nieuws

Kor Terleth zegt functies in bouwbesturen vaarwel maar werkt nog even door ‘Ik wil ke zeggen dat heb ik gebouwd’

bouwbreed Premium

Een uitgebreid netwerk opbouwen en altijd je afspraken nakomen. Met deze twee kwaliteiten kun je het ver schoppen in de bouw. Dat bewijst Kor Terleth, zelfstandig bouwmanager en lid van tal van bouwbesturen. Binnenkort gaat hij met pensioen. “De laatste grote klus die ik heb gedaan was Madurodam in Den Haag. Ik hou van dat soort grote, bekende en tot de verbeelding sprekende werken. Je kan dan tenminste zeggen: dat heb ik gebouwd.”

Grote poen ziet hij als zijn kracht. Vandaar dat hij op z’n 55ste – na een lange carriere in de bouw – nog een (eenmans)bedrijf opzette in bouwmanagement en poontwikkeling: Teramstelbouw in Amstelveen. Nu hij 65 is, zegt hij zijn functies in de bouwbesturen vaarwel. Met werken gaat hij nog even door. “Ik krijg nog zoveel werk aangeboden dat ik niet op alles ‘nee’ kan zeggen. Ik vind het ook nog erg leuk om te doen. Toch wil ik niet meer dan drie dagen per week werken. Ik moet ook nog zeilen. Maar aansprekende poen sla ik niet af. Daar heb ik altijd een zwak voor gehad. Ik ben nog steeds trots op het feit dat ik als werkvoorbereider het restaurant van de Euromast naar boven mocht hijsen.”

Omgekeerde carriere

Kor Terleth heeft een niet-alledaags curriculum vitae. Op zijn vijftiende begon hij als ‘krullenjongen’ in de bouw. Maar hij wilde meer. Daarom deed hij de avond-hts in Rotterdam. Zo kwam hij terecht bij Van Eesteren, waar hij begon als werkvoorbereider, een functie die bij dit bedrijf werd uitgevonden. In 1972 trad hij toe tot de directie van Van Eesteren en bracht het tot bedrijfsdirecteur van de vestiging Amsterdam. In 1978 stapte hij over naar Sanders Verenigde Bedrijven in Arnhem, waar hij het tot statutair directeur schopte, en zo verantwoordelijk werd voor alle regionale vestigingen van het bedrijf.

Na negen jaar bij Sanders besloot Terleth in 1987 voor zichzelf te beginnen. Sanders was inmiddels overgenomen door Ogem. Dit bedrijf ging kort daarna vrij onverwacht failliet. De nog levensvatbare bouwpoot werd ondergebracht in TBI Holdings. Terleth: “Ik heb eigenlijk omgekeerd carriere gemaakt. De meeste mensen beginnen op jonge leeftijd een bedrijfje, en als het niet lukt gaan ze uiteindelijk in loondienst. Ik heb eerst bij een aantal bedrijven gewerkt, om op latere leeftijd alsnog voor mezelf te beginnen. De functie bij Sanders was nogal zwaar, en ik had er al een flink aantal jaren opzitten. Ik wilde op een gegeven moment de directievoering aan jongere mensen overlaten. Aan het hoofd van zo’n bedrijf moet je jaarlijks zo’n f. 150 miljoen aan opdrachten binnenhalen.

Het grootste deel van de acquisitie doe je zelf. Opdrachtgevers willen in de regel immers toch met de directeur van het bedrijf zaken doen. Dat betekent dus dat je overal van op de hoogte moet zijn. Dat heb je nu eenmaal bij middelgrote ondernemingen. Een Jan Timmer (ex-topman Philips, red.) hoeft niet te weten hoe een gloeilamp in elkaar zit. Bij een middelgroot bedrijf in de bouw moet je daarentegen wel van alles op de hoogte zijn. Details, van het kleinste tot het grootste po. En verder maar achter iedereen aan te hollen. Je hebt op een gegeven moment een enorm netwerk dat continu onderhoud vergt. Die druk vond ik rond mijn 55ste te groot worden. Vandaar dat ik toen besloten heb om op een kleinschalig niveau voor mezelf te beginnen.”

Imago bijstellen

De oprichting van Teramstelbouw werd een nieuw, druk avontuur. Vanuit het souterrain onder zijn woning in Amstelveen bestuurt Kor Terleth nu zo’n tien jaar deze bv. Hij kijkt vanuit de werkruimte uit op zijn tuin, die eigenlijk meer op een wagenpark lijkt (er staan een cabriolet, een jeep en een bescheiden limousine op de oprijlaan), bezijden een ‘Hollands huisje’ dat de vorige bewoners hebben neergezet.

“Dit bedrijfje”, zo zegt hij bescheiden lachend, “heeft mij financieel geen windeieren gelegd. Maar daar ging het me niet om. De poen die ik in de afgelopen tien jaar als poontwikkelaar en bouwmanager heb gedaan, waren gewoon ontzettend interessant. Zo ben ik bijvoorbeeld door de gemeente Purmerend een periode ingehuurd als vestigingsadviseur. Een primeur in Nederland. Ze kenden mij uit de tijd dat ik bij Sanders werkte. Ik heb er duizenden huizen neergezet. Als vestigingsadviseur was het mijn taak om bedrijven binnen te halen voor een veertig hectare tellend bedrijventerrein. Geen makkelijke klus. Purmerend had als vestigingsplaats een slechte naam omdat het altijd vanuit Driebergen wordt omgeroepen vanwege files voor de tunnels. Ik moest dat imago dus bijstellen. Dat was niet zo moeilijk. Purmerend kent namelijk ook tal van voordelen, zoals een groot arbeidspotentieel in de nabije omgeving. In ieder geval was dat bedrijventerrein in vier jaar vol. Een goede zet van de gemeente. Je moet ondernemers met ondernemers laten praten. Omdat ik verstand had van bouw en projectontwikkeling was ik een gesprekspartner voor bedrijven. Wanneer ze hiervoor een ambtenaar hadden moeten omscholen, denk ik niet dat het zo snel zou zijn gegaan”, aldus een luid lachende Terleth.

Beunhazerij

Naast het runnen van een eigen bedrijf heeft Terleth altijd tijd weten te vinden voor het behartigen van de maatschappelijke belangen in de bouw. Hij stond aan de wieg van de stichting Arbouw en haar voorganger: de Commissie veiligheid bouw. Deze commissie bereikte aan het einde van de jaren zeventig dat er – zij het mondjesmaa – veiligheidsvoorschriften in de bestekken werden opgenomen. Ook was hij mede-oprichter van de SBAB’s (Stichting Behartiging Aannemersbelangen Bouwnijverheid), die aannemers zonder vestigingsvergunning voor de rechter probeert te slepen. “Ik heb me altijd bijzonder opgewonden over beunhazerij. Dat soort bedrijven duiken onder de prijs, vaak ten koste van de veiligheid van de werknemers. Of ze laten ineens de opdrachtgever in de steek. Ik heb heel wat processen tegen dit soort beunhazen gevoerd. Langzamerhand ben ik me echter aan het terugtrekken uit de besturen. Volgens de statuten van de meeste clubs waar ik in zit, mag ik niet meer worden herkozen. Dat geeft aan hoe lang ik dit al doe. Op een gegeven moment is het welletjes en moet je wegwezen.”

Reageer op dit artikel