nieuws

Aan familiekarakter Dura Vermeer Groep wordt ondanks fusie niet gesleuteld

bouwbreed

hoofddorp – Het heeft de bestuurders van Dura Bouwgroep en Vermeer Groep vijf maanden onderhandelen gekost te beslissen over een fusie. Nu het zover is, behoort de kersverse combinatie in een klap tot de top tien van grootste bouwbedrijven. Er zijn zelfs plannen om naar de beurs te gaan. Maar aan het familiekarakter van het bedrijf wordt voorlopig niet gesleuteld.

We treffen de voltallige raad van bestuur van de Dura Vermeer Groep in het Amsterdamse Novotel. Dat die hier bijeenkomt betekent niet dat Amsterdam ook de zetel wordt van de kersverse holding, verzekert vice-voorzitter Coen Vermeer. Hoofddorp en Rotterdam, de oorspronkelijke vestigingsplaatsen van Dura en Vermeer, worden het evenmin, zegt hij. “Dat zou niet gepast zijn. Wij gaan op zoek naar een hele nieuwe plaats, ergens tussen Hoofddorp en Rotterdam.”

Dura Vermeer is een fusie op basis van gelijkwaardigheid. Dura Bouwgroep is met een omzet dit jaar van ruim 800 miljoen gulden wel iets groter dan Vermeer (dit jaar 625 miljoen). Dura staat kennelijk niet voor niets voorop in de combinatienaam.

Maar dat zegt niets over de krachtsverhoudingen, benadrukt het bestuur. En dat drie van de vier bestuursleden, voorzitter Dick van Well, Ton Nelissen, en Herman Spenkelink, afkomstig zijn van Dura, is evenmin een signaal wie het sterkste is.

Even is het stil als het onderwerp wordt besproken. Dan verschijnt er een glimlach op het gezicht van Van Well. Hij wijst naar medebestuurder Coen Vermeer: “Als je hem ziet weet je waar een deel van de aandelen zitten. Dat zegt ook wel wat, hoor.”

Achterban

Bij sommige ondernemingen ketsen fusies wel eens af op de naam en op de samenstelling van het bestuur. Bij Dura Vermeer niet, verzekeren de heren eensgezind. “Okay, over de naam is wel gesproken”, geven zij na enig aandringen toe. “Maar bij ons bestuurders is de naam of de samenstelling nooit een breekpunt geweest. De achterban, zoals de ondernemingsraad, had er aanvankelijk wat meer moeite mee. Die vroeg zich wel eens af hoe het zat met de verhoudingen.”

Dura Vermeer Groep is en blijft een familieonderneming, net zoals de samenstellende delen dat afzonderlijk ook waren. Dura Bouwgroep was tot de fusie vorige week voor 85 procent in handen van Dura International, het beleggingsbedrijf van de familie Dura. De participatiemaatschappij Parnib had het resterende deel.

Bij de Vermeer Groep was de situatie ongeveer gelijk, zij het dat het beleggingsvehikel van de familie, P. Vermeer Beheer, ‘slechts’ 62 procent bezat. De rest was in handen van NPM Capital.

De twee families hebben in de nieuwe groep circa 75 procent, de rest van de aandelen blijft bij Parnib en NPM Capital.

“Natuurlijk is zo’n fusie een emotioneel gebeuren. Tijdens het hele proces hebben wij ons ook wel eens afgevraagd of dit de juiste stap was. Maar het klikte vanaf het begin meteen tussen de families. Wij troffen bij Dura dezelfde sfeer als bij ons: vrijdenkend, initiatiefrijk en soms wel eens dwars. We delen dezelfde normen en waarden. Het klinkt dus als een klok.”

Geloof

In de markt gaan stemmen op dat de geloofsachtergrond van de twee families wel eens een obstakel zou kunnen vormen. Twee geloven op een kussen gaat nu eenmaal niet, zo wordt geopperd. De heren reageren hoogst verbaasd als dit ter sprake komt. Spenkelink: “Onbegrijpelijk. Het geloof heeft nooit een rol gespeeld.”

Vermeer: “Onze familie is van huis uit gereformeerd, maar dat speelt nu helemaal geen rol meer. Dertig jaar geleden was dat misschien wel anders geweest.”

De eensgezindheid onder de fusiepartners is groot, al verschillen de bedrijfsculturen wel wat. Het bedrijf en de familie Dura zijn vaak in het nieuws. Vermeer is meer gesloten. De bestuurders van Dura bekleden maatschappelijke functies. Zo is Van Well voorzitter van AVBB Waterweggebied en is Nelissen lid van het VNO-NCW bestuur en het NOC/NSF. Spenkelink heeft een aantal functies in Twente.

Over Coen Vermeer is veel minder bekend. “Tot twee jaar geleden had ik ook maatschappelijke functies. Ik ben lid geweest van het hoofdbestuur van WAC Nederland, het hoofdbestuur van de NVWB en voorzitter van de afdeling West van de NVWB. Je kan niet altijd maatschappelijk actief blijven. Soms moet je zulke functies weer aan anderen overlaten.”

De nieuwe combinatie lijkt helemaal rijp voor beursgang. Beide bedrijven hebben een uitstekende ‘track record’ en het concern zou via de beurs makkelijker aan geld kunnen komen om voorgenomen acquisities te financieren. Bovendien zou het de familieaandeelhouders de mogelijkheid geven hun aandelen te gelde te maken.

Integratie

Beursplannen zijn er zeker, beaamt Van Well. “Natuurlijk is beursgang wat dichterbij gekomen nu we ineens veel groter zijn. Maar aan het familiekarakter van het bedrijf wordt voorlopig niet gesleuteld. Er zijn ook andere uitstapmogelijkheden voor de familie denkbaar. We gaan het komende jaar eerst werken aan de integratie van de bedrijven.”

Die integratie houdt in dat de woningbouwactiviteiten van Vermeer opgaan in de Dura-organisatie die gespecialiseerd is in woning- en utiliteitsbouw. De Vermeer-organisatie richt zich dan helemaal op de infrastructuur waar het van oudsher goed in is.

Binnen vijf jaar moet de combinatie een omzet hebben bereikt van twee miljard gulden. De helft van de groei komt uit acquisities, de andere helft uit autonome groei. De komende jaren ligt de nadruk op infra, zegt Van Well. Daar zijn meer mogelijkheden voor groei en rendementsverbetering hoger.

Is het niet tijd dat Dura Vermeer Groep uitbreidt naar het buitenland, zoals Duitsland en Belgie?

De heren kijken elkaar verbaasd aan. Dan zegt Spenkelink droog: “Als wij ook zo’n knauw in de omzet willen hebben als sommige van onze concurrenten, dan moeten we zeker naar Duitsland gaan. We hebben in Nederland al moeite om goede managers te vinden. In het buitenland wordt dat helemaal moeilijk.”

“Maar we drinken wel graag een biertje met de Duitsers. En met de Belgen ook trouwens.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels