nieuws

Tessiner architect Livio Vacchini 2

bouwbreed

In Cobouw/Weekuit van 18 november is het eerste recent verschenen boek over de Tessiner architect Livio Vacchini besproken. Inmiddels verscheen bij het Birkhauser Verlag een zeker zo interessante documentatie, geschreven door de architect/publicist Werner Blaser. Het is een wat oudere auteur die inmiddels een lange rij boeken op zijn naam heeft staan.

Werner Blaser is vooral gefascineerd door structuur- en materiaalkeuze. In zijn reeks zeer gevarieerde boeken over bouwkunst speelt het materiaal hout vaak een belangrijke rol in boeken over ondermeer meubelen van Alvar Aalto, de traditionele houtarchitectuur in een Russische nederzetting, maar ook in Chinese paviljoenarchitectuur. Gewoonlijk plaatst Blaser inleidend het onderwerp van zijn boek in een bredere, niet zelden wereldwijde, context die de ene keer meer overtuigt dan de andere keer.

Voor het onderhavige boek over de Tessiner architect Livio Vacchini, zal deze ontgetwijfeld zelf medewerking hebben verleend, maar Blasers inbreng verheft het tot een aanzienlijk interessanter boek dan het eerder gesignaleerde boek. Weliswaar treft men er dezelfde weinig zeggende rastercollages in aan voor plattegronden en gevels, maar Blaser heeft er ordentelijke toelichtingen bij geschreven en foto’s geselecteerd die een representatieve indruk van gebouw en architectuur geven. De bijna curieuze serie detailfoto’s in het eerder verschenen boek maakten het noodzakelijk om Vachini’s werk via aanvullende publikaties of uit bezoek ter plaatse te leren kennen om de foto’s op waarde te ke schatten. Blaser heeft in zijn boek de Tessiner architect gesitueerd tussen collega’s en in zijn tijd. Soms gebeurt dat heel verrassend, en is het voor discussie vatbaar. Maar de verschillende – onderling zeer uiteenlopende – Tessiner architecten staan bekend om een degelijke scholing in de geschiedenis van de (recente) bouwkunst en hun omgang daarmee met een zeer vrijzinnig interpreteren.

Tegen die achtergrond situeert Blaser het werk van Vacchini. Het blijkt veelzijdig en ontwikkelde zich in de loop van enkele decennia. Het is de verdienste van Blaser dat hij de architect zo voor het voetlicht brengt. Soms wordt bijna terloops aandacht gevraagd voor de constructieve opvattingen die bij Vacchini een belangrijke rol ke spelen, ondermeer afhankelijk of een gebouw in beton of staal wordt ontworpen. Die uitgangspunten maakt Livio Vacchini manifest in zijn werk, niet versierd met overdadige vormwil, wel overwegend vanuit de functie ontwikkeld.

De ontwerpen mogen uiteenlopen, ze hebben gemeen dat ze nadrukkelijk rekening houden met de bestaande omgeving. Opgaand werk kan in natuursteen zijn uitgevoerd, aangepast aan bijvoorbeeld een dorpsomgeving met eigentijdse versie van regionale details, dan wel eenvoudig in kalkzandsteen zijn opgetrokken met een weloverwogen detaillering van het voegwerk en steenformaten die toch voor een bescheiden ‘ornament’ zorgen.

Zo ontstond met dit tweede boek over Vacchini een uitgave dat de architect beter documenteert. De uitvoering is goed verzorgd. Na lezing moest ik het boek opnieuw doorbladeren om te zien dat er alleen zwart/wit-foto’s met veel zorg zijn afgedrukt en kleurenfoto’s ontbreken. Al met al een voortreffelijk boek.

WVH

Werner Blaser: ‘Transformation Livio Vacchini’. Uitgave: Birkhauser Verlag, Bazel 1994. Formaat: 30 x 23 cm (oblong), 168 blz. Tekst geheel in het Duits en Engels. ISBN: 3 7643 2987 4. Prijs: (gebonden) DM 138.

Winkelpand met daarboven kantoren uit 1975 in Lugano. De stalen gevels zijn gevuld met groen Andeer-graniet.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels