nieuws

NewMetropolis maakt duiven op Dam jaloers

bouwbreed Premium

Amsterdam bouwt zijn New Metropolis bovenop het dak van de IJ-tunnel. Een van de 1000 science centers in de wereld. Nog zes nieuwe manen verwijderd van de officiele opening, maar zoals dat met grote Amsterdamse werken gaat, nu al toonaangevend.

12.000 m2 toekomst. Wie in dergelijke dimensies kan denken, en toch de realiteit van alledag niet uit het oog verliest, schuwt ook het verleden niet. Deinst helemaal nergens meer voor terug. Directeur Joost Douma: “Vijfhonderd jaar heeft het geduurd, van de renaissance, de verlichting tot en met de industriele revolutie. Dat hele proces zal zich in vijftig jaar opnieuw gaan herhalen.” Als je het zo bekijkt, is de f. 77,5 miljoen die het gebouw kost eigenlijk geen geld. Voor dat bedrag brengt newMetropolis de werelden van wetenschap, kunst en techniek bij elkaar. Vraag niet hoe. Want dat is nou juist de fun: de 500.000 bezoekers die jaarlijks worden verwacht zullen het allemaal zelf moeten gaan ontdekken. ‘Interactief’ is volgens James Bradburne, Hoofd Exhibition Design het sleutelwoord voor het aangeboden programma.

Brug naar toekomst

Het gebouw zelf wil nog niet echt meewerken aan de bestorming van de hemel. Het verkeert in een bouwfase, waarin duidelijk te zien is hoe het een het ander overeind houdt. Werkelijk los komen van de betonnen werkelijkheid en geloven dat hier, op deze doodlopende plek, de brug naar de toekomst zal worden geslagen, mag voor een visionair als James Bradburne een normale zaak zijn. Wie uitsluitend zijn eigen ogen gelooft, ziet slechts een modieus geklede man, druk gebarend in een bouwput staan. Een zwaai naar links: “Daar een waterval van staal.” Zwaai naar rechts: “Daar een educatief laboratorium.” De handen ten hemel geheven: “Als morgen leven op mars wordt ontdekt, is het overmorgen hier.”

Zelfs al zou maar een kwart van wat hij ons tijdens een eerste rondleiding heeft voorgespiegeld werkelijkheid worden, zo begint tot ons door te dringen, dan staan ons hier ongelooflijke dingen te wachten. Of is dit de scepsis van een oude opa wiens zintuigen minder bevattelijk zijn geworden voor toekomstbeelden die niet rechtstreeks op de televisie ke worden ontvangen? Volgens Bradburne valt er niet aan te ontkomen. “De wereld is groter dan wijzelf. Kinderen weten dit van nature. Intuitief vinden zij hun weg in het technologische pretpark. Hun ouders kijken de kat uit de boom. Opa en oma zijn trots. Vol bewondering zien zij hoe hun kleinkinderen spelenderwijs vertrouwd raken met de nieuwste technologische hulpmiddelen.” Zo ziet James Bradburne het Amsterdamse newMetropolis straks functioneren. Als een plaats waar een dialoog tussen drie generaties zal ontstaan.

Mirakel

Het gebouw steekt als een half ondergedoken schip uit de IJ-oever. De architect Renzo Piano, ontwerper van o.a. het Centre Pompidou in Parijs, spreekt van een “opgaand citaat van de IJ-tunnel”. Het gebouw eindigt op de plaats waar de tunnel zijn grootste diepte heeft bereikt, op 30 meter boven het water. Op die plek voltrekt zich een nieuw Amsterdams mirakel, een wonder dat nog lang zal beklijven: een schitterend uitzicht op het nautisch kwartier. Amsterdam is vanaf elke hoger gelegen plek mooi, maar hier met uitzicht op misschien wel het meest dorpse stukje Amsterdam, lijkt de stad groter dan zichzelf. Renzo Piano, vindingrijk ontwerper van openbare ruimten, maakt hier zijn in 1995 gewonnen Erasmusprijs volledig waar. Hij heeft de stad een nieuw plein gegeven. Een dakplein dat elke duif op de Dam jaloers zal maken.

Op het dak van de IJ-tunnel bouwt Amsterdam het science center newMetropolis.

Reageer op dit artikel