nieuws

Standaardpakketten taak voor VGBouw

bouwbreed Premium

Standaardisatie is ver te zoeken in de automatisering van de bouw.

Velen ontwikkelen eigen applicaties die kostbaar in het onderhoud zijn. VGBouw zou een voortrekkersrol moeten nemen in het aanwijzen van standaarden. Neem een middelgrote aannemer als Koninklijke Woudenberg, die schreeuwt erom, vindt Pieter van Scherpenberg.

In het statige vroeg-negentiende-eeuwse ex-burgemeestershuis van het Lek-dorp Ameide verwelkomt de heer G.H. Bogaerts zijn bezoeker. Voorwaar geen omgeving om aan automatisering in de bouw te denken, maar hoe anders dat uitpakt leest u hieronder. Bogaerts is Controller van Koninklijke Woudenberg, een middelgrote aannemer die vooral landelijk bekend is als restaurateur van historische objecten. Naast financien valt ook automatisering onder zijn hoede.

Toen het burgemeesterschap van Ameide in 1971 werd opgeheven, kocht de aannemer het fraaie pand. Inmiddels bestaat Koninklijke Woudenberg ruim tweehonderd jaar, maar de naamgevende familie is in 1984 uit het bedrijf gestapt. De aannemer maakt onderdeel uit van de beleggingsmaatschappij MerweOord. Naast restauratie (50 procent van de activiteiten) neemt Woudenberg ook renovatie- en nieuwbouwprojecten aan (20 procent elk).

Onzichtbaar weggewerkt in de lambrisering en de schoorstenen lopen sinds 1991 de moderne netwerkkabels naar de centrale computer. Zelfs algemeen directeur de heer D.G. Hoekmeijer is aangesloten op het netwerk – iets wat niet vaak voorkomt in de branche. De functies werkvoorbereiding, calculatie, bedrijfsleiding, financiele administratie en directie werden in het netwerk opgenomen. In het hoofdkantoor werken zo’n veertig mensen, op de vestigingen en bouwplaatsen verspreid over het land nog eens 120.

Zoals bij zoveel bedrijven begon de automatisering hier in 1984 met een tekstverwerker van Wang. Al twee jaar later kwam daar het eerste financiele pakket, plus dat voor de calculatie al bij: Ibis-Trad, dat voor leken in de automatisering uitstekend functioneerde. In de loop der jaren was het grootste probleem in de automatisering de kennisoverdracht – hoe zorg je ervoor dat iedereen met de gereedschappen kan omgaan?

Bogaerts heeft daar het volgende op bedacht: alle uitvoerders en voorlieden kregen een laptop-computer die ze op de bouwplaats moesten gebruiken voor Ibis-Trad met de projectadministratie. Eenmaal thuis mochten de kinderen er lustig spelletjes op doen, of kon de ledenadministratie van de duivenvereniging bijgehouden worden, vertelt Bogaerts: “Het is in ons belang dat de medewerker leert te spelen met zo’n ding, of dat nou via de kinderen of direct gaat. Hij moet vingervlugheid ontwikkelen, zodat het bijhouden van dat uitvoerdersdagboek geen probleem meer is.”

Deze manier kost de aannemer minder dan iedereen op cursus sturen, al duurt het misschien langer voordat het gewenste niveau is bereikt. Vijf uitvoerders op grote projecten doen dat in het speciaal voor Woudenberg ontwikkelde Bouwplaats Automatiseringssysteem (BAS), dat draait onder Windows. Manurenadministratie, materiaalgebruik en registratie van meer- en minderwerk – heel belangrijk bij restauraties – het zit er allemaal in.

Bogaerts: “Er is voor BAS nu een standaardapplicatie op de markt, die voor 90 procent aan mijn behoeften voldoet. Waarschijnlijk stappen we daar wel op over, want dat is uiteindelijk kostenbewuster dan BAS verder te laten ontwikkelen.”

Maar wat graag zou hij met zijn uitvoerders afspreken dat zij hun gegevens voortaan per e-mail naar het hoofdkantoor sturen, maar zo ver is het nog niet: “Het gaat nu nog op diskette, maar we denken wel over de stap naar het Internet. Ook hier moeten we via het model van kennisoverdracht deze manier van uitwisseling tot dagelijkse routine maken.”

Over de wildgroei van maatwerkapplicaties in de aannemerij heeft Bogaerts een duidelijke mening: “Ik vind het een gemis dat de VGBouw geen voortrekkersrol neemt in het aanwijzen van branche-brede standaardapplicaties. Nu is bijna iedereen bezig het wiel voor zichzelf uit te vinden.”

Overigens werken ze bij Woudenberg nog met het besturingssysteem Windows 3.11 en nog een enkel werkstation onder DOS. Net als overal elders speelt bij Bogaerts’ automatiseringsperikelen de millennium-bug zijn akelige rol: “Het jaar 2000 is een rem op uitbreiding van voorzieningen – moet ik iets vervangen door iets anders dat straks ook niet meer werkt?” In plaats van zo snel mogelijk opwaarderen van millennium-proof apparatuur en software lijkt het eeuw-einde hier een verlammende werking te hebben. En als je de investering kent die dat vergt, is dat nog te begrijpen ook…

Pieter van Scherpenberg is publicist op het gebied van automatiseringsvraagstukken te Amsterdam.

Asfalt op elektronische snelweg

Het Internet telt talloze zoekmachines, die je meestal van de regen in de drup helpen. Of vinden wat je zoekt kost op z’n minst heel veel tijd. Gelukkig zie je steeds meer partijen opstaan die de informatie voor je groeperen.

Een goed voorbeeld voor de wegenbouwsector is de afgelopen zomer ge-opend:

de website AsphaltPages (www.asphaltpages.com).

Het is een Nederlands initiatief, maar gezien de wereldwijde doelgroep is de voertaal Engels.

Maker van de site is Soie-Disant, een Amersfoorts Internetbedrijf. Mevrouw M. Sycz licht haar initiatief toe: “We hebben een wegenbouw-achtergrond en dachten dat een dergelijke wereldwijde Gele Gids voor de asfaltsector in een behoefte zou voorzien. En uit de vele positieve reacties blijkt dat ook.”

De Internet-site is thematisch opgezet, van bitumen-binders tot plaveisel. Daarnaast kun je ook alfabetisch zoeken. Op dit moment telt de database 1300 Internet-adressen in 78 categorieen, in 2000 moeten dat er 2000 zijn.

De enige voorwaarde om te worden opgenomen is een homepage of site op het Internet, uiteraard gerelateerd aan de asfaltbranche.

Reageer op dit artikel