nieuws

Ooit barst de bom

bouwbreed

UIA staat voor Union Internationale des Architectes en is sinds 1948 de wereldorganisatie van architecten. Verenigingen uit meer dan negentig landen zijn aangesloten. In 1998 bestaat deze organisatie dus vijftig jaar. Om de drie jaar vindt ergens in de wereld de plenaire vergadering van de leden plaats. Aan deze vergadering gaat het grote UIA-congres vooraf. Deze negentiende vergadering is afgesloten met een serie stemmingen die een hele dag in beslag nemen. Na een hevige strijd werd Berlijn gekozen als congresstad voor 2002. De andere kandidaten waren Venetie en Jeruzalem. De Mexicaanse architecte Sara Toppelson werd in twee ronden gekozen tot nieuwe president van de UIA. Dit betekent voor haar drie jaar intensief reizen over de wereld. De UIA is georganiseerd in vijf regio’s. Elke regio heeft een eigen bestuur. De voorzitters hiervan vormen het centrale bestuur. Het hoofdkantoor zit in Parijs.

De plenaire vergadering werd gehouden in het nieuwe gebouw Maremagnum op een pier in de oude haven van Barcelona in het verlengde van de Ramblas, de beroemde boulevard waarvan de Blaak in Rotterdam zo’n ongelukkig aftreksel is. Deze zeer mooi ontworpen pier, Mol de Espana, bevat bovendien een megabioscoop, zwembad, theater en ondergrondse parkeergarage voor 1200 auto’s. Het is ook de terminal voor cruiseschepen. Maremagnum is een combinatie van winkel-, vergader- en uitgaanscentrum. Het bevat meer dan twintig cafes en restaurants. Wie ooit een winkelcentrum moet ontwerpen moet eerst hier gaan kijken. Wij ke er een puntje aan zuigen.

Een vergadering met zestig verschillende nationaliteiten is geen eenvoudige zaak. De eerste dag werd hoofdzakelijk besteed aan het wegwerken van cultuurverschillen als het gaat om interpretaties van statuten en andere reglementen. Wat tot zeer veel geharrewar leidde was de wijze waarop de contributies worden vastgesteld. Zo betaalt Nederland f. 50.000 en een land als Rusland maar f. 5.000. Dat heeft te maken met het Bruto Nationaal Product (BNP) en het aantal architecten per inwoner. India betaalt maar f. 500 per jaar. Daar staat tegenover dat wij in deze vergadering 8 stemmen hebben en India maar 1. Een absurd systeem waar iedereen van af wil, maar niemand weet hoe. Een probleem is dat, omdat er maar om de drie jaar vergaderd kan worden, grote veranderingen haast niet ke worden doorgevoerd. Om de drie jaar worden hele kleine stapjes genomen en dat schiet niet op. Ooit zal een bom moeten barsten om in zo’n club beweging te krijgen. Het wachten is op de Derdewereldlanden die zich ontwikkelen.

Tijdens de tweede dag worden er twee belangrijke stukken aangenomen. Het eerste over de minimumeisen die aan architecten gesteld moeten ke worden en hieraan gekoppeld de eisen die aan de opleiding gesteld moeten worden. Wij zullen daar de komende tijd in Nederland uitgebreid op terug komen. Zeer actueel is bijvoorbeeld het hier aangenomen standpunt dat aan de opleiding ten minste twee jaar praktijkstage/ervaring gekoppeld moet zijn en dat de theoretische ontwerpersopleiding minstens vijf jaar moet duren. Dit brengt de duur van de opleiding tot architect op tenminste zeven jaar. Het is duidelijk dat op dit punt het Nederlandse architectenregister moet worden bijgesteld wil het internationaal nog mee ke doen. De BNA had hierover het overleg naar aanleiding van de dit jaar opgerichte Praktijkopleiding Architectuur en Stedebouw (PAS) met het ministerie VROM al geopend.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels