nieuws

Van tuinbouw tot kunst

bouwbreed

Wie in onze regio enige jaren geleden zou hebben gezegd dat Ypenburg door vier gemeenten gezamenlijk zou worden ontwikkeld en de bouwlocatie Wateringen voor woningbouw beschikbaar zou komen, zou als een weinig serieuze waarnemer voorzichtig naar de zijdeur zijn afgevoerd”, schrijft de Haagse wethouder van Volkshuisvesting, Ruimtelijke ordening en Stadsvernieuwing, de PvdA-er Peter Noordanus in een duchtige afscheidsbundel met opstellen bij het afscheid van burgemeester Adje Havermans, in de richting van de Rekenkamer. Ook schriftelijke loftuitingen van onder meer Schelto Patijn van Amsterdam, Klaas de Vries (toen nog hoofddirecteur van de VNG) en de hoogste ambtenaar van Binnenlandse Zaken, Willem Kuijken.

Die tevredenheid is sinds drie weken gestegen tot een soort euforie die bij bestuurders van gemeenten maar zelden in het gemoed schiet. De door de Eerste Kamer goedgekeurde wetswijziging voorkeursrecht gemeenten brengt de bouw van zo’n achtduizend woningen – goed voor tenminste 20.000 Hagenaars – een royale stap naderbij, want grondeigenaren moeten hun bezit eerst aan de gemeente aanbieden. Da’s mooi meegenomen als een stok achter de Wateringse deur.

Al wat weekjes langer is ook de vreugde bij het Haagse centrum voor beeldende kunst niet gering. Aan een verzoek van het Haagse stadsbestuur de beeldende kunst als een van de ontwerpende disciplines te vertegenwoordigen bij het ontwikkelen van de openbare ruimte van de Vinexlocatie Wateringse Veld werd met graagte voldaan. Met enige deernis stelden de kunstenaars vast dat alle uitgangspunten en bepalende randvoorwaarden voor deze toekomstige stadsuitbreiding al waren geformuleerd.

Niet getreurd, noch getreuzeld echter met als gevolg dat in het Haagse kunstcentrum aan het Spui tot omstreeks half augustus een expositie is te zien met een overzicht van materiaal dat kunstenaars, studenten en archeologen over dat gebied hebben verzameld. In het bijeen gebrachte – verdeeld over een aantal half geopende ruimten – wordt belicht hoe een tuinstad tot stand kan komen, gebouwd in de traditie van de jaren twintig en dertig met een ‘marktconforme’ bebouwing (70 procent laagbouw en eengezinswoningen met tuin) inclusief aandacht voor ecologie en duurzaamheid. En dat laatste niet alleen om staatssecretaris Dick Tommel te plezieren.

Ton van Kints, Cary Markerink en Marjan Schoenmakers hebben maandenlang het Wateringse Veld doorkruist en legden vast wat zij kenmerkend vonden voor dit tuinbouwgebied, leerlingen van de koninklijke academie van beeldende kunsten stelden een cultureel archief samen en een aantal kunstenaars dacht na over mogelijke bijdragen in de nieuwbouwwijk van de toekomst. En stellen Reinier Tweebeeke en Uri Rapaport voor een speciale lantaarn voor dit gebied te ontwikkelen met een warme en een koude lichtbron, ’n reflector en dat alles computergestuurd. In hun fantasie (?) zien zij een veranderend lichtbeeld in de wijk, gekoppeld aan tijdstip, seizoen en functie van de plek.

Herman de Vries ziet het Wateringse Veld als een bomenmuseum waar de bomen die ke gedijen in dit dan voormalige tuinbouwgebied per straat zullen worden benoemd en uiteraard ook geplant. Ene Erick de Lyon ziet de dijk als mogelijkheid de weidsheid van het polderlandschap te accentueren waarbij wateroverlaten, vijftien wellen en ook windmolens voor de energie moeten zorgen.

Nee, dan Querido Serafijn. Ooit zorgde hij in een Amsterdams verzorgingshuis voor systeem waardoor de bewoners op de minuut af nauwkeurig ke zien wanneer de volgende bus de hoek zal komen omscheuren. Hij wil in het Wateringse op alle openbare publieke plaatsen actuele informatie over het openbare vervoer.

Naar verluidt heeft de Haagse wethouder voor Financien en Culturele zaken, de VVD-ster Louise Engering de hoop uitgesproken dat door deze expositie een nieuwe manier van denken over kunst in de openbare ruimte in de belangstelling komt. De deelnemende kunstenaars vinden het uniek dat stedenbouwkundigen, architecten en kunstenaars in zo’n vroeg stadium met elkaar werken aan de invulling van beeldende kunst in een gebied. En dat allemaal op de openingsdag (ook de dag van de architectuur) van de tentoonstelling.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels