nieuws

Vertrek Di Pietro is genadeslag voor bouw

bouwbreed Premium

Met acht keer ‘Basta’ dient di Pietro zijn ontslag in als minister van Openbare Werken. De Italiaanse bouwwereld blijft geslagen achter. De man van ‘geen woorden maar daden’ was de enige redding voor deze toch al kwetsbare sector.

Met het ontslag van minister van Openbare Werken Antonio di Pietro krijgt de hele Italiaanse bouw de genadeslag, want een opvolger met dezelfde capaciteiten is niet voorhanden. De voortvarende minister heeft in de zeven maanden van zijn regeren meer daadkracht getoond dat zijn voorgangers.

De reden van opstappen van Di Pietro is de enorme tegenwerking die de voormalige rechter van Mani Pulite (maffia-opschoning) ondervindt. Voor velen begrijpelijk, gezien de grote weerstand die hij als minister vanaf het begin te verduren kreeg. Desondanks bestempelen collega-politici dit ontslag als een totaal onverwachte daad.

De laatste weken kreeg Di Pietro telkens opnieuw aantijgingen van afpersing, die naar een kluwen van rechtszaken leiden. Met de arrestatie van diverse magistraten, die nu verhoord worden in Brescia, ontstond een golf van beschuldigingen aan het adres van Di Pietro, vanwege zijn carriere als voormalige hoogste rechter in Milaan.

Bij de laatste rechtszaak, afgelopen voorjaar, werd de minister na een wekenlang proces vrijgesproken. Di Pietro zelf ziet het als een constante pesterij van de vele tegenstanders die hij heeft. Met het vooruitzicht van talrijke gerechtelijke procedures, die naar zijn zeggen tijd verdoen en niets anders dan zijn zuiverheid zullen bewijzen, kan zijn taak als minister niet ten volle uitoefenen.

Bouwwereld

Doorslag voor hem gaf woensdagavond de tv-uitzending waarin hij openlijk beschuldigd werd van corruptie en afpersing. Vanuit Turkije, waar hij een congres bijwoonde in de hoedanigheid van minister, schreef hij een fel ontslag aan president Prodi, met acht keer ‘Basta’. Hij zet zich af tegen overijverige en afgunstige magistraten, zwartmakerij van journalisten en de niet aflatende vergeldingsdrang van voormalige collega’s van justitie.

Vertegenwoordigers van de Italiaanse bouwwereld reageerden geschokt. De secretaris van de Confederazione Generale Italiana del Lavoro (algemene Italiaanse vereniging voor openbare werken) Carla Cantoni, stelt woedend: “Openbare Werken kan niet weer van voren af aan beginnen. In twee jaar tijd hebben we te maken gehad met drie nieuwe ministers. De bouw is toch al een gevoelige sector op dit moment. Het opstappen van Di Pietro kan er niet meer bij”.

Meerdere malen werd vanuit de bouw zijn beleid toegejuicht.

Het feit dat men eindelijk niet met een politicus, maar met een slagvaardig man te maken had, wierp al snel vruchten af. De lang slepende kwestie om de autosnelweg tussen Bologna en Firenze te verbreden kreeg eindelijk een concrete beslissing: contracten werden getekend en de werkzaamheden zijn zelfs begonnen. De hsl op hetzelfde traject krijgt de langste tunnel van Europa, 74 kilometer ondergronds voor een bedrag van f. 5 miljard, waaraan meer dan 6 jaar gewerkt zal worden. Ook het jubileum in Rome, met de vele bouwwerkzaamheden die voor het 2000 klaar moeten zijn, viel onder hoede van Antonio di Pietro. Hij heropende vele gesloten bouwputten en trok zich van obstakels niks aan.

Beloften

Dergelijke poen staan uiteraard niet direct op de tocht met zijn vertrek. Maar de zekerheid van een juiste voortgang vervalt. Tot nu toe wist hij de miljoenen-budgetten te verdedigen en maakte bij beloftes waar. Waar veel Italiaanse ministers meer praten dan doen, volgde hij juist de omgekeerde weg. Van de ware politiek moest Di Pietro niets hebben. Hij hoorde officieel noch bij links, noch bij rechts en was evenmin bereid een eigen partij op te richten.

Die buitennissigheid maakt vijanden. Met als kernvraag: Is Di Pietro de enige gezonde appel in een mand vol rottigheid en waarom zou hij niet aangestoken zijn door de geldzucht en het eeuwige gelobby in politiek Italie?

Een man als hij, die f. 30.000 netto per maand verdient – de inkomsten van zijn echtgenote niet meegeteld – stelt dat ‘hij elke lire eerlijk wil verdienen’. Het feit dat er zo ‘openbaar werk van hemzelf gemaakt is’, maakt het uitoefenen van zijn functie onmogelijk. Collega-ministers noemen het vertrek een a-politieke actie, waarbij alles geprobeerd zal worden om deze stap ongedaan te maken.

Di Pietro’s voorlopige laatste woord: “Ik heb mijn brief twee keer ondertekend. De tweede keer na een PS met het dringende verzoek mij niet op mijn beslissing te doen terugkomen; dat moet genoeg zijn”.

Reageer op dit artikel