nieuws

Eerste fase van Verborgen Zone Kattenbroek afgerond

bouwbreed

Afgelopen zaterdag zijn de eerste zeven kunstwerken van het project ‘Kunst in Kattenbroek’ overgedragen aan burgemeester Brouwer-Korf van Amersfoort. Daarmee is ongeveer de helft van het oorspronkelijke kunstplan voor de nieuwbouwwijk in Amersfoort-Noord gerealiseerd. De ander helft wacht nog op voldoende financiele middelen. Pas dan is Kattenbroek echt compleet.

Met de overdracht is de eerste fase van het sluitstuk van Kattenbroek afgesloten: de Verborgen Zone. Een 80 m brede en 1,5 km lange strook grond, een van de twee assen die de Ring (de cirkel) in de plattegrond van Kattenbroek doorkruisen. De kunst is in deze zone geconcentreerd.

In aanwezigheid van Ashok Bhalotra, de stedebouwkundig ontwerper en artistiek leider van Kattenbroek, nam burgemeester Brouwer de kunstwerken van Kazuo Katase, Hans van den Ban, LaSalle, Hans van Lunteren, Thom Puckey, Gust Romijn en Eugene Dodeigne in ontvangst. Tevens werd de eerste tegel met een portret van een bewoner van Kattenbroek voor het kunstwerk van David Veldhoen overgedaan. De ontwerpen van David Veldhoen en Daan van Golden zullen in de loop van dit jaar volgen; de overige ontwerpen wachten nog op voldoende financiele middelen.

Inspiratiebron

Niet alleen de woningen, maar ook de stedebouwkundige en landschappelijke elementen en sinds kort de kunstwerken onderscheiden zich in Kattenbroek door hun diversiteit. Ashok Bhalotra van ontwerpbureau Kuiper Compagnons uit Rotterdam kreeg de artistieke en stedebouwkundige supervisie van het po. Binnen het door hem ontworpen totaalconcept zijn allerlei andere architecten, vormgevers, stedebouwkundigen en beeldend kunstenaars aan de slag zijn gegaan. Bhalotra wilde van het begin af aan een symbiose tussen architectuur, landschap, stedebouw en bewoners en beeldende kunst.

Inspiratiebron die Bhalotra alle ontwerpers en kunstenaars van de Verborgen Zone voorschotelde, is een Italiaans boek uit 1499, getiteld ‘Hypnerotomachia Pilophili’ van Francesco Colonna. Het boek beschrijft Poliphilo’s strijd om de liefde in een droom. In die droom maakt de hoofdpersoon een reis van een donker woud naar uiteindelijk het eiland Cythera. Onderweg komt hij door verschillende soorten landschappen en langs diverse gebouwen. De tocht is te vergelijken met een wandeling door een bijzondere tuin.

Ook de bewoners en de bezoekers van de wijk Kattenbroek en met name van de Verborgen Zone ke zo’n reis ondergaan.

Versmelting

De kunstwerken varieren van een traditioneel beeldhouwwerk als ‘Arc’ van de Franse kunstenaars Eugene Dodeigne tot de met architectuur en vormgeving versmolten kunstobjecten van LaSalle. De bijdrage van Hans van den Ban de ‘Jubelpoort’ ofwel ‘Poort der Jaren’ is vrij direct geent op de Hypnerotomachia. Deze poort fungeert niet alleen als een triomfboog, maar verwijst tegelijkertijd naar het eerste deel van het Italiaanse boek. De ‘Jubelpoort’ zelf doet sterk denken aan huldebogen die bij jubilea gebruikt worden.

Albert Goederond, werkend onder het pseudoniem LaSalle, doet door de hele Verborgen Zone op drie verschillende manieren een ingreep. Architectuur, vormgeving en beeldende kunst versmelten hier. Zo heeft LaSalle in samenwerking met TBS Soest BV, producent van onder andere gietijzeren putdeksels, bijvoorbeeld de gebruikelijke putdeksel van een nieuwe, meer tot de verbeelding sprekende, voorstelling voorzien. De putdeksels zijn namelijk van afdrukken van sportschoenen en vogelpootjes voorzien. Je treedt als het ware in de voetsporen van Poliphilo.

Continuiteit

Behalve de putdeksels brengt LaSalle op tympanen van door bureau Kuiper ontworpen woningen, gestileerde vormen aan van eigentijdse voorwerpen als een spaarlamp, een sportschoen en een autootje.

Tot slot heeft hij zo’n 250 keramische reliefs voor op de huizen van de Verborgen Zone laten vervaardigen die de vorm hebben van een dansende olifant op een bal. Alle ingrepen van LaSalle benadrukken de continuiteit van de Verborgen Zone. Hier en daar moet het nog een beetje groeien, maar het is nu al zichtbaar dat de kunstwerken in de Verborgen Zone thuishoren.

Aan het eind van de zomer moet ook ‘Maanhof’ van Kazuo Katase zijn uitstraling hebben. Dan omringt het gerijpte koren het zwarte, geblindeerde gebouwtje van deze Japanse kunstenaar. Tegen die tijd zal ook de boom die binnen de muren staat, zo ver gegroeid zijn dat hij boven die muren uitkomt. Het grootste deel van de kunstwerken is aanwezig met de grootste vanzelfsprekendheid die je je maar kunt denken. Daar ke veel steden met hun ‘Kunst in de Openbare Ruimte’ projecten nog heel wat van leren.

De meer tot de verbeelding sprekende putdeksels van LaSalle.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels