nieuws

‘Inwendige condensatie in spouwmuur geen probleem’

bouwbreed

Er wordt nogal verschillend gedacht over het al of niet bestaande gevaar van inwendige condensatie in spouwmuren. In het algemeen kan men volgens P. Standaert van Physibel ervan uitgaan, dat inwendige condensatie van spouwmuren geen probleem vormt.

Een vuistregel om inwendige condensatie te vermijden luidt: plaats de meest dampdichte materialen aan de binnenzijde van de woning of het gebouw en de best thermisch isolerende materialen aan de buitenzijde. In het geval van de spouwmuur geeft deze vuistregel niet onmiddellijk uitsluitsel over het al dan niet optreden van inwendige condensatie.

“Er bestaat namelijk geen echt dampdicht materiaal dat wordt toegepast en de thermische isolatie bevindt zich over het algemeen binnenin de spouwmuur aan de buitenzijde van het binnenblad”, aldus Standaert, voormalig docent aan de K.U te Leuven in een uitgave van Dow Benelux NV. Als illustratie voor de betrekkelijkheid van de invloed van condensatie heeft hij de condensatie bij een zwembad te Ukkel onderzocht. Deze is gedurende vier jaar bijgehouden. Het betrof een zwembad met een geisoleerde spouwmuur. In de winter bleek zich condensatie voor te doen aan de binnenzijde van het buitenspouwblad, die echter tegen de zomer weer snel verdween. De hoeveelheid condensatie bleef ver achter bij de hoeveelheid die door berekening was vastgesteld. Hieruit mag worden afgeleid, dat de situatie bij woningen veel gunstiger is.

Open stootvoeg

In het verlengde hiervan kan men het nut van de open stootvoeg betwijfelen. Traditioneel worden bovenaan en onderaan de spouwmuur vaak open stootvoegen toegepast. De bedoeling is dat de spouw in versneld tempo zou drogen. Onderzoek heeft volgens Standaert uitgewezen, dat natuurlijke ventilatie van de spouwmuur nauwelijks effectief kan worden genoemd.

De droging geschiedt voornamelijk via het buitenoppervlak van de muur. Vooral de bovenste stootvoegen zijn gerust weg te laten. Open stootvoegen die zijn aangebracht juist boven het aanwezige voetlood in de spouwmuur ke wel een nuttige functie hebben bij het afvoeren van water ingeval van regendoorslag. Dat geldt vooral voor sterk aan regen blootgestelde muren of ingeval van het toepassen van weinig capillaire voorspouwbladen.

Juist ook omdat het vochtransport zich via het buitenspouwblad afwikkelt, moet men bij het schilderen van spouwmuren oppassen. De meeste verven hebben volgens Standaert een betrekkelijk hoge dampdiffusieweerstand. Bovendien druist het verven van buitenwanden in tegen de hier eerder vermelde vuistregel ter voorkoming van inwendige condensatie. Het vocht in dit voorspouwblad kan moeilijker ‘uitdrogen’.

Wil met toch de muur schilderen, dan dient men te zorgen voor een verf met een lage dampdiffusieweerstand. Bovendien dient men de muur aan de boven- en onderzijde in dat geval wel van een open stootvoeg te voorzien teneinde de droging van de spouw door ventilatie te bevorderen. Uit het voorgaande volgt, dat als er een keuze moet worden gemaakt tussen binnen-, buiten- of spouwmuurisolatie, de buitenspouwmuurisolatie de voorkeur geniet. “Het geeft niet alleen bouwfysische voordelen”, aldus Standaert, “maar biedt de bewoners ’s zomers meer thermisch comfort door het benutten van de warmtecapaciteiten van de muur.

Men zou geneigd ke zijn om een spouwmuurisolatie te zien als de gulden middenweg tussen buiten- en binnenisolatie. Dat is echter een misvatting”, aldus de voormalig docent. “Een goed geisoleerde spouwmuur benadert de kwaliteiten van de buitengevelisolatie. Men mag deze vorm van isolatie dus rustig zien als een bijzonder vorm van buitenisolatie.”

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels