nieuws

Koude in de Resident

bouwbreed

Het is nog maar nauwelijks drie maanden geleden dat projectontwikkelaar A.T. Meijer (MAB) met een brede glimlach toezicht hield op het slaan van de (symbolische) eerste paal voor de nieuwbouw van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (minister Els Borst) in het gebouw van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (minister Margaretha de Boer) in het Haagse gebiedsdeel de ‘Resident’ nabij het centraal station.

Nog ruimschoots voor de laatste paal (van de ca 450) in de grond was verdwenen verkocht de poontwikkelaar het geheel aan een Duitse belegger voor een bedrag van tenminste f. 750 miljoen. Mooi geld om iets anders tot ontwikkeling te brengen.

Hoewel koude-opslag voor koeling een techniek is die elders ter wereld (Zweden, Duitsland, Canada) al jaren wordt toegepast, staat die techniek in ons land in zo langzamerhand te klein wordende kinderschoenen. In Den Haag gebeurt dat aan het Spui voor het Haagse gemeentehuis. Met goede ervaringen en … milieuvriendelijk.

Het principe is simpel. In de winter wordt grondwater uit een warme bron opgepompt, gekoeld aan de koude buitenlucht, via een koude bron in de bodem opgeslagen om in de zomer naar boven te worden gepompt om als koeling te dienen voor een reeks van energievretende (koelende) activiteiten.

Naast de schier eindeloze en massale opbrekingen in de straten van de Haagse binnenstad en exclusief de eveneens massale bouwactiviteiten onder- en bovengronds begint daarom deze maand het boren van niet minder dan vijf warme en vijf koude bronnen tot op een diepte van ongeveer vijftig meter. Ze komen aan de Turfmarkt, de Prinsessegracht, de Herengracht en de Zwarteweg om het continue proces van oppompen, koelen, gebruiken en retourneren – eigenlijk niet meer dan het domweg verplaatsen van grondwater, en dus niet het onttrekken van dat grondwater – te realiseren. Nu reeds klinkt hier en daar ongerustheid over het al dan niet verdwijnen van de bomen aan de Herengracht en mogelijke grondverzakkingen, waar bij het laatste de gasboringen in het noorden van Nederland als kwalijk voorbeeld worden genoemd.

Omdat het boren van de bronnen en ook het onderhoud van de apparatuur een zaak is van Eneco – na wat fusiebespekingen thans de grootste leverancier van energie in Nederland – haasten de heren van het voormalige gemeentelijke energiebedrijf zich te garanderen dat er ‘niks’ aan de hand is. De bomen zullen in volle glorie blijven bestaan en van grondverzakking is geen sprake. De koude wordt opgeslagen op een diepte tussen de twintig en vijftig meter onder het maaiveld. In een zandlaag onder een pakket klei van veen waar grondwater maar uiterst moeizaam door kan komen. Als er grondverzakking zou optreden kan die hooguit enkele millimeters zijn. Te gering voor schade aan gebouwen en wegen, zegt Eneco bezwerend.

Het boren van de bronnen kost per bron niet meer dan ongeveer veertien werkdagen, waarvan het boren zelf – het boorgat – slechts een dag per bron kost. Geen tijd voor een gat met een breedte van ongeveer tachtig centimeter (tweemaal de breedte van een pagina Cobouw).

De koude-opslag levert te zijner tijd een CO2-emissie vermindering van 684 ton per jaar op. Evenveel als de jaarlijkse CO2-emissie door het elektriciteitsgebruik van 570 huishoudens. Ook toevallig, net zo’n beetje het aantal huishoudens dat in de Zwarte Madonna – een verfoeilijk woningbouwpo van architect Carel Weeber – is gehuisvest en dat tot in de volgende eeuw de bouwwerkzaamheden in en rond de Resident dagelijks tot op het bot kan/moet volgen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels