nieuws

Vijftig jaar

bouwbreed

Het kan geen toeval zijn. Er moet zich binnen de veste van de volkshuisvesters, de ordenaars van de (Nederlandse) ruimte en die van de milieufreaks een werkgroepje hebben gevormd (voor mijn part heet het ’n denktank) dat streeft naar naamswijziging van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Sinds 4 november 1982 zo geheten, mede omdat toen minister Pieter Winsemius aantrad en hij had vlijmscherp door dat die drie beleidsvelden bar veel met elkaar van doen hebben.

Sindsdien wordt bij elke nieuwe kabinetsvorming gesleuteld aan die naam en houdt menige jeugdige en op carriere beluste beleidsambtenaar zich op broeierige zomermiddagen onledig met het dooreen haspelen van varianten en onderdelen daarvan. Zo’n half jaar geleden opperde een geniale geest de volgende ‘milieu, wonen en ruimte’, maar per 26 juni j.l. is het niemand minder dan minister Margaretha de Boer die – mede ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van haar departement – het wonen naar de derde, de ruimte naar de tweede en het milieu naar de eerste plaats heeft gegroepeerd. Zoals het hoort – ambtenaren, hoe gedreven dan ook weten hun plaats – steeg een nauwelijks onderdrukt gemompel van bijval op toen die ambtenaren na haar toespraak een boekje in handen kregen gedrukt met die volgorde en de ondertitel ‘tijd voor duurzaamheid’.

Het boekje is in een oplage van tenminste 8000 exemplaren royaal intern verspreid en wie zich geroepen voelt tot lezing zal niet bedrogen uitkomen als hij of zij informeert naar de mogelijkheid het werkje VROM 95286/h/6-95/13641/172 met de verzamelde beschouwingen van Margaretha de Boer te mogen ontvangen. Geheel gratis nog wel …

In het voorwoord wordt nader geargumenteerd waarom beschouwing en toespraak samen zo belangrijk zijn. Met een helikopterview (zo heet dat tegenwoordig) kan de lezer zich verdiepen in de onderwerpen die voor de korte maar vooral voor de lange termijn aandacht behoeven. Het geheel vormt de neerslag van gesprekken en discussies van de scribente met tal van VROM-medewerkers, waarbij daarneven rijkelijk is geput uit recente studies binnen het ministerie. Kortom, er is niet over een nacht ijs gegaan.

Om niet te verzeilen in een schier eindeloze reeks van namen van bewindslieden uit het al dan niet grijze verleden sinds de oprichting van het huidige VROM (negen dagen ministerie van Openbare Werken hetend en daarna enkele maanden Openbare Werken en Wederopbouw) zijn die consequent weggelaten. Op een uitzondering na en wel die van de overleden staatsman Joop den Uyl, maar die pleitte dan ook al meer dan dertig jaar geleden voor meer aandacht voor de “kwaliteit van het bestaan” door vraagtekens te zetten bij de intrinsieke waarde van de consumptiemaatschappij. De huidige minister van VROM rekent het tot haar taak te zorgen voor de kwaliteit van milieu, ruimte en wonen. Te zorgen voor een duurzame leefomgeving waar ook voor de komende generaties nog keuzevrijheid bestaat. Dat thema is elders in het boekje uitgewerkt en komt via de stijl van de samenleving uit bij milieu, ruimte, tijd en kwaliteit, bij de voortgang van het beleid, een agenda voor de lokale en provinciale problematiek en een blik over ’s lands grenzen.

Met: de drie dimensies energie, ruimte en biodiversiteit zullen ook straks op elkaar moeten passen. Tijd zou dan wel eens de behulpzame vierde dimensie ke zijn, die het evenwicht tussen mens en natuur herstelt. De tijd zal het leren, besluit de bewindsvrouwe haar beschouwing.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels