nieuws

Cambodja zoekt deskundigen voor milieuplan Mekong

bouwbreed Premium

phnom penh – De Mekong is een schone rivier en dat moet zij blijven, aldus de Mekong River Commission uit Phnom Penh in Cambodja. Een beheerprogramma voor de rivier omvat onder meer een milieuplan dat het behoud van de natuur in het stroomgebied garandeert. De landen die de Mekong passeert gaven de commissie het mandaat voor het beheer. Zij hebben zich bij handtekening verplicht de aanbevelingen van de commissie op te volgen.

Voor de zes landen die de rivier passeert is de Mekong uitermate belangrijk, aldus Nguyen Nhan Quang, directeur van de commissiedivisie Hulpbronontwikkeling. Die landen zijn China, Myanmar, Laos, Thailand, Cambodja en Vietnam. De commissie ontstond in 1957. Tot op heden traden welbeschouwd drie Mekong-commissies op. Tot aan 1975 ging het vooral om het verzamelen van gegevens over de rivier. Quang: “Die inventarisatie legde de basis voor een stuwdammenprogramma en een plan voor betere bevaarbaarheid. Om dat laatste mogelijk te maken werden stuwdammen in de zijrivieren gepland.”

De tweede commissieperiode viel tussen 1978 en 1991. Toen kreeg vooral het milieu aandacht. De derde periode begon in 1995 met een hernieuwd verdrag over de verschillende aspecten van de Mekong. Bij deze overeenkomst hoort een beheersplan dat als blauwdruk dient voor alle activiteiten die met de Mekong verband houden. “Dat maakt het beheer er niet eenvoudiger op”, meent Quang, “want de vier deelnemende landen Cambodja, Laos, Thailand en Vietnam stellen hun eigen belangen voorop. Dat levert geen bezwaren op zolang die plannen overeenkomen met wat het verdrag beschrijft.”

De overeenkomst is in consensus opgesteld. Quang denkt dat door de voorzichtige formulering in de landen meningsverschillen kunnen rijzen over de interpretatie. “Nadere bestudering en bespreking van wijzigingsvoorstellen moet duidelijkheid opleveren. In het verlengde daarvan kunnen we ontwikkelingsplannen uitwerken en normen opstellen voor de waterkwantiteit en -kwaliteit. Met internationale steun heeft de commissie met instemming van de deelnemende landen een strategisch plan afgerond.”

Overstromingen

De Mekong ontspringt in Tibet en eindigt 4800 kilometer verderop in de Zuid-Chinese Zee. Jaarlijks stroomt 475 miljard kubieke meter water door de rivier. Dit water is in het algemeen schoon, temeer omdat er weinig industrie langs de rivier is gevestigd. De meeste bedrijven staan op Thais grondgebied.

Quang zegt dat de commissie van rampen elders op de wereld heeft geleerd hoe het water schoon blijft. “Het beheersplan laat ruimte aan regelmatige overstromingen. Die voorzien de agrarische gronden langs de rivier van een nieuwe teellaag. De commissie studeert evenwel op maatregelen die de mate van overstroming reguleren. Ook de sedimentvracht vergt regulering. Een apart programma moet de bodemerosie aan banden leggen. De nadruk ligt op het inperken van grootschalige ontbossing in de bovenloop. Door de gecontroleerde kap vermindert ook het debiet.”

Het geld voor gezamenlijke rivierwerken komt onder meer via contributie van de vier commissielanden binnen. De landen financieren zelf de projecten op eigen grondgebied. Westerse landen als Nederland en Denemarken dragen eveneens middelen bij. Denemarken voert momenteel in Cambodja een veerpontenproject uit ter waarde van ruim 36 miljoen gulden. Nederland leert via de commissie nieuwe irrigatiemethoden aan Cambodjaanse boeren. Op die manier ontstaan er nieuwe vormen van openbare samenwerking. De commissie wil de medewerking van plaatselijke belanghebbenden bevorderen. Volgens Quang geen simpel voornemen omdat de bevolking buitenlandse talen slecht beheerst.

Deskundigheid

Niet alles laat zich met het huidige werkkapitaal realiseren. Daar komt bij dat het de commissie aan voldoende deskundigheid ontbreekt. Vooral dat laatste hoopt men in Nederland te vinden. Quang: “Te denken valt aan specifieke technische kennis en aan beleidsmatige vaardigheden voor het onderlinge overleg van de Mekong-landen. Nederland zou ook deskundigen kunnen opleiden. De laatsten verplichten zich bij contract na hun opleiding terug te keren naar bijvoorbeeld Cambodja om het geleerde daar in praktijk te brengen. Wanneer meer investeerders zich langs de rivier vestigen, valt met meer geld te rekenen. Dat lijkt haaks te staan op het beleid het water schoon te houden. Investeerders zullen zich evenwel moeten conformeren aan het milieubeleid van de commissie.”

Reageer op dit artikel