagen’. De bezoekersaantallen zitten in de lift, deelnemers zijn tevreden over de ‘kwaliteit’ van de beursgangers en de door ‘kenners’ verwachte concurrentie met de Mipim in Cannes is uitgebleven. “We hadden wat dat laatste betreft natuurlijk liever op een andere datum gezeten. Maar het kon nu eenmaal niet. En of het nu wel of niet veel bezoekers scheelt? Ach, we weten het gewoon niet.”

Segeren en Agterbos overzien de centrale hal. De roltrappen zijn vol en ook de stoelen op het terras van de koffiekiosk zijn voor het grootste deel bezet. Dat wordt wat vandaag, zie ze je denken. Deze laatste beursdag duurt nog zeven uur!

Over twee jaar is er weer een BouwRai. Van 11 tot 14 april 2000.

Roy Agterbos en Jolinde Segeren: “Nog nooit eerder zo’n media-aandacht voor een vakbeurs gehad.”Foto: Fotopersburo Dijkstra BV

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels