nieuws

Officiele opening

bouwbreed

Wie vorige week het genoegen mocht smaken te behoren tot het excellente gezelschap genodigden bij de officiele opening van het nieuwe pand van de uitgevers ten Hagen en Stam – ja ook van Cobouw – door staatssecretaris Dick Tommel van VROM waande zich even teruggeworpen in de tijd, tenminste vijftig jaar. De tijd van gitzwarte verduisteringsgordijnen. Hij sloot zijn openingswoorden af met de door de logistiek vastgestelde volzin “en verklaar ik dit gebouw voor geopend”, waarna – wonder boven wonder – die gordijnen inderdaad feilloos verdwenen.

Het lag dan ook voor de hand de gedachten te laten gaan langs de uiterst talrijke openingshandelingen van bewindslieden – door welke inventieve geest ook verzonnen – de afgelopen jaren en jaren.

Toegegeven, zo’n twintig jaar terug timmerden ministers en staatssecretarissen niet zo duchtig aan de weg als de laatste tien jaar het geval is. Minister Hans Gruijters wilde – mits dringend gesoebat – nog wel eens hier of daar een eerste paal slaan of simpelweg een lint knippen, maar daar hield het wel zo beetje mee op. Zijn tijdgenoot wijlen Jan Schaefer wilde als staatssecretaris best een Utrechtse stadsvernieuwingswijk bezoeken maar dan alleen als-ie spontaan een banketbakkerij kon binnenwandelen om zijn voormalig ambacht nog even ter hand te nemen. Een bezoek aan Gouda – per open landauer – leverde een terplekke verzonnen nieuwe subsidiemogelijkheid op.

Nee, dan de ministeriele opvolger jonkheer Pieter Beelaerts van Blokland. Niet alleen befaamd spreker voor welke doelgroep dan ook, maar bovendien immer bereid het ouderwetse heiwerk persoonlijk nieuw leven in te blazen, daarbij met enige andere heiers een eeuwenoud heierslied te schallen. Routineus lichtte hij per hijskraan een reusachtige kaasstolp waaronder de eerste contouren van een grote uitbreiding van een pittoresk Veluwe dorp zichtbaar werden.

Onder minister Marcel van Dam (sept.’91-mei’92) was het rustig met officiele handelingen. Zijn staatssecretaris Siepie Langendijk-de Jong wilde nog wel eens een beeldje of gedenkplaat onthullen, doch voor de rest was het – typisch sociaal democraten – werken geblazen. Ook de democraat Erwin Nypels – slechts krap zes maanden getooid met de ministerssteek bij VRO – deed het rustig aan. Eenmaal keek hij eerbiedig toe toen Koningin Beatrix een tegelplateau onthulde in de Utrechtse Rivierenwijk aan de vijf miljoenste woning van Nederland. Een eer die Marcel van Dam in zijn eigen geboortewijk zou zijn ten deel gevallen ware het niet dat-ie politiek net was gevallen.

Voor staatssecretaris Gerrit Brokx was geen week goed als er niet hier of daar – en het liefst in zijn geboorteland Noord-Brabant – kon worden opgetreden. Het aantal door hem onthulde gedenkplaten met zijn naam er op beloopt enige tientallen. Eigenlijk niet eens zo heel veel in bijna acht jaar.

Op het gebied van openbare optredens mag als groot talent minister Ed Nijpels niet onvermeld blijven. Dagen durende trektochten door het gehele land leverden in plaatselijke en landelijke bladen meermalen daags boeiende foto’s op. ’n Paaltje hier, ’n lintje daar, door een papieren deur fietsen of eigenhandig een dragline besturen, niks was deze minister te dol. Een ambtsperiode die hem zonder meer uit de luwte hield waar zijn partij hem eigenlijk had willen hebben. Niet ontkend kan worden dat de gemeenten Tilburg (Brokx) en Breda (Nijpels) er goede burgemeesters aan hebben overgehouden.

Resten nog uit het verleden minister Hans Alders en zijn staatssecretaris Enneus Heerma. Bij de eerste geen spectaculaire optredens of het moet op milieugebied in den vreemde zijn geweest. Voor de staatssecretaris een maal een optreden naast Koningin Beatrix. In Helmond voor de zes miljoenste woning in Nederland. Met daarnaast een stijgend aantal officiele handelingen overal in het land. Met duidelijke toespraken over zijn beleid. Zonder poespas en zeker niet saai.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels