nieuws

Parijs krijgt voor het jaar 2000 ‘wereldtoren’ als ode aan milieu

bouwbreed

Honderd jaar geleden viel de Franse ingenieur Gustave Eiffel de eer te beurt om het jaar 1900 in te luiden met een spectaculaire toren van 300 meter hoog. Met het jaar 2000 in het vizier wil de gemeente Parijs de festiviteiten rond de eeuwwisseling luister bijzetten met de bouw van een nieuwe toren.

Dit keer geen geheel stalen toren als symbool van opkomende industrialisatie, maar een ‘wereldtoren’ van 200 meter hoog, bekleed met larikshout “als een ode aan moeder aarde en het milieu dat steeds meer wordt bedreigd”.

Nicolas Normier, architect en initiatiefnemer van het po ‘wereldtoren voor het jaar 2000’ is wild enthousiast over zijn po, dat inmiddels de steun heeft gekregen van de Commissie Parijs-2000. “Het jaar 2000 moet worden ingeluid met een ode aan onze planeet, het steeds schaarser wordende water en alles wat er groeit, bloeit en dan vooral de bomen. Vandaar het idee van een houten toren. Stel je de sensatie voor het hout te betasten van een toren, die 200 meter boven je uit stijgt.”

Normier deed eerder van zich spreken toen hij op de wereldtentoonstelling van Sevilla de twaalf luchtige torens van Europa neerzette. Voor de festiviteiten rond de bicentenaire van de Franse Revolutie (1989), waren het twee ‘Torens van de vrijheid’ in het park van de Tuilerieen in Parijs. Zijn filosofische ingevingen daargelaten, moet de wereldtoren uiteraard en in de eerste plaats een nieuwe toeristische trekpleister worden naast de grote bibliotheek Francois Mitterrand op de zuidwestelijke oever van de Seine.

Opleveren

Als je f. 6,5 miljoen uitgeeft voor een houten toren, moet het wel wat opleveren, is de mening van de gemeente Parijs. De financiering van het project moet overigens nog door verschillende industrielen worden gegarandeerd. Normier is hier zeer optimistisch over.

Het is de bedoeling dat de ‘wereldtoren’ bestaat uit acht palen met elk een doorsnede van 1,20 meter, die worden beplakt met larikshout. De stalen structuur wordt aangeleverd in stukken van 30 meter lang. De toren moet op de grond een doorsnede van 17 meter krijgen, die op 100 meter hoogte is verminderd tot 11 meter.

Normier: “Wij hebben voor larikshout gekozen omdat je dit uitstekend kunt plakken en het bestand is tegen weersinvloeden. Na 30 jaar kun je de houten buitenkant vervangen en dat is goedkoper in onderhoud dan de Eiffeltoren. Die moet elk jaar opnieuw worden geschilderd.”

Het publiek zal de toren ke bestijgen door middel van liften die langs de buitenkant glijden. Op 100 meter hoogte voorziet Normier een ‘habitacle’; een spiraalvormig platform waar 2000 mensen tegelijk ke wandelen en genieten van een vrij uitzicht over de stad. Het is de bedoeling dat er ook restaurants, winkels en een televisiestudio komen.

Op 200 meter hoogte bevindt zich nog een platform, voor een beperkt aantal mensen. De toren eindigt in een enorme bloem, bestaande uit metalen panelen van 60 meter doorsnee en 45 meter hoog. “Stel je voor dat wij deze enorme bloem aan de wereld aanbieden”, zegt de architect, die zelfs met de gedachte speelt het bovenste gedeelte van de toren lichtelijk te laten bewegen op de wind.

“Je moet het geheel zien als een toren met een boodschap aan de wereld. Het mooiste zou zijn als president Chirac op de dag van de opening het terrein waar de toren op staat een ‘exterritoriaal’ statuut zou geven.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels