nieuws

Projectontwikkelaars personae non grata Capelle verkoopt rest van Rivium Noord aan bouwers

bouwbreed

De gemeente Capelle aan den IJssel wil de rest van Rivium Noord verkopen aan een bouw- en financieringsconsortium. De gemeente wil hier minimaal f. 50 miljoen voor hebben. Een van de eisen aan de kopers is dat de lokale werkgelegenheid bij de bouw van 1500 huizen en een grootschalig evenementencomplex worden gegarandeerd. Daarnaast wil men eigenlijk geen ontwikkelaars in het consortium, “die maken de bouw van huizen onnodig duurder.”

“De laatste twee jaar ben ik nogal teleurgesteld geraakt in projectontwikkelaars. Zij kwamen met de mooiste oplossingen voor Rivium Zuid en Noord, maar durfden zelf nooit risico’s te nemen. Ook wilden de ontwikkelaars altijd gecompenseerd worden in de vorm van huizenbouw in een ander gebied in Capelle. Het is een beroepsgroep die risico mijdt,” stelt Peter-Paul J. Doodkorte, wethouder Grondzaken en Financien van de gemeente Capelle aan den IJssel. “Het deel van Rivium Noord, dat over is na de verkoop van een deel aan Rotterdam verkoop ik het liefst aan een groep aannemers. Door tussenkomst van ontwikkelaars wordt een huis f. 5000 tot f. 10.000 duurder. Als gemeente zijn we het beste af met een groep regionale aannemers. Zij zorgen voor een belangrijke werkgelegenheidsprikkel.”

D66-er Doodkorte licht in een gesprek met deze krant de toekomst van Rivium toe. Hij is er van overtuigd dat de verkoop van de grond aan de rand van de rijksweg 16 Capelle in financieel opzicht er goed is uitgesprongen. Rotterdam betaalt circa f. 20 miljoen om het Brainparkconcept f. Brainpark II loopt vol f. door te ke trekken. “Ooit wilde Rotterdam heel Rivium Noord kopen voor f. 63 miljoen, terwijl de boekwaarde f. 70 miljoen is. Als we het gebied achter de kantorenstrook ke verkopen voor minimaal f. 50 miljoen dan zijn we er niet gek uitgesprongen.”

Huizen bouwen op Rivium gaat niet zonder meer. Het terrein is in het verleden opgespoten met verontreinigd havenslib. “Net als een woningbouwlocatie in Schiedam zal het gebied worden ‘ingepakt’. Er komt een leeflaag op en het grondwater wordt gecontroleerd afgevoerd. Overigens zullen deze kosten worden doorberekend aan de kopers van de huizen”, aldus Doodkorte, die tot 2005 volgens het Vinex-akkoord 3200 woningen moet realiseren.

Vinex-ontwikkeling

Het instorten van de kantorenmarkt heeft de bouw van huizen op het terrein mogelijk gemaakt. Het bestemmingsplan, dat schoorvoetend wordt aangepast door de provincie Zuid-Holland, schreef bedrijfshuisvesting voor. “Maar het is doodzonde om in zo’n kopersmarkt het gebied braak te laten liggen. Daarnaast is het terrein direct beschikbaar. Bij andere Vinex-locaties in de stadsregio is nog maar de vraag of ze voor de eeuwgrens aanbod komen, met alle economische risico’s van dien. Het was een argument dat de provincie deed besluiten de bouw van 1500 woningen mogelijk te maken.”

Het geld dat de gemeente beurt met de verkoop van eigenlijk geheel Rivium Noord heeft men hard nodig, om het gapende financiele gat bij Grondzaken te dichten. Door fouten in de grondexploitatieopzetten werden in de wijken Rivium Zuid, ‘s-Gravenland en Centrum miljoenen misgelopen. Doodkorte trof twee jaar geleden bij zijn aantreden een aantal lijken in de kast. “Als het beleid niet was gewijzigd dan waren we op een tekort afgestevend van f. 111 miljoen, daarvan betrof f. 40 miljoen voor risico’s die we zouden lopen met Rivium Noord. De f. 71 miljoen werkelijke tekorten werden afgedekt door een reservering van f. 53 miljoen, dus het tekort betrof uiteindelijk f. 18 miljoen. Door nieuwe verkavelingen, afspraken met rijk en stadsregio over Vinex en de verkoop van de rest van Rivium Noord zijn we op termijn in staat een sluitende meerjarenbegroting te maken.”

Een keur van onderzoekers hebben de misstanden bij het Grondbedrijf de te jaren onderzocht. In het jongste rapport, dat van Rijnconsult, wordt het gehele bestuur van Capelle op de korrel genomen. “Wethouders Grondzaken zijn altijd te nadrukkelijk in de opdrachtgeversrol gekropen en traden zelfs in feitelijke zin als ‘contractor’ op in de richting van poontwikkelaars en aannemers.” Doodkorte veert op als dit deel van het onderzoek ter sprake komt. “Het is een kritisch rapport, maar het college is bezig om de problemen aan te pakken. Vooral de cultuur moet meer open worden. Bij de verkoop van de rest van Rivium Noord speelt nu alles in openheid af. Doordat Grondzaken zo onderbemand is, moet ik bijspringen. Rijnconsult waarschuwt voor deze wijze van werken, maar we ke niets anders. Voordat ik iets ga ondernemen breng ik het in bij de collegevergadering.”

Belangenverstrengeling

Doodkorte gaat niet in op de mogelijke belangenverstrengelingen van twee oud-wethouders Grondzaken, J.H.A.A. Prins en E.D. Libeton. Beiden zijn nu respectievelijk directeur van Eurowoningen en Maasstede Vastgoed Groep. Prins werd ervan verdacht in 1994 bij de bouw van 210 exclusieve woningen in Capelle zijn netwerk als raadslid onoorbaar te hebben aangesproken. “Ik vind dat VVD-er Libeton een beetje te veel schuld krijgt”, zegt hij voorzichtig. “Het gehele college in die dagen zag er geen heil in Grondzaken aan te pakken. Het is gestruikeld op de politieke mat. Wat mij stoort in het rapport is het begrip optische verwevenheid. In zo’n plaats al Capelle kom je altijd wel een aannemer tegen. Ik ga echt niet als een kluizenaar leven.”

Waarom overweegt u niet het Grondbedrijf, waar moeilijk mensen voor zijn te vinden, in te brengen bij het Ontwikkelingsbedrijf Rotterdam.

“Oktober 1994 stond ik daar met de Rotterdamse wethouder Kombrink over te praten. Het is namelijk geen slecht idee, maar in dat zelfde gesprek meld ik het feit dat we bezig zijn met een megabioscoop op Rivium. Wat daarna gebeurde is bekend. Het OBR kan best een regionale functie bekleden als ze maar een heer dient.”

Uit zijn verdere betoog blijkt dat hij de houding van Rotterdam nog steeds verwerpelijk vindt. Hij komt met voorbeelden waaruit naar voren komt dat de Maasstad geen middel ongemoeid laat om bedrijven te lokken. “Ze hebben een softwarebedrijf f. 5000 per arbeidsplaats geboden om 50 meter te verhuizen, zodat ze niet in Capelle maar in Rotterdam zaten. Hardwareleverancier Wang zit al geruime tijd op het vinkentouw om van Utrecht naar de regio Rotterdam te verhuizen. Rotterdam biedt f. 10.000 per arbeidsplaats. Het is idioot om elkaar zo te beconcurreren. Laten we meer regionaal denken.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels