nieuws

Wat levert certificering duurzaam bos op?

bouwbreed Premium

“Wat levert certificering van duurzaam bosbeheer op en zijn leveranciers van andere materialen, zoals kunststof en aluminium, straks de lachende derden als de certificering een feit is, zijn vragen waarmee serieus rekening moet worden gehouden”, aldus ir. R.C de Boer van de Stichting Bos en Hout.

Natuurlijk moet het belangrijkste argument niet uit het oog worden verloren. Duurzaam bosbeheer maakt onderdeel uit van een duurzame menswaardige samenleving. Maar wat gebeurt er, als blijkt dat de consument niet meer wil betalen voor een product dat inmiddels wel veel duurder is geworden?

“Stappen de mensen bij het nog duurder worden van hout door certificering over op de dan mogelijk goedkopere vervangers van hout, zoals kunststof, staal, aluminium en beton?”, zo vraagt De Boer zich af.

Er ontstaat een merkwaardige paradox. Aan de ene kant roept de bevolking om duurzaam bosbeheer. Dat wil zeggen, dat alleen gecertificeerd hout uit duurzame bossen mag worden gekocht. Daaraan zit een prijskaartje. Aan de andere kant is het aannemelijk, dat als hout duurder wordt dan vervangende materialen, de consument overstapt naar die materialen. Het nog milieuvriendelijker maken van hout door certificering, en dat terwijl hout van nature al milieuvriendelijk is, vergt dure investeringen waardoor de concurrentiepositie van hout ten opzichte van andere materialen in het gedrang komt.

Campagne en beleid

Als producten van andere materialen worden gekocht, dan is het niet uitgesloten, dat de milieubelasting behoorlijk toeneemt.

“Dat moet worden voorkomen”, aldus De Boer. Dat moet volgens hem gebeuren door een grootscheepse (publieks)campagne die pleit voor het gebruik van hout. Dat moet niet beperkt blijven tot een taak voor de overheid en het bos- en houtbedrijfsleven, maar ook de milieubeweging moet zich met zijn goede relaties met het publiek hiervoor inzetten. Verder dient de overheid een daadkrachtig flankerend beleid te voeren om het houtgebruik te bevorderen met het oog op een milieuvriendelijke toekomst. Dat kan ze doen door ook van andere materialen te eisen dat ze duurzaam worden geproduceerd. De negatieve spiraal ten aanzien van vooral tropisch hout moet worden doorbroken, anders vullen andere materialen het gat op en betaalt het milieu het gelag.

Marktaandeel

Een andere prangende vraag is volgens De Boer of certificering iets oplevert. “Als we kijken naar wat de gecertificeerde Max Havelaar koffie oplevert, dan moeten we het ergste vrezen.”

In een rapport van de Wereldbank komt eenzelfde beeld naar voren. In deze publicatie staat onder meer dat in de Europese Unie een marktaandeel voor duurzaam geproduceerd hout van 10 tot 20 procent is te verwachten. In de Verenigde Staten wordt niet meer dan 10 procent marktaandeel verwacht. In de andere markten valt helemaal geen interesse voor dit hout te verwachten. Een niet erg florissant beeld. Verschillende onderzoeken hebben aangetoond dat de consument bereid is niet meer dan 10 procent extra te betalen voor duurzaam hout.

“Natuurlijk zeggen dit soort onderzoeken niet alles”, aldus ir. de Boer, maar het is bepaald geen overbodige luxe om sprekend eover certificering met deze serieuze gegevens rekening te houden. Het ziet ernaar uit dat gecertificeerd hout dat duurder is dan niet-gecertificeerd hout het lastig gaat krijgen in de markt. De grote vraag is nu of de consument bij gebrek aan ‘goedkoop’ hout naar andere materialen gaat omzien, zoals van kunststof, aluminium en staal.

Het is onzeker of in de komende jaren alle duurzaam beheerde bossen in Nederland en daarbuiten worden gecertificeerd. Er bestaat volgens De Boer een kans dat slechts een klein deel een certificaat krijgt en dat voor gecertificeerd hout maar weinig kopers zijn te vinden. “Hoe dan ook: het is van belang dat alle betrokkenen de discussie over gecertificeerd hout met een open oog aangaan.”

Reageer op dit artikel