nieuws

‘U begrijpt toch niet wat er met die tuien aan de hand was’

bouwbreed

De trots van Rotterdam is gered. Vraag niet hoe, want dan worden ‘ze’ boos. Het is weliswaar hun brug, maar dat wil nog niet zeggen dat het ook hun fouten waren die de brug op 4 november 1996 aan het wankelen bracht. Godzijdank kwamen de ingenieurs van Gemeentewerken tot de conclusie dat dezelfde ingenieurs van Gemeentewerken geen blaam treft.

Analyse “Hulde aan de ingenieurs van Gemeentewerken die zo’n plezierige en elegante oplossing hebben bedacht”, sprak raadslid Woudenberg bij de presentatie van de tweede tussenrapportage van de commissie die de tuiproblemen onderzoekt . “Als je het niet weet, zie je niet dat de dempers zijn vervangen. Ben er erg blij mee dat de artisticiteit van het ontwerp in tact is gebleven”, gaf wethouder Kombrink te kennen.

Wat waren ze groos op hun eigen, Rotterdamse ingenieursbureau. Eerst stak de commissie voor verkeer en vervoer de directeur Cees de Wijs een pluim op zijn hoed. Enkele dagen later gevolgd door een jubelzang van de commissie voor ruimtelijke ordening en grondzaken. De tweede tussenrapportage over de Erasmusbrug ging er in als koek (de eerste verscheen in juni van dit jaar). De Wijs hoefde zelfs niks meer uit te leggen. Hij hield een dik dossier omhoog. “Het hele rapport is nog zo’n stuk dikker”, gaf hij met duim en wijsvinger een centimeter of tien aan. “U kunt het krijgen, maar u moet het vooral niet willen hebben. Want u komt er op een gegeven moment niet meer uit.”

De Wijs kon de raadscommissies alles wijsmaken. Ze wilden maar al te graag geloven dat de problemen niet te voorzien waren geweest. En even graag dat de problemen thans tot het verleden behoren. De raadsleden wilden van geen onvertogen woord weten. En De Wijs al helemaal niet. Als de journalist Ben Maandag (Rotterdams Dagblad) opmerkt dat de architect van de brug Ben van Berkel in de Volkskrant heeft geschreven dat Gemeentewerken wat betreft het risico van trillende tuien beter had moeten weten, reageert De Wijs: “Ja, dat heb jij natuurlijk ook gelezen. Nou, laat ik er dit van zeggen: dat had hij beter niet kunnen doen. Daarbij wil ik het laten”.

Zestien publicaties over trillende tuien aanhalen (in de tussenrapportage) en blijven beweren dat dit probleem onbekend en onvoorspelbaar was, dat klopt natuurlijk niet. Of de ingenieurs van Gemeentewerken hebben hun huiswerk niet gedaan of ze hebben het risico bewust genegeerd. Het laatste lijkt waarschijnlijker dan het eerste.

Was Gemeentewerken niet als een blok gevallen voor de elegante vormen van de Zwaan? Liefde maakt blind, zeggen ze wel eens.

Welke politicus kan zich permitteren f. 365 miljoen uit te geven aan een brug die – hoe mooi ook – een probleempje heeft: het ding heeft onvoorspelbare kuren en kan bij bepaalde weersomstandigheden – “we weten alleen niet welke” – hevig gaan schudden? Geen schijn van kans. Als het ingenieursbureau van Gemeentewerken destijds had gemeld wat we nu allemaal weten, had Rotterdam geen Zwaan gehad.

Daarom werd Cees de Wijs razend toen Cobouw vorig jaar schreef dat Gemeentewerken een fout had gemaakt. Daarom klinkt het excuus ‘we wisten het niet’ ongeveer als ‘wir haben es nicht gewusst’. Daarom werd De Wijs door de verantwoordelijke raadscommissies bijna doodgeknuffeld. Hij heeft iets heel gevaarlijks gedurfd. Iets wat je aan een politicus niet moet vragen.

Er is een waslijst van wetenschappelijke publicaties over het risico van instabiliteit bij tuibruggen. Dit knipsel komt uit Die Bautechnik en dateert uit oktober 1982.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels