nieuws

Gemiddelde woning voldoet net aan de norm Geluidwering is vooral een kwestie van zorgvuldigheid

bouwbreed

Met een beetje meer aandacht voor het onderwerp geluidwering en een zorgvuldige afwerking zou een groot deel van de problemen met geluidoverlast in de woningbouw niet bestaan. Maar in tegenstelling tot de thermische isolatie wordt geluidisolatie in de Nederlandse bouw nog als een soort stiefkindje behandeld.

Dat constateert ir. L.C.J. van Luxemburg, die als akoestisch deskundige bij het Centrum Bouwonderzoek TNO-TUE in de praktijk wordt geconfronteerd met klachten over lawaai, die er niet waren geweest als “de bouwers gewoon de gebruiksaanwijzing hadden opgevolgd”.

De geluidisolatie van de gemiddelde Nederlandse woning voldoet volgens Van Luxemburg weliswaar aan de wettelijke eisen volgens het Bouwbesluit, maar ook niet meer dan dat. Met relatief kleine ingrepen en iets meer zorgvuldigheid in de afwerking is volgens hem een veel hogere isolatie mogelijk. En de meerkosten daarvan zijn te verwaarlozen.

Tachtig procent

De Eindhovense onderzoeker heeft het over een probleem dat niet gebagatelliseerd kan worden. Want uit onderzoek blijkt dat niet minder dan 80 procent van de Nederlandse bevolking in meer of mindere mate hinder ondervindt van lawaai.

Inmiddels is er echter zoveel bekend over het voorkomen van deze overlast, dat veel problemen niet nodig zijn. “Maar de verworven kennis lijkt niet door te dringen tot architect en bouwer”, aldus Van Luxemburg. “In veel woningbouwpoen is men gefocussed op de prijs/kwaliteitsverhouding en onder kwaliteit wordt dan meestal ook nog architectonische kwaliteit verstaan. Bij de overige aspecten, waaronder geluidwering, baseert men zich puur op ervaringen (en vooral fouten) met eerdere poen.”

Voor de gemiddelde woning is volgens Van Luxemburg zonder veel extra kosten een geluidisolatie mogelijk die boven de wettelijke eisen uitgaat. Maar dat vraagt volgens hem aandacht voor het onderwerp in een vroeg stadium van het ontwerp en zorgvuldigheid bij de afwerking. “Het begint bij de basiskeuzes die voor een ontwerp worden gemaakt. Eigenlijk zouden in de sociale woningbouw alleen maar ankerloze spouwmuren moeten worden toegepast. En in de gietbouw moet worden gezorgd voor een voldoende zware constructie. Als dergelijke elementaire beslissingen in een vroeg stadium worden genomen, kost dat bijna niks extra. In de orde van grootte van enkele procenten.”

Details

Behalve deze elementaire beslissingen, gaat het volgens Van Luxemburg in de uitvoering vooral om kleine ingrepen en een zorgvuldige afwerking. “Met dezelfde materialen en constructies zou er net wat meer uit te halen zijn. Het gaat om heel veel kleine details en een zorgvuldige afwerking. Maar daarmee zouden veel van de klachten zijn te voorkomen.”

Als Van Luxemburg het heeft over details, doelt hij vooral op de verbinding van de diverse bouwdelen die vaak bepalend is voor de geluidoverdracht. Binnenwanden in flats worden bijvoorbeeld vaak met pur-schuim star verlijmd aan de bovenvloer. In de meeste gevallen wordt daarmee nog net aan de eisen voldaan. Met een andere oplossing, toepassing van een U-profiel met minerale wol en een plastisch blijvende kit, kom je echter een stuk boven de minimumeisen. En het is nauwelijks duurder.”

Andere verbindingen die de aandacht van de uitvoerende bouw nodig hebben betreffen vooral aansluitingen van wanden aan de begane-grondvloer, de bevestiging van dakplaten en de kozijnaansluitingen bij eengezinswoningen. “Als daarbij een beetje meer aandacht wordt geschonken aan de juiste afwerking, zit je meteen al boven de normen. In feite is het niet meer dan het opvolgen van de ‘gebruiksaanwijzing’. In de praktijk verwijst men echter wel naar attesten maar kijkt er vervolgens niet meer naar om. Het is de vraag of er uberhaupt wel naar de details wordt gekeken.”

Een andere fout die Van Luxemburg met de regelmaat van de klok tegenkomt, is de plaats van de toiletgroep en de manier waarop leidingen zijn bevestigd. “Vaak voldoet alles wel aan de normen, maar je hoort het wel. En dat is helemaal niet nodig.”

Aanscherpen

Als het zo gemakkelijk en goedkoop is om beter te isoleren dan wettelijk wordt vereist, roept dat de vraag op of de normen niet zouden moeten worden aangescherpt. Maar daarvan is Van Luxemburg in eerste instantie geen voorstander. “Het risico van het opschroeven van de normen is dat iedereen gaat overdimensioneren om uitvoeringsfouten te compenseren. Ik denk dat het beter is om te blijven werken met de huidige voorschriften en eruit te halen wat erin zit.” Wel denkt Van Luxemburg dat enige differentiatie in de regelgeving wel op zijn plaats zou zijn.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels