nieuws

Sleufloze techniek troef bij aanleg buizen

bouwbreed Premium

rotterdam – In opdracht van MKI Worldcom, een van de grotere telecombedrijven in Nederland, wordt in Rotterdam 42 kilometer telecommunicatieleiding aangelegd. Op plaatsen waar graven niet mag of mogelijk is, zijn inmiddels door Welvreugd Drilling BV uit Maasland veertig horizontaal gestuurde boringen uitgevoerd met een gezamenlijke lengte van drie kilometer.

Het werken in de stad vraagt volgens projectleider Aad Vreugdenhil van Welvreugd Drilling het nodige improvisatietalent. De werkruimte is meestal beperkt. Er mogen geen gevaarlijke verkeerssituaties ontstaan en bovendien moet de hinder die de omgeving van het werk ondervindt minimaal zijn.

Het werk begint met het boren van een gat met een kleinere diameter dan uiteindelijk gewenst. Dat gebeurt met een boormachine op rupsbanden die per vrachtauto wordt aangevoerd. Voor de boormachine wordt een sleuf in het trottoir gegraven van vijf meter lang en drie meter diep. Daarna wordt de exacte plaats van de boormachine ingemeten en gecontroleerd. Bestaande kabels en leidingen zijn vooraf al in kaart gebracht. Ook is de boring al uitgetekend en zijn de coordinaten op de registratiecomputer van de boormachine ingevoerd. De boorkop is voorzien van een zender zodat men tijdens het boren de positie op de computer kan afgelezen en de boorkop zo nodig kan bijsturen.

De boor kan ook met een ‘walk over’ systeem vanaf het maaiveld worden gevolgd. Dit systeem is bruikbaar tot een diepte van maximaal vijftien tot twintig meter. Op grotere diepten moet alleen op de computerregistratie van de boormachine worden vertrouwd. De metingen worden vastgelegd in een boorformulier en op tekening zodat er controle is of de boring volgens het berekende trace verloopt. Na elke 3,5 meter boren wordt de boorstang met weer een boorbuis verlengd. Het boorgat wordt gesteund door een bentonietslurry. Door de holle as wordt de uitgeboorde grond vermengd met bentoniet teruggevoerd naar de sleuf voor de boormachine. Als de sleuf vol is, komt er een speciale zuigwagen die de bentonietslurry wegzuigt en afvoert naar een reguliere stortplaats.

Mantelbuis

Als zich geen problemen voordoen is de maximale voortgang circa honderd meter per dag. Bij grotere lengten wordt de boormachine aan het einde van de dag losgekoppeld en meegenomen. De boorkop en de stangen blijven in de grond achter. De volgende dag stelt men de boormachine weer op en werkt men verder. Is de volledige lengte geboord, dan worden de HDPE-mantelbuizen aangebracht waardoor de leidingen komen te lopen.

Kleinere diameters (tot 160 millimeter) worden in lange lengtes op een haspel aangevoerd. De grotere diameters worden door spiegellassen aan elkaar verbonden. Het maken van de verbindingen in de kunststof buizen gebeurt door gespecialiseerde lassers. Om de mantelbuis te kunnen aanbrengen wordt het boorgat opgeruimd door er een ruimer met de gewenste diameter doorheen te trekken. In de mantelbuis is een trektouw aangebracht zodat kabels en leidingen later gemakkelijk zijn door te voeren. De buiseinden zijn afgedekt met plastic deksels.

Ontwikkelingen

Bij het ondergronds boren komt een slurry vrij met grond en bentoniet. In de landelijke omgeving kan deze slurry soms in een dunne laag op landbouwgrond worden verspreid. In de bebouwde omgeving, in natuurgebieden en als er gewassen op het land staan, is dit niet toegestaan. Ook langs (rijks)wegen en dijken is verspreiden van de slurry niet gewenst. Het veroorzaakt verrijking van de toplaag, waardoor het ecologisch groenbeheer wordt verstoord. Bij het boren wordt de slurry met een speciale tankwagen opgezogen en afgevoerd naar een vuilstortplaats.

Dit is echter duur en in principe ook niet echt nodig. Welvreugd Drilling onderzoekt daarom technieken om de slurry te hergebruiken. Ontwatering en opwerking tot afdichtingsmateriaal voor stortplaatsen is een mogelijkheid. Ook de terugwinning van bentoniet na ontwatering, zoals bij grote boringen (Tweede Heinenoordtunnel) al wel gebeurt, behoort tot de mogelijkheden. De bentonietslurry zou misschien ook aan een speciaal verwerkingsbedrijf kunnen worden geleverd. Een kosten/batenanalyse moet uiteindelijk uitwijzen welke methode in de toekomst het meest economisch is.

Reageer op dit artikel