nieuws

Sloopbedrijf zet tanden in Duitse commandobunker

bouwbreed Premium

utrecht – Horen en zien vergaan je op het terrein van het voormalig militair hospitaal in Utrecht. Gijs Snoei, machinist van de Caterpillar 375 met hydraulische hamer en vergruizer, trekt zich er niets van aan. Als een veldheer zit hij in zijn cabine en maakt hij korte metten met een Duitse commando-bunker.

“Dit zijn de krenten in de pap”, zegt C.A. Muilwijk, werkvoorbereider bij Sloopwerken Lekkerkerker Rotterdam. Samen met Aannemingsbedrijf Van Eck sloopt het bedrijf twee panden op het terrein van het oude militair hospitaal. Van Eck doet de sloop van de hele binnenkant van het ziekenhuis. Ook vindt er asbestsanering plaats. Op de vrijkomende grond zal het Landelijk Dienstencentrum Samen op Weg-kerken (SOW) worden gehuisvest.

Snoei vertelt hoe in een van de slooppanden een Duitse commandobunker verscholen bleek. “Van de buitenkant was er niets te zien. Er stond een sportzaal boven, via gangetjes kon je in de bunker komen.” Na de sloop van het ‘omhulsel’ is Lekkerkerker een dag of tien geleden begonnen de oerdegelijke bunker te verwijderen.

“We hebben wel vaker bunkers opgeruimd, maar meestal met behulp van springstof”, legt Muilwijk uit. De aanwezigheid van omringende gebouwen maakt dat nu onmogelijk. “Dan blijft er in de wijde omtrek geen glas meer in de sponningen zitten.” Het gebruik van een kleinere springlading heeft volgens de werkvoorbereider nauwelijks effect. “Je veroorzaakt daarmee wel wat scheurtjes, maar in tijd scheelt het niets.”

Langzaam maar gestaag

Om de bunker van de aardbodem te vagen zet het sloopbedrijf zijn zwaarste materieel in: de Caterpillars 375 en 350 en de Hitachi fh 400. Alledrie de machines zijn voorzien van een hydraulische hamer en vergruizer. “Stukje bij beetje breken we dat ding af”, benadrukt Muilwijk vastberaden. Snoei’s machine staat bovenop de bunker en trilt er steeds een stukje af. “Het gaat langzaam maar gestaag.”

Voor dit werk heb je veel geduld nodig, dat wordt al snel duidelijk. Na tien minuten hameren zijn er nog maar enkele brokstukken van de bunker gesprongen. “Je moet als sloper niet in uren maar in dagen denken. Aan het eind van de werkdag zie je pas hoever je bent opgeschoten.” Muilwijk kijkt met zichtbare trots naar het materieel dat zich langzaam op het sloopwerk voortbeweegt. Maar de bunker geeft zich nog niet gewonnen. “Aan de kleur van het beton kun je de sterkte inschatten. Dit beton is diepgrijs, dus harder bestaat er haast niet. Ze wisten precies hoe ze die dingen moesten bouwen.”

Sloopwerken Lekkerkerker heeft op dit moment vijf man op het terrein aan het werk. “We hebben gekozen voor een selectieve sloopmethode. Dat betekent dat we zoveel mogelijk aan de bron scheiden. Slopen is opruimen en we proberen het hier dan ook zo schoon mogelijk te houden.” Met het project is iets meer dan f. 2 miljoen gemoeid.

Stukje bij beetje krijgen de slopers de Teutoonse oorlogsbunker klein.Foto: Fotopersbureau ’t Sticht

Reageer op dit artikel