nieuws

Foto’s

bouwbreed

Foto’s laten soms veel, en soms heel weinig zien. En dan gaat het niet over ons traditionele kiekje aan het strand. Want die laten altijd veel zien.

Toen ik enkele jaarverslagen van organisaties uit de bouw had bekeken wist ik wat het was. De foto’s deden het. De ene groep illustreerde zijn jaarrapport met foto’s van bomen. In een jaarverslag van weer een ander was een goede foto te zien van het dagelijks bestuur. Het was duidelijk dat het hier niet om een familieportret ging. Er was te veel ruimte tussen de personen die samen het bestuur vormen van deze federatie.

De Vereniging van Waterbouwers in Bagger-, Kust- en Oeverwerken viel op door zijn afwijkend formaat met veel foto’s van mensen en materieel. En de natte waterbouwers laten in hun verslag weten klaar te zijn voor de forse uitbreiding van onze infrastructuur. Het gaat niet meer om ons te verschansen tegen de woeste zee, maar op het bouwen met de schoonheid en de multifunctionaliteit van het vele water in en om ons land.

Ook nog twee onderzoeken: een milieuvriendelijker beunschip en het gebruik van draadkranen bij baggerwerkzaamheden. En er was een nieuwe video: Sterk water. Over het alcoholgebruik in relatie tot het werk op zo’n schip.

En wat ook wel aardig is is dat in al die jaarverslagen de koe in beeld komt.

Maar dan nu een verslag, dat van de NVOB. Geen koe in beeld. Het gaat om de meerwaarde. Dat levert wel veel tekst op.

Misschien draait het wel om de meerwaarde van bepaalde groepen in het uitvoerend bouwbedrijf. De uitvoerders en hun collega’s op kantoor hebben nog geen nieuwe cao. Alles bij elkaar gaat het wel om zo’n 40.000 mensen. De groep heeft elkaar nog niet ontmoet om eens van gedachten te wisselen over de wenselijkheid van een speldenprik. Het is de groep die zorgt voor heel wat meerwaarde in dat uitvoerend bouwbedrijf: Eerst het werk, dan de vakantie en dan weer het werk. En dan is er geen tijd meer voor een speldenprik of een kleine werkonderbreking. Ik vraag me af of die uta’ers in de bouw ooit wel eens gestaakt hebben.

Dat ga ik binnenkort eens uitzoeken. Voor de vakantie liep het overleg over de uta-cao stuk op het pre-pensioen of zoiets dergelijks.

Ook daar is voorlopig geen tijd voor. Want certificering en erkenning vragen veel inspanningen van de bedrijven. De Nederlandse Spoorwegen laten de aannemers weten dat zij een erkenning kunnen krijgen. Een soort diploma om het werk te mogen uitvoeren als zij voldoen aan de Certificatieregeling Kabelinfrastructuur en het VCA. Het heeft allemaal te maken met grondkabels voor laagspanning, bovenleidingsystemen en kabels gemaakt van koper, glasvezel of coax om een boodschap door te geven. Wat een ingewikkeld gedoe zeg.

En dan de tweede Van Brienenoordbrug. Die blijft voor nieuws zorgen. Er schijnt ook iets mis te zijn met het staal. De constructie, de gebruikte grondstoffen, het wordt allemaal uitgezocht.

Prima. Maar het kan natuurlijk ook om iets anders gaan. Misschien gaat het om een kolonie corrosiekevertjes die lekker smult van de brug.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels