nieuws

Een ‘monument van liefde’ wordt bedreigd

bouwbreed

Hopelijk komt de raad van professor J.M. Dave van de Nehroe-Universiteit in New Delhi niet te laat voor het beroemde monument de Taj Mahal in Agra dat bedreigd wordt met verwoesting. Reeds in 1979 waarschuwde hij de Indiase regering dat er nodig tegen de luchtvervuiling moet worden opgetreden. De schuldigen zijn de raffinaderij Indianoil en 2300 andere bedrijven (waaronder glasfabrieken en ijzersmederijen). Het staatsoliebedrijf besteedde reeds f. 600 miljoen om de uitstoot van de raffinaderij te beperken.

Ook werden 230.000 gasflessen onder de bevolking gedistribueerd in het gebied om de vervuiling door stoken met houtskool en petroleum te verminderen. In Agra zal worden begonnen met de verkoop van loodvrije benzine die in India verder niet wordt gebruikt. De vraag is of ‘het sprookje in marmer’ of ‘het monument van de liefde’ nog gered kan worden. Want aan deze beroemde tempel is een uniek liefdesverhaal verbonden.

In het jaar 1612 ontmoette de rijke Indische prins Sjah Jehan een negentienjarig Tartaars meisje dat Arjumand Banu heette. De prins werd verliefd op haar en nam haar tot vrouw. Haar naam veranderde hij in Mumtaz Mahal, wat kroon van het Paleis betekent. Zij stond hem in al zijn werk bij, zij hielp hem zijn hofhouding te hervormen en zij trok met hem ten strijde. Ze was zeer intelligent, gaf hem verstandig raad en had begrip voor zijn problemen.

In 1629 werd de prins keizer van India. Zijn vrouw nam daadwerkelijk deel aan de regering van het grote rijk (honderd keer Nederland) en zij was zeer geliefd bij het volk. Zij toonde vooral begrip voor de kleine man en zij hamerde er bij de adel op niet zoveel geld uit te geven voor eigen genoegens en meer te doen voor de verbeteringen van het lot der kleine boeren en arbeiders.

Slechts twee jaar heeft zij haar man in zijn moeilijke taak ke bijstaan, want zij overleed in 1631 tijdens een veldtocht. Vanzelfsprekend was de Sjah ontroostbaar. Gedurende negen dagen na haar dood sloot hij zich in een kamer op en weigerde water en voedsel tot zich te nemen. Toen hij te voorschijn kwam was zijn haar wit geworden. Hij overwoog afstand van de troon te doen, maar geen van zijn kinderen was oud genoeg om hem als Sjah op te volgen. Hij luisterde naar de smeekbeden van zijn ministers en regeerde door. Maar hij kondigde wel een rouwtijd van twee jaar af, waarin geen muziek gemaakt mocht worden; feestmaaltijden waren verboden, evenals het dragen van mooie kleren en juwelen.

Omdat hij zijn vrouw altijd een wonder had gevonden besloot hij ter ere van haar een wereldwonder te laten bouwen. Dit naar voorbeeld van de graftombe (mausoleum) die eens voor Mausolus (377-353) koning van Carie (Griekenland) door zijn weduwe Artemisia te Halicarnassus werd opgericht.

Sjah Jehan liet uit alle delen van de wereld bouwmeesters komen en uit 37 van hen koos hij Ustad Isa (half Turk, half Pers) om de bouw uit te voeren. Tweeentwintig jaar lang werkten twintigduizend man aan het monument: metselaars uit Bagdad en van de Ganges, timmerlieden uit Turkije en Samarkand, Mozaiekzetters uit Italie en Perzie, de beste handwerkers die maar te krijgen waren.

Van alle zijden werden edelstenen parels, goud en zilver, prachtige zijden stoffen en kostbare tapijten aangevoerd om het bouwwerk te versieren. Deze ‘romance in marmer’ werd gebouwd op een oppervlakte van zestig meter in het vierkant, met een koepel die zeventig meter hoog reikt. Het geheel staat op een marmeren terras dat zeven meter boven de begane grond ligt, met slanke minaretten op de vier hoeken. Een laan van cypressen, die zich in een vijver weerspiegelen, leidt naar de trappen van het terras. De Taj Mahal steekt glanzend af tegen het fonkelend blauw van de tropische hemel. Het marmer is kunstig ingelegd met de meest kostbare stenen.

Binnen bevindt zich een van de mooiste kunstwerken ter wereld: een wit marmeren scherm, dat zo fijn als kantwerk is uitgehakt. Tien jaar lang hebben de beeldhouwers hier aan gewerkt en dit scherm staat rond de graftombe waar Mumtaz Mahal en Sjah Jehan samen rusten. Na de dood van de Sjah stal zijn zoon het grootste deel van de waardevolle stenen van het monument en anderen gingen ervan door met een aantal vergulde poorten. Sindsdien wordt dit ‘monument van liefde’ dag en nacht bewaakt. Het is echter de vraag of deze belangrijkste attractie in India nog lang de 1,5 miljoen bezoekers, die jaarlijks Agra bezoeken, kan verwelkomen.

De Taj Mahal in Agra (India), een ‘romance in marmer’.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels