nieuws

Zelfs geen akkoord over ‘breuk’ bij cao-overleg stukadoors

bouwbreed

“Afgebroken? Niks afgebroken, wij hebben tijd nodig voor intern overleg. Daarna proberen we met werknemers een datum te bepalen waarop we verder onderhandelen. Als werknemers dat een breuk in het cao-overleg willen noemen, vind ik het best.”

Zo reageert werkgeversonderhandelaar Jan van de Kant op het persbericht van werknemers “dat werkgevers het cao-overleg stukadoors hebben afgebroken”. De bouwbonden van FNV en CNV verklaren hun houding als volgt: “Als je uit elkaar gaat zonder dat werkgevers een nieuwe datum voor overleg wensen overeen te komen, is er een breuk” .

“Dat ze tijd voor intern beraad zeggen nodig te hebben, kunnen we ons voorstellen. Maar dat je geen nieuwe datum wenst af te spreken kan maar een ding betekenen: de onderhandelingen voor de 12.000 stukadoors en 1700 vloerenleggers zijn afgebroken.” Dat stelt onderhandelaar Charles Verhoef namens de werknemers vast.

“Wij hebben op vier verschillende manier geprobeerd antwoord te geven op de werknemerseisen. Wat ze op dit moment als laatste voorstel hebben ingebracht, wijkt zo ver af van onze voorstellen dat we nader beraad wensen”, aldus Van de Kant. “Ze weten ook dat we volgende week niet bijeen kunnen komen omdat de vertegenwoordigers van de VTV (de vloerenbranche) in het buitenland zijn. Als we eruit zijn, over twee of drie weken, bellen wij om een nieuwe afspraak te maken. Wat werknemers nu allemaal willen, gaat ver boven onze voorstellen uit. Daarom hebben wij intern beraad nodig.”

Bijna loonakkoord

Er blijken een tiental geschilpunten te bestaan. Een van de grootste lijkt de verplichte invoering van spaarloon. Niet dat werkgevers daar bezwaar tegen hebben – al moet de werknemer er wel uitdrukkelijk om vragen – , maar ze zijn wel gekant tegen de eis van werknemers dat ze daar 1% van de loonsom aan moeten bijdragen. Dat geld kan volgens de bonden overigens worden gebruikt om een potje te vormen, die de ombouw van vut in prepensioen na 2002 wat makkelijker maakt.

Over de loonsverhoging was men het bijna eens. In een tweejarige cao zou dat tweemaal 1,5% worden boven de prijscompensatie. Alleen willen werkgevers de verhoging laten ingaan met het nieuwe Rechtenjaar (half april) , terwijl de bonden dit bij het begin van de cao ( per 1 januari) en het jaar daarop willen doen.

Een verlenging van de aanvulling op de ww-uitkering van acht naar dertien weken is voor werkgevers slechts acceptabel, als die aanvulling in plaats van 10% nu wordt gewijzigd in 5% straks. Dat blijkt onbespreekbaar. Aan het wachtgeldfonds wordt door werknemers al 0,5% bijgedragen, maar werkgevers willen dat dit 1% wordt.

Reintegratieplan

Verder wensen werkgevers wel te spreken over de opzet, samen met het SFB, van een reintegratieplan voor arbeidsongeschikten, maar niet vast te leggen wat dat mag kosten. De eindejaarsuitkering aan wao’ers, die nu al zes of zeven jaar plaatsvindt, mag van werkgevers niet structureel worden, maar moet elk jaar opnieuw worden besproken. De werkgevers vinden dat alle werknemers samen daarvoor een bijdrage moeten betalen.

Dat geldt ook voor een mogelijke vierdaagse werkweek voor 55-plussers. De bijdrage van werkgevers ten behoeve van vut en opbouw pensioenpremie willen ze niet voor hun rekening nemen. Tenslotte wensen werkgevers geen calamiteitenregeling vast te stellen en wil men een vorm van kinderopvang slechts creeren voor alleenstaande ouders.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels