nieuws

Automatisering buig- en vlechtwerk bespaart veel kosten

bouwbreed

R. Navon, V. Rubinovitz en M. Coffler van het National Building Research Institute in Haifa hebben in hun nota ‘Rebar Computer Aided Design and Manufacturing’ de ontwikkeling van het buigen en vlechten van wapeningsstaal beschreven vanaf het volledige handwerk tot en met de geheel gecomputeriseerde automatische fabricage.

Zij deden dit omdat onderzoek had uitgewezen dat door de slechte communicatie tussen ontwerper-constructeur, fabrikant-vlechtcentrale en aannemer veel fouten ontstonden, voornamelijk door de vele tussentijdse wijzigingen. Zij constateerden dat er eigenlijk weinig gebeurde en gebeurt om het wapeningsproces te automatiseren.

Heel kort schetsen zij het feit dat nog geen veertig jaar geleden alle buig- en vlechtwerk op de bouwplaats werd verricht, een arbeidsintensief en kostbaar proces.

In de jaren zestig werden wapeningsnetten en geprefabriceerde balken geintroduceerd. Halverwege de jaren tachtig werden in de vlechtcentrale de eerste numeriek gecontroleerde NC-machines in gebruik genomen. Deze machines richten het staal dat in rollen wordt aangeleverd, knippen en buigen het.

Zo’n NC-machine wordt gecontroleerd door een computer (CNC) die de juiste knip- en buigplaatsen aangeeft. De gegevens worden geprogrammeerd aan de hand van de buigstaten die vroeger normaliter werden gemaakt door de vlechter resp. de vlecht-centrale.

De rechtvaardiging van dat soort machines is gegrond op lagere kosten, het groeiend tekort aan vakbekwame vlechters, de oprukkende juist-in-time levering; en de eis van grotere nauwkeurigheid.

Deze NC-machines verwerken wapeningsstaal tot een diameter van 14-16 mm, maar hebben het nadeel dat de buigstaten als informatiedrager fungeren. Zij missen de verbinding van de beton- c.q. wapeningstekening met de buigstaten. Het ontbreken van die tussenstap betekent dat bepaalde gegevens twee- of zelfs driemaal verwerkt moeten worden met alle kans op fouten en economische verliezen.

De drie onderzoekers hebben nu een autoCAD uitgerust met een buigstaten programma 2 BARS. Dat berust op een ‘bibliotheek’ met alle mogelijke vormen voor balken, vloeren, trappen en fundaties.

De betonconstructeur kan nu de plaats en soort wapening aangeven of de overspanning en andere parameters van de betonelementen of -onderdelen. In het laatste geval rekent het programma zelf aantal en soort uit. De dan ontstane Rebar Data File (RDF) voedt de NC-interface en die brengt de NC-machine op gang.

Conclusie

De onderzoekers concluderen dat nu deze ontwikkeling in gang is gezet de Israelische bouwnijverheid werkt aan de gecomputeriseerde automatisering van het buig- en vlechtwerk. Daarmee wordt dure tekenarbeid bespaart, worden fouten vermeden, wordt knipverlies voorkomen en is just-in-time leverantie mogelijk.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels