nieuws

Watertoren Sneek begint tweede jeugd

bouwbreed Premium

Dertien weken lang stond de kap van de watertoren van Sneek letterlijk aan de grond. Het spits toelopende markeringspunt kreeg aan de voet van het monumentale bouwwerk een nieuwe zinken huid. Gisteren werd het 14 ton wegende gevaarte weer naar de hoge, vertrouwde stek gehesen. De bijna 44 meter hoge bezienswaardigheid gaat als kantoorruimte een tweede leven tegemoet.

Het afgebakende, modderige bouwterrein rondom de Sneeker watertoren heeft veel weg van een openluchtmuseum. Onmiddellijk in het oog springt de 7 m hoge, grijze, ronde stalen watertank. Dichter bij de toren liggen andere overbodig geworden onderdelen als zwarte, gietijzeren leidingen of stukken bordes.

Tot gisteren maakte ook de zilverkleurige kap deel uit van deze bonte verzameling attributen. Aan de voet van de toren kreeg dit houten onderdeel een zinken huid, dat dakpansgewijs van onderaf werd aangebracht. Geen gemakkelijke klus, want de kap is, evenals de hele toren, 16-hoekig en niet alles is van gelijke afmeting. “Het is allemaal maatwerk. We moesten elk stuk inmeten, een tijdrovende klus”, licht Cor van der Meer van het gelijknamige aannemersbedrijf toe.

Tot voor kort was het monumentale pand nog eigendom van de Waterleidingmaatschappij. Nu begint het een tweede leven als kantoorruimte (300 m2). Momenteel worden in de gesloten gevel ramen ingezaagd die de toekomstige gebruikers, werknemers van een communicatiebureau, van daglicht voorzien. Zeker op 30 m hoogte is het Friese landschap een streling voor het oog. Eigenaar Greydanus hoopt komend voorjaar het pand in gebruik te kunnen nemen.

In het uitstekende middenstuk heeft Van der Meer inmiddels drie werkvloeren aangebracht met elk een oppervlakte van

80 m2, daarboven komt zolderruimte. De drie betonnen vloeren zijn van bovenaf ingetakeld. De vloeren kragen over op de stalen kolommen; voor stalen liggers was geen ruimte.

Lift

De werkruimte zal in de toekomst met een transparante lift bereikbaar zijn; een betonnen liftput komt in de nu nog vochtige kelder. Voor deze voorziening moest wel eerst de nodige ruimte worden gecreeerd. Van der Meer: “Op de begane grond stonden twee gietijzeren standleidingen. Een is verplaatst en doet straks dienst al6s leidingschacht. De tweede is een overstort die straks zal fungeren als riolering.”

Op zo’n dertig meter hoogte bevond zich een ronde watertank, goed voor 300 kuub water. Dit loodzware gevaarte, bestaande uit stalen platen die met duizenden klinknagels aan elkaar zitten, moest worden verwijderd, evenals een aantal bordessen. De tank werd in zijn geheel eruit getakeld en staat nu tijdelijk op tientallen meters van de toren geparkeerd. Hier en daar mist de grijze tank rechthoekige stukken; ze zijn in de toren terug te vinden als tussenwandjes.

Omdat het in de toren woekeren was met de ruimte – de toren heeft een doorsnede van tien meter – had het tijdelijk verwijderen van het dak zo zijn voordelen. Bijvoorbeeld voor het onzichtbaar wegwerken van de kabels in de leidingschacht. Van der Meer: “We hebben de bundel kabels aan een twintig meter lange lat bevestigd die we van bovenaf in de schacht hebben neergelaten.”

Stalen kolommen

Het plaatselijke Bouwbedrijf Van der Meer is verantwoordelijk voor de huidige verbouwing en renovatie van de watertoren. Voor het werk is een bouwteam samengesteld, waarbij ook het Sneeker architectenbureau Van der Molen de Jong is betrokken. Civiel Bouw uit Leeuwarden had de handen vol aan het berekenen van de constructies.

Van der Meer: “In de oorspronkelijke situatie rustte de kap op de watertank, die op zijn beurt weer op de schacht steunde. Omdat de schil niet draagkrachtig is, moest de kracht van de vloeren worden verplaatst naar nieuw aan te brengen, stalen kolommen. In de nieuwe situatie komt de vloer iets hoger dan de tankrand en zijn de stalen spanten aangepast.”

De herstelde kap heeft wel haar oorspronkelijke vorm gehouden. “We hebben het bovenste deel van de watertank aan de kap laten zitten, om te voorkomen dat deze bij het naar beneden takelen in elkaar zou klappen.” Gisteren kwam het spitse onderdeel op haar vertrouwde plaats terug.

Brandmeldinstallatie

Overigens zijn de vernieuwingen niet alleen op grote hoogte te vinden. Het betonwerk aan de voet van de toren is ook aan renovatie toe. De iets hoger gelegen bestaande stalen kozijnen worden ontroest en krijgen een likje verf.

In de toren zelf kon de bestaande houten trap, die langs de muur om de liftschacht naar boven kronkelt, behouden blijven. Wel moet de toren een brandmeldinstallatie krijgen. Een sleutel van de toren komt in een brandweerkluis in het gebouw, zodat de brandweer bij nacht en ontij het pand kan betreden.

Reageer op dit artikel