nieuws

Hoe krijg je medewerking?

bouwbreed

Een baas rekent er vanzelfsprekend op dat zijn mensen uitvoeren wat hij ze opdraagt. Voor hem zijn de eigen ideeen maatgevend. Wanneer hij merkt dat zijn opdrachten niet of niet goed worden uitgevoerd, wordt hij boos. Ten eerste is hij hun werkgever en als zondanig hun superieur. Ten tweede zorgt hij er voor dat ze ke functioneren en leven.

Hij is graag bereid uit te leggen hoe en waarom ze uit moeten voeren wat hij ze oplegt. Wanneer iemand het niet zo ziet als hijzelf en weigert zich bij zijn beslissing neer te leggen en is zijn reactie meestal: wat een sufferd!

Onlangs heb ik het gehad over het feit dat een verandering in een bedrijf onvermijdelijk met zich meebrengt dat iemand het gevoel krijgt dat hij/zij het tot nog toe niet best deed; wat een standje of aanmerking betekent. Maar een goede baas is er alles aan gelegen mensen als medestanders te zien en grotendeels net zo te laten denken als hijzelf doet. Daar zal zo’n goede chef met genoegen wat moeite voor nemen. Hij gaat dan uitleggen waarom hij wenst dat ze denken, voelen en doen wat hij voorstelt.

Het personeelslid echter is dikwijls niet zo gediend van dergelijke verklaringen. Het is normaal dat de communicatie hier niet tot stand komt en de medewerker voelt dan de druk toenemen voor het idee van de baas dat hij niet zo ziet zitten.

Het is logisch dat de baas langzamerhand geergerd raakt en boos wordt. Zo stom kan toch niemand zijn, gaat het door zijn hoofd. Waarom luistert die man of vrouw niet naar redelijke argumenten en staat daar maar en vertikt het me te begrijpen? Ik weet toch waar ik het over heb, en het is per slot van rekening ook hun eigen belang net zo goed als het mijne. Dit is een gebruikelijke gebeurtenis, die in heel wat gevallen de groei van een bedrijf belemmert en al met al geld kost. In elk geval is de relatie baas-medewerker er ernstig door bedorven. De chef noemt het ezelachtigheid en de medewerker gaat zijn baas zien als een dictator. Kan het ook anders, vanaf het begin, zodat deze slechte situatie niet voorkomt?

Dat kan inderdaad. En zonder dat een van beiden het hoofd moet buigen. Er is hier namelijk een ding totaal fout. De baas eist dat naar hem wordt geluisterd, maar het komt niet bij hem op dat hij van zijn kant eveneens MOET luisteren!

Waneer we beginnen met een verschil van mening over een gegeven of methode, krijgt men alleen overeenstemming als beide partijen naar elkaars argumenten luisteren. Het tegen elkaar praten dat snel eindigt met een pleidooi van een kant, komt te zelden tot een resultaat, in deze tijd van wederzijdse zelfstandigheid. De Amerikanen wisten dit al 35 jaar geleden, maar tot ons is het nog onvoldoende doorgedrongen.

Vaak overval je iemand met een voor hem nieuwe gedachte. Dring je dan NIET op. Luister naar de mening van de ander, precies zo goed als je verwacht dat hij/zij naar jou zal luisteren.

Begin in geen geval meteen tegen een afwijzing in te gaan. Dat veracht de ander en die wapent zich daartegen. Ook als de ander aanvankelijk geen zinnige argumenten aanvoert, heb dan het geduld om die uit te lokken. U hebt tenslotte niet met een ezel te doen, maar met iemand die zijn vak kent.

En mocht het zo zijn dat de ander werkelijk zinnige argumenten oppert en u overtuigt, geef dat dan openlijk toe. U wordt van een verstandige actie niet armer of minder gerespecteerd. Soms weten medewerkers het echt beter. Een goede communicatie over en weer is immers een zaak met twee zijden. Van beiderzijds goed luisteren!

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels