nieuws

De AK-denkers

bouwbreed

Voorspellen is moeilijk. Zeker waar het de toekomst betreft. Wie kent deze waarheid niet. Toch wagen velen zich aan deze tak van sport. Dat kan in tal van vormen. Soms besef je niet eens dat je een voorspelling doet. Dan noem je het een doelstelling. Wat is een begroting voor een of meer jaren anders dan een prognose? Bedrijven die een beleidsplan opstellen, formuleren in wezen een prognose van de gang van zaken in de periode die het beleidsplan beslaat.

Men beredeneert zijn mogelijkheden in de markt. De orderportefeuille is bekend, er is een aantal kansrijke contacten en voor het overige hebben zich ieder jaar nog onverwachte mogelijkheden aangediend. De beoogde productie wordt zo in kaart gebracht. Om deze beoogde productie te verwezenlijken is capaciteit nodig. Deze wordt eveneens geraamd. Dan worden de ontwikkelingen in de kosten bekeken en opgeschreven. Maar dan, dan is het de vraag voor welke prijs het te verwerven werk moet worden uitgevoerd.

Het grootste deel van de kosten is variabel. Onvermijdelijk zijn de algemene kosten (AK). De AK die met winst en risico de staart van de calculatie vormen. Deze zijn vrijwel perfect te voorspellen.

Niet zelden ke bouwbedrijven worden getypeerd als AK-denkers. Als het meezit en bijvoorbeeld in september de AK voor het lopende jaar zijn verdiend, ontstaat er ruimte in prijsaanbiedingen. Het lijkt of je dan werk kunt kopen.

Op deze manier moet je natuurlijk niet raar opkijken, dat het bedrijfsresultaat toch weer tegenviel. Tegelijk lever je een bijdrage aan marktbederf. Bovendien geldt een heel andere overweging. Een jaardoelstelling voor AK houdt geen rekening met werken die in het volgende jaar tot afronding komen. Bovendien – en dat is het belangrijkste – zijn er naast de AK nog veel meer kosten die bij een tegenvallende omzet niet van de ene op de andere dag wegvallen.

Algemene kosten zijn alleen de kosten die niet specifiek aan een werk ke worden toegerekend. Kosten van onbenut materieel, kosten van werkvoorbereiders en ander personeel waarvoor geen emplooi is, stoppen niet als er onvoldoende werk is. Het zijn echter geen algemene kosten, maar het is onderbezetting.

AK-denkers lopen dus een grote kans tegen de lamp te lopen. Zij doen niet alleen aan marktbederf, maar nemen ook onverantwoorde risico’s. Bedrijven die al eerder in het jaar hun AK menen te hebben geincasseerd, zouden zich eerder moeten afvragen waarom zij succesvol waren. Kennelijk waren zij niet te duur. Waarom dan toch de lagere prijs voor het nieuw te verwerven po?

De voorspelling voor de omzet van het bedrijf was kennelijk een schot in de roos. Het eigen ke is goed geschat. In het nieuwe jaar moet de AK weer in de calculatie. Waarom niet in de laatste maanden van het oude jaar?

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels