nieuws

‘Niemand miste die dijk’

bouwbreed Premium

Bijna drie jaar lang had niemand er ook maar enig benul van, dat landbouwer Menno Rietema uit het Groningse dorp Hornhuizen een 800 meter lange opdijk had afgegraven om zo meer land beschikbaar te krijgen voor de verbouw van gewassen. Totdat op een dag in 1996 een helikopter een routine-inspectievlucht maakte.

Dat vormde het begin van een juridische procedure tussen provincie en Rietema. Die is nu gesommeerd om voor 15 november dit jaar de dijk in oude staat te herstellen. Kosten: minimaal vier ton.

Rietema kan zich er niet druk om maken. “Ik heb met dit warme weer wel andere dingen aan mijn hoofd”, zegt hij laconiek. Voorlopig wil hij nog niet nadenken over hetgeen hem te doen staat. Bovendien laat hij zich bijstaan door het juridisch adviesbureau Noordheim uit Hornhuizen. Maar de landbouwer maakt al wel duidelijk zich niet zonder slag of stoot gewonnen te geven. Hij beraadt zich spoedig op een mogelijke stap naar de rechter.

Reconstrueren

Het standpunt van de provincie is zonneklaar: de dijk is zonder vergunning afgegraven en moet weer terugkeren. Hetgeen Rietema niet kan plaatsen: “Niemand had baat bij die dijk. Niemand kon die dijk ook zien. Die lag midden in mijn land als verbinding tussen de Hornhuisterpolder en Zevenboerenpolder. Een functie had de dijk allang niet meer. Een weg of zo loopt er ook niet overheen. Dat niemand in die dijk geinteresseerd was blijkt wel uit het feit dat het drie jaar duurde alvorens ontdekt werd dat ie verdwenen was.”

Toen dat eenmaal was vastgesteld. (“tja, er vliegt wel eens een helikopter over het Groningse land”) deed de provincie prompt aangifte bij de politie. Dat gebeurde vorig jaar. Bovendien kreeg Rietema de opdracht de dijk weer te reconstrueren.

Daartegen ging hij in beroep. Maar de provincie houdt de poot stijf: niks legalisatie achteraf door het alsnog verstrekken van een ontgrondingsvergunning. De dijk moet in de oude staat worden hersteld. Desnoods met uitoefening van bestuursdwang. Met andere woorden: dan laat de provincie het werk uitvoeren en krijgt de landbouwer de rekening gepresenteerd.

Volgens de provincie is het beleid er al jaren op gericht om de ‘Oude Groninger Dijken’ te behouden vanwege hun landschappelijke en cultuurhistorische waarden: “Alle eigenaren van oude dijken zijn tijdig op de hoogte gesteld. Er is op ruime schaal een brochure verspreid.”

De door Rietema afgegraven dijk dateert uit circa 1800 en had aanvankelijk een zeewerende functie. Door de bouw van nieuwe buitendijken (op Delta-hoogte) kwam die functie te vervallen. De landbouwer interpreteerde dat vervolgens als een soort vrijbrief om de op zijn land gelegen kering op te doeken en zijn areaal met de nodige vierkante meters uit te breiden.

Dure grap

Overigens ziet het ernaar uit dat Rietema niet anders rest dan gehoor te geven aan de sommatie van de provincie. Die is eerder namelijk al in juridische procedures in het gelijk gesteld ten aanzien van het dijkenbeleid.

Herstel van de dijk in de oude staat is een dure grap. Het calculatie- en adviesbureau Vlaardingen uit Leidschendam rekent dat ‘uit de losse pols’ voor.

Uitgaande van een lengte van 800 meter, een hoogte van drie meter, een kruinbreedte van pakweg twee meter en een talud van 1 op 2, heeft de dijk aan de voet een breedte van 14 meter. Dat komt neer op ongeveer 20.000 kubieke meter grond. Omdat de dijk geen waterkerende functie hoeft te hebben, is waarschijnlijk geen kleitoepassing vereist.

Uitgaande van een gangbare prijs van f. 20 per kubieke meter geleverde en in het werk gebrachte grond, plus afwerkingskosten vergt het herstelproject een investering van minimaal f. 400.000. Rietema kan er koud noch warm van worden: “Ik heb nu geen tijd om daaraan te denken. Het is volop zomer. Er zijn dus wel andere dingen die mij als landbouwer bezig houden.”

Reageer op dit artikel