nieuws

Hendriks Groep begint met alternatieve wervingscampagne Groei stagneert wegens personeelsgebrek

bouwbreed Premium

veenendaal – Een goed gevulde orderportefeuille, geoptimaliseerde bedrijfsruimten en groeimogelijkheden in het verschiet. Wat wil een bedrijf nog meer. Personeel, roepen de directeuren van Hendriks Groep Veenendaal. Want het bedrijf kan haar groeikansen onvoldoende uitbuiten bij gebrek aan nieuw personeel.

Hendriks zoekt voor zijn vier fabrieken HTS-ers, MTS-ers en VBO-ers, maar is tegenwoordig ook blij met mensen zonder opleiding die belangstelling hebben voor techniek.

Voorafgegaan door een grote wervingsactie op de vrijdagse koopavond in het centrum van Veenendaal, organiseerde de Hendriks Groep onlangs een ‘inloopmorgen’. Een blijde directeur C. van Ingen kon vervolgens meedelen dat de actie per fabriek zo’n vijfentwintig serieuze kandidaat-werknemers had opgeleverd . “Meer dan we ooit durfden hopen.”

De Hendriks Groep Veenendaal bestaat uit een aluminiumfabriek, een machinefabriek, een staalfabriek en een fabriek waar stalen betonbekistingen worden gemaakt. Driehonderd werknemers realiseerden vorig jaar een omzet van 75 miljoen gulden.

En dat kan beter: de vier bedrijven zijn kerngezond en groeien. De aluminiumfabriek bijvoorbeeld, verhoogt haar omzet dit jaar met vijfentwintig procent en heeft haar bedrijfsruimte met 1500 vierkante meter uitgebreid. De staalbouw bereidt de bouw van een nieuwe fabriek voor. En Maco Hendriks, waar de bekistingen worden gemaakt, heeft vorig jaar al een nieuwe hal neergezet. Die nog steeds niet in gebruik is genomen. Bij gebrek aan nieuw personeel.

De overspannen arbeidsmarkt is een oorzaak van de personeelskrapte, denkt Van Ingen. Maar de teruglopende belangstelling voor het ‘werk in een blauwe overal’ komt op een goede tweede plaats. “We hebben regelmatig contact met de technische school hier in Veenendaal, maar daar worden de klassen ook steeds kleiner. We merken het al een tijd: de leerlingen willen de fabriek niet meer in.”

De eerste maatregelen, die de Hendriks Groep nam, waren gericht op zo goed mogelijke werkomstandigheden, te beginnen met het salaris. “Het jeugdloon in de groot metaal bedraagt volgens de cao 911,50 gulden voor een 17-jarige. Wij hebben onze eigen schaal ontwikkeld en betalen 1271,50 gulden.” De loonsverhoging moet de jonge technici ervan weerhouden buiten hun eigen vakgebied aan het werk te gaan.

Ex-slager

In een volgende stap besloot de Hendriks Groep ook niet-opgeleide mensen in dienst te nemen. Het bedrijf ontwikkelde een eigen cursus, liet een cursusboek schrijven en leidde de mensen in doorbetaalde tijd zelf op.

“We hebben een ex-slager, die inmiddels een van onze betere ramenmakers is. En met timmerlieden komen we ook een heel eind. Het zit’m vaak in de mentaliteit van mensen.”

Als de scholen steeds minder mensen afleveren, dan ziet Van Ingen het er van komen dat bedrijven hun eigen personeel opleiden. “Dan komen, net als vroeger, de bedrijfsscholen weer terug”, voorspelt hij.

Gezien het lage personeelsverloop, stemt de aanpak tot tevredenheid bij de werknemers. Maar het vinden van mensen blijft een probleem.

Advertenties in lokale en regionale bladen leveren weinig op, de laatste keer kwam er geen enkele reactie. Uitzendbureaus voldoen ook niet aan de vraag en bovendien “willen we de mensen na een proeftijd in vaste dienst nemen. We weten zeker dat we het werk de komende jaren kunnen garanderen.”

Disco

Een paar weken geleden hebben de directeuren van de vier fabrieken de handen ineen geslagen en tot actie besloten: ze vulden tweeduizend linnen tasjes met appels en een uitnodiging voor de inloopmorgen. Met het al beschreven succes. Bij alle vier fabrieken dienden zich belangstellenden aan. Maar geen jongeren.

“Die bereik je dus niet tijdens een koopavond”, realiseert Van Ingen zich, “die gaan pas later op stap”. Dus beraden de directeuren zich op de volgende stap: contact leggen met sportverenigingen, acties tijdens lokale voetbalwedstrijden of tijdens het weekeinde de disco in.

Reageer op dit artikel