nieuws

‘Allochtone’ druiven helpen, maar domineren niet Portugese ..LE: roeien met de modernste riemen

bouwbreed Premium

‘Allochtone’ druiven helpen, maar domineren niet Portugese ..LE: roeien met de modernste riemen

Vroeger had elk wijnproducerend land zijn eigen smaak. Een jaar of dertig, veertig geleden kon zelfs een beginnend wijndrinker zonder een blik op het etiket te werpen de nationaliteit in het glas proeven. Een Chianti was Italiaans, een Bourgogne Frans, een Rioja Spaans, een Frankenwein Duits en een Dao Portugees. Dat is langzamerhand wat naar elkaar toegegroeid, niet alleen omdat de wereld kleiner is geworden en wij elkaars druiven beter hebben leren kennen, maar ook omdat schaalvergroting tot export noopte en die weer tot het rekening houden met de smaakverlangens van de aanstaande clientele.

In sommige landen, in Portugal bijvoorbeeld, heeft die anonimiteit langer geduurd dan elders. De oorzaak was veeleer de koesterende zekerheid, dat de produktie gemakkelijk in eigen land gedronken werd. Maar veel Portugese wijnmakers hebben de blik de laatste jaren spectaculair verruimd, hun oenologen hebben in het buitenland gestudeerd of ervaring opgedaan, er werken buitenlanders bij Portugese wijnproducenten en er worden ‘allochtone’ druiven gebruikt, zoals de polyglotten Cabernet Sauvignon en Chardonnay.

Dat dit het prijsgeven van de identiteit der vaad’ren is, zoals men een enkele fundamentalist wel eens hoort mompelen, geloof ik niet. De Portugezen zitten er in elk geval zelf niet mee, ze overdrijven de zaken ook niet.

Een paar jaar geleden vielen bij de jaarlijkse presentatie van nog niet ingevoerde wijnen door de Portugese ambassade de wijnen van Lagoalva de Cima op als goed gemaakt en communicatief. Cima’s eigenaar is ir. Manuel Maria de Souza e Holstein Campilho. De Quinta Lagoalva de Cima (anno 1806), 18 km van Santarem, is na de revolutie van 1974 een ambitieus vernieuwingsprogramma begonnen. Bij het in familiehanden gebleven bezit nam de jongste generatie het roer over.

Naast de inheemse druiven zijn Cabernet-Sauvignon, Syrah en Chardonnay in bescheiden mate aangeplant, er wordt machinaal geoogst en de Californische wijnmaker Keith Hohlfeldt heeft er nieuwe vinificatietechnieken geintroduceerd. Hij werd opgevolgd door Joao Portugal Ramos, een jonge oenoloog wiens faam tot over de grenzen is doorgedrongen. Zijn stelregel is het maken van herkenbare Portugese wijnen, waarin ‘vreemde’ druiven een aanvullende en zeker geen overheersende rol spelen. Voor rijping op hout gebruikt hij Portugees eiken, liefst van een paar jaar oud.

De Cima-wijnen worden nu geimporteerd door Vinites/La Cascina in Haarlem, ze zijn bij veel slijterijen verkrijgbaar en de belangstelling ervoor is verheugend groot. Ik proefde er vier.

ù de witte Quinta da Lagoalva 1993, Ribatejo, gemaakt van de inheemse Arinto en Fernao Pires en de van oorsprong Franse Chardonnay, ’s morgens vroeg geoogst en gefermenteerd in kleine vaten van Portugees eiken. Van deze oogst werden er maar 3000 gebotteld. Fris en fruitig, circa f. 10;

ù de rode Monte da Casta 1992, Ribatejo, somberrode kleur, prachtig bouquet, wat boerse smaak, maaltijdwijn, ongeveer f. 8;

ù Quinta da Lagoalva 1991, Ribatejo: prachtige vermiljoenrode kleur, harmonische en knap gemaakte wijn. Opgevolgd door jaargang 1992, zo’n f. 12;

ù de rode Lagoalva de Cima 1991 Special Reserve, Ribatejo: donkerrood, stuivende neus, strakke tannines, gemaakt van Piriquita en Syrah-druiven. Verrukkelijke voorname wijn, doet denken aan een Chateauneuf-du-Pape. Deze wijn wordt alleen in exceptioneel goede jaren gemaakt; van deze inmiddels uitverkochte jaargang waren dat slechts 4000 flessen. De oogst 1992 zal ongeveer f. 20 per fles kosten.

Reageer op dit artikel