nieuws

Dordtse Wielwijk blinkt uit in stadsvernieuwing ‘Slopershamer gaat nu iets te snel rond’

bouwbreed

De landelijke stadsvernieuwingsprijs is dit jaar voor de Dordtse Wielwijk, de flatwijk uit de jaren vijftig en zestig achter het gloednieuwe geluidsscherm aan de snelweg naar Rotterdam. De stimulerende rol die van deze prijs moet uitgaan, is een druppel op een gloeiende plaat. Er is maar geld voor 10 procent van de projecten. Over de aanpak van wijken bestaan verschillende ideeen. Juryvoorzitter en Gedeputeerde Jaap de Wolf vindt bijvoorbeeld dat er nu teveel wordt gesloopt.

De stadsvernieuwingsprijs die woensdag is overhandigd aan de vertegenwoordigers van de Wielwijk, bestaat uit f. 50.000 en een beeld voor de wijk. De aanmoedigingsprijzen van f. 10.000 zijn voor De Verademing te Den Haag, De Brandaris in Zaanstad en de Milieuprojecten Midden

Kralingen in Rotterdam. Meer dan 130 projecten dongen mee, meer dan de helft daarvan zijn afkomstig uit vooroorlogse wijken. Maar de trend sinds een jaar of vijf is dat er juist dat deze wijken meer aandacht krijgen.

“De inzendingen geven een mooi beeld van de totale opgave die er ligt; van restauratie tot renovatie en van een hele wijk tot een object. Maar een los object moet wel heel bijzonder zijn om voor deze prijs in aanmerking te komen. De nominatie voor de Gespleten Hendrik in Amsterdam is daar een voorbeeld van”, vertelt Jaap de Wolf, gedeputeerde van Zuid-Holland en juryvoorzitter.

Rol provincie

De Wolf vindt dat er nog een grote rol is weggelegd voor de provincie om te stimuleren en te coordineren. Als vanaf het jaar 2000 alle fondsen bij elkaar worden gevoegd, krijgt de provincie een sleutelrol in de verdeling. Momenteel woedt er binnen de provincie een discussie over de verdelingscriteria. Bovendien is die pot maar met een bodempje gevuld. “Genoeg voor ongeveer 10 procent van het totaal”, stelt De Wolf. Maar de overige 90 procent hoeft niet alleen van het Rijk te komen. Daarvoor komen ook corporaties, projectontwikkelaars en andere marktpartijen om de hoek kijken.

De juryvoorzitter vindt dat er momenteel wel erg snel naar de slopershamer wordt gegrepen. “Bij de klassieke stadsvernieuwing was nog f. 100.000 per huis beschikbaar en werd altijd maar gerenoveerd. Nu dreigt het de andere kant door te slaan. Uiteraard moet er meer differentiatie in veel wijken komen, maar daar kan kleinschalige sloop ook goed voor werken. Veel jongeren en ouderen stellen helemaal niet zulke hele hoge wooneisen. Die wonen liever in een betaalbaar huis en dat wordt wel eens uit het oog verloren.”

De nieuwbouw vormt een bedreiging voor de bestaande wijken. Althans, leegstand ligt op de loer. De gedeputeerde denkt dat het voor de nieuwbouwwijken wel zal meevallen. Maar om ook daar afwisseling te forceren, houdt de provincie wel vast aan 30 procent in de sociale sector. Voor de bestaande wijken is hij wel somberder. Hij wijst vooral naar de miljarden van de corporaties om ook daar een kwaliteitsslag te maken.

Het geluidsscherm langs de A16 is het meest in het oog springend en heeft verkeerslawaai teruggedrongen. Maar ook op allerlei andere fronten is de Dordtse Wielwijk aangepakt, zoals opknapbeurten voor de flats. Hier en daar komen koopwoningen en speciale projecten voor ouderen. Zonnecollectoren in combinatie met groen zorgen voor het milieuaspect. Totaal is zo’n f. 115 miljoen gemoeid met de opknapbeurt. Al met al genoeg om tot het beste stadsvernieuwingsproject van Nederland te worden uitgeroepen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels