nieuws

Besluitvorming ruimtelijke ordening mist doortastendheid

bouwbreed Premium

Het huidige bestuurlijk-juridische beslissingenkader voor inrichtingsvraagstukken zoals Betuwelijn en hsl kent een gebrek aan doortastendheid. Niet alles kan zo voortvarend worden aangepakt zoals bij de Deltawet grote rivieren is gedaan. Maar om tot verbetering in de besluitvorming bij ruimtelijk ordening te komen is vermindering van het aantal plannen en herschikking van verantwoordelijkheden tussen bestuurslagen gewenst.

Dit blijkt uit de voordracht van A. Barmentloo van de Rijksplanologische Dienst in Delft op de tiende Landelijk Bestuurkunde Dag. Op die dag werd het proces van besluitvorming rond diverse grote projecten in een bredere context geplaatst dan infrastructuur alleen.

Het gebrek aan doortastendheid is al jaren steeds opnieuw aanleiding het bestuurlijk-juridische beslissingenkader voor de ruimtelijke ordening aan te passen aan de eisen van de tijd.

Bij ruimtelijke ordening gaat het om het inpassen van economische expansie en nieuwe ontwikkelingen in de bestaande omgeving.

Daarbij moet ervoor worden gezorgd dat tegelijkertijd de kwaliteit van waardevolle landschappen, natuur en milieu niet onherstelbaar worden aangetast. En het moet ook op zo’n manier dat voor al die activiteiten financiers te vinden zijn. Dit vergt passen en meten. Daarom is beslissen in de ruimtelijke ordening ingewikkeld.

Er zijn omstandigheden waarin een bestuurlijk traject in korte tijd kan worden afgelegd. Voorbeeld daarvan is de Deltawet Grote Rivieren die in record tijd door de regering werd ingediend en door het parlement werd vastgesteld. De wet is een toonbeeld van eenvoud en is in de praktijk uitermate effectief gebleken. Wil men het besluitvormingsproces vereenvoudigen dan is dit echter niet het schoolvoorbeeld voor het bestuurlijk-juridische beslissingenkader voor de ruimtelijke ordening.

Voor een doortastende aanpak zoals bij de Deltawet Grote Rivieren ontbreken bij besluitvorming over grote poen twee voorwaarden. Er is geen sprake van een echte ‘levensbedreigende’ situatie en er is geen breed gedragen oplossing voorhanden. Dat is echter geen reden om voor beslissingen onder ‘normale omstandigheden’ alles maar bij het oude te laten.

Verbetering

Een strategie voor verbetering van het bestuurlijk-juridische beslissingenkader zou onder meer een drastische vermindering van het aantal plannen ke zijn. In sommige provincies wordt al geprobeerd tot een een omgevingsplan te komen waarin naast de wettelijke plannen voor ruimtelijke ordening, waterhuishouding en milieubeheer ook sectorale beleidsnota’s zijn opgenomen.

Voor een samenhangend omgevingsbeleid is echter herschikking van verantwoordelijkheden tussen bestuurslagen nodig. En dat staat haaks op de bestuurscultuur waarin vervlechting van besluitvorming en gezamenlijke verantwoordelijkheden de boventoon voeren.

Reageer op dit artikel