nieuws

Veroordeelde wethouder wil halve ton van wegenbouwer

bouwbreed

De wegens corruptie veroordeelde Maastrichtse ex-wethouder J. in de Braekt eist een halve ton schadevergoeding van de Valkenburgse wegenbouwer J. Kuijpers. Die is daar niet echt van onder de indruk.

De ex-wethouder, die eind juni vorig jaar werd veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van een maand en een boete van f. 10.000 wegens het aannemen van steekpenningen van aannemers en valsheid in geschrifte, vindt dat Kuijpers onrechtmatig heeft gehandeld door te vertellen dat In de Braekt op de hoogte was van de manier waarop zes wegenbouwers werk van de gemeente Maastricht onder elkaar verdeelden. Kuijpers legde zijn verklaring al in 1992 af ten overstaan van een notaris, die zijn identiteit geheim hield. Onlangs besliste de rechtbank echter dat de andere vijf wegenbouwers recht hadden op de onthulling van zijn naam.

Na de ‘ontmaskering’ van Kuijpers stuurde In de Braekt de wegenbouwer nu een claim van f. 51.164 wegens gemaakte advocaatkosten en geleden immateriele schade. Kuijpers kan alleen onder de claim uit als hij bewijst dat In de Braekt inderdaad op de hoogte was van de werkverdeling, zo schrijft de advocaat van de ex-wethouder.

Geen zorgen

En juist daarover maakt Kuijpers zich geen zorgen. “Het stelt niets voor. Ik heb niet anders gedaan dan de waarheid vertellen. De waarheid kan nooit onrechtmatig zijn. Dat wordt in principe mijn reactie”, zo reageert hij desgevraagd. Hij wijst daarbij op het vonnis van de Maastrichtse rechtbank eveneens van medio 1995 in de zaak tegen zijn collega Baars uit Landgraaf, een van de andere betrokken wegenbouwers in de Maastrichtse affaire.

Die was voor de rechter gedaagd wegens overtreding van de Wet- economische mededinging samen met de vijf andere wegenbouwers. Die zouden verboden prijsafspraken gemaakt hebben. Vier bedrijven tezamen betaalden al in 1993 een schikking van in totaal f. 757.000. Baars was de enige die de schikking aanvocht.

De rechtbank achtte wel bewezen dat Baars destijds de wet overtreden had, maar strafte hem niet. Reden hiervoor was dat de gemeente Maastricht als opdrachtgever volledig en tot in detail op de hoogte was geweest van de onderlinge opdrachtenverlening onder de zes.

In de discussienota ‘Aan- en uitbestedingsbeleid 1987’ van de gemeente stond zelfs een passage over de werkwijze van de wegenbouwers opgenomen. De gemeente heeft deze situatie kennelijke geaccepteerd, zo oordeelde rechtbankpresident mr. Fernhout.

“Die uitspraak van de rechtbank is helder. De gemeente was op de hoogte. Het is een storm in een glas water”, aldus Kuijpers.

De gemeente verklaarde in 1993 nog dat Maastricht juridisch niet fout zat. “Het lokale werkgelegenheidsbelang stond bij de gemeente voorop”, verklaarde men toen. Overigens is vanaf dat moment wel de openbare aanbesteding gehanteerd.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels